How fortunate the Grave –
All Prizes to obtain,
Successful certain, if at last,
First Suitor not in vain.
F1079/J897/1865
Hoe fortuinlijk is het Graf –
Al die Prijzen die het krijgt,
Succes verzekerd, als aan het einde,
De Eerste Minnaar niet voor niets is geweest.
How happy I was if I could forget
To remember how sad I am
Would be an easy adversity
But the recollecting of Bloom
Keeps making November difficult
Till I who was almost bold
Lose my way like a little Child
And perish of the cold.
F1080/J898/1865
Kon ik maar vergeten hoe blij ik was
Bedenken hoe verdrietig ik ben
Zou een kleine tegenvaller zijn
Maar terugdenken aan de Bloeitijd
Blijft November moeilijk maken
Tot ik die bijna moedig was
Als een klein Kind mijn weg kwijtraak
En omkom van de kou.
Experiment to me
Is every one I meet
If it contain a Kernel?
The Figure of a Nut
Presents upon a Tree
Equally plausibly,
But Meat within, is requisite
To Squirrels, and to Me.
F1081/J1073/1865
Iedereen die ik tegenkom
Is een Experiment voor mij
Of er wel Pit in zit?
De Vorm van een Noot
Komt aan een Boom
Net zo geloofwaardig
Maar het Vruchtvlees van binnen, is essentieel
Voor Eekhoorns, en voor Mij.
That Such have died enable Us
The tranquiller to die –
That Such have lived,
Certificate for Immortality.
F1082/J1030/1865
Mag dat Zij gestorven zijn, Ons in staat stellen
Geruster te sterven –
Mag dat Zij geleefd hebben,
Een Bewijs van Onsterfelijkheid leveren.
Sang from the Heart, Sire,
Dipped my Beak in it,
If the Tune drip too much
Have a tint too Red
Pardon the Cochineal –
Suffer the Vermillion –
Death is the Wealth
Of the Poorest Bird.
Bear with the Ballad –
Awkward – faltering –
Death twists the strings –
‘Twasn’t my blame –
Pause in your Liturgies –
Wait your Chorals –
While I repeat your
Hallowed name –
F1083/J1059/1865
Zong uit het Hart, Heer,
Doopte mijn Snavel erin,
Als het Liedje te veel druipt
Een te Rode kleur heeft
Vergeef dan het Karmijn –
Gedoog het Vermiljoen –
Dood is de Luxe
Van de Armste Vogel.
Heb geduld met de Ballade –
Knullig – haperend –
De dood forceert de snaren –
Het lag niet aan mij –
Onderbreek uw Liturgieën –
Wacht met uw Koorzangen –
Ondertussen herhaal ik
Uw Gewijde Naam –
Fate slew Him,
———-but He did not drop –
She felled – He did not fall –
Impaled Him on Her fiercest stakes –
He neutralized them all –
She stung Him – sapped His firm Advance –
But when Her Worst was done
And He – unmoved regarded Her –
Acknowledged Him a Man –
F1084/J1031/1865
Het Noodlot sloeg Hem neer,
———-maar Hij ging niet onderuit –
Zij velde – Hij viel niet –
Spietste Hem op Haar scherpste staken –
Hij neutraliseerde ze allemaal –
Zij stak Hem – verzwakte zijn sterke Pas –
Maar toen het Ergste van Haar voorbij was –
En Hij – Haar onbewogen aankeek –
Wist hij in Zichzelf een Man –
Who is the East?
The Yellow Man
Who may be Purple if He can
That carries in the Sun.
Who is the West?
The Purple Man
Who may be Yellow if He can
That lets Him out again.
F1085/J1032/1865
Wie is het Oosten?
De Gele Mens
Die Paars moge kleuren als Hij kan
De Zon binnenbrengt.
Wie is het Westen?
De Paarse Mens
Die Geel moge kleuren als Hij kan
Hem weer uitlaat.