Uncategorized – Pagina 181

Remembrance has a Rear and Front

Remembrance has a Rear and Front –
‘Tis something like a House –
It has a Garret also
For Refuse and the Mouse –

Besides the deepest Cellar
That ever Mason laid –
Look to it by its Fathoms
Ourselves be not pursued –

F1234/J1182/1871

Herinnering heeft een Voor en Achter –
Ze is zoiets als een Huis –
Ze heeft ook een Zolder
Voor Rommel en Muizen –

En dan ook nog de diepste Kelder
Ooit door een Metselaar aangelegd –
Zorg dat je door zijn Diepten
Niet wordt achtervolgd –

“Fathoms”: vadems, diepten (in de zee).
Varianten:
– voor “Fathoms” (regel 7): “Contents” (Inhoud);
– voor regel 7-8:
“Leave me not ever there alone” (Laat me daar nooit alleen)
“Oh thou Almighty God” (O, jij Almachtige God).

Because my Brook is fluent

Because my Brook is fluent
I know ’tis dry –
Because my Brook is silent
It is the Sea –

And startled at it’s swelling
I try to flee
To where the Strong assure me
Is “no more Sea” –

F1235/J1200/1871

Omdat mijn Beek vloeit
Weet ik dat ze droog is –
Omdat mijn Beek verstilt
Is het de Zee –

En geschokt van haar deining
Probeer ik te vluchten
Naar waar Vrome Mensen mij verzekeren
“Er geen Zee meer” is –

“Fluent”: vloeiend, welbespraakt. De stroom verwijst naar spraak, poëzie. Te veel woorden betekent misschien wel dat ze droog staat, slecht van kwaliteit is. Als ze zwijgzaam is, dan is het de zee.
“Strong”: gelovigen, zij die een sterk geloof hebben.
“No more Sea” is een citaat uit het Bijbelboek Openbaring: “En ik zag een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, want de eerste hemel en de eerste aarde waren voorbijgegaan. En de zee was er niet meer.“ (Openbaring 21,1).
Variant voor “swelling” (regel 5): “rising” (opkomen).

A little Dog that wags his tail

A little Dog that wags his tail
And knows no other joy
Of such a little Dog am I
Reminded by a Boy

Who gambols all the living Day
Without an earthly cause
Because he is a little Boy
I honestly suppose –

The Cat that in the Corner dwells
Her martial Day forgot
The Mouse but a Tradition now
Of her desireless Lot

Another class remind me
Who neither please nor play
But not to make a “bit of noise”
Beseech each little Boy –

F1236/J1185/1871

Een Hondje dat kwispelt met zijn staart
En geen andere vreugde kent
Aan zo’n Hondje doet mij
Een Jongen denken

Die de ganse Dag druk ravot
Zonder duidelijke reden
Daar is hij een kleine Jongen voor
Meen ik eerlijk gezegd –

De Kat die in de Hoek zit
Is haar krijgshaftige Dag vergeten
De Muis nog maar een Herinnering nu
Van haar onaangenaam Lot

Ik moet aan een andere groep denken
Die geen plezier maken of spelen
Maar enkel een “beetje stil” te zijn
Tegen elke klein Kind roepen –

De derde en vierde strofe zijn ook als een afzonderlijk gedicht verschenen.
Varianten:
– voor “Day” (regel 9): “time” (tijd);
– voor “Mouse” (regel 11): “rat”;
– voor “Beseech” (regel 16): “Adjure” (Terechtwijzen).

To make Routine a Stimulus

To make Routine a Stimulus
Remember it can cease –
Capacity to terminate
Is a specific Grace –
Of Retrospect the Arrow
That power to repair
Departed with the torment
Become, alas, more fair –

F1238/J1196/1871

Van Routine een Stimulans maken
Bedenk dat het kan ophouden –
Het Vermogen om te stoppen
Vraagt om een speciale Genade –
Uit Terugblikken op de Pijl
Wordt die kracht om te herstellen
Vertrokken met de kwelling
Helaas, nog mooier –

“Arrow”: pijl – wat je raakte, pijn deed.

To disappear enhance

To disappear enhances –
The Man that runs away
Is tinctured for an instant
With Immortality

But yesterday a Vagrant
Today, in Memory lain
With superstitious value –
We tamper with again

But Never – far as Honor
Removes the paltry Thing
And impotent to cherish
We hasten to adorn –

Of Death the sternest function
That just as we discern
The Excellence defies us –
Securest gathered then

The Fruit perverse to plucking
But leaning to the Sight
With the extatic limit
Of unobtained Delight.

F1239/J1209/1871

Verdwijnen maakt mooier –
De Mens die heengaat
Wordt meteen verguld
Met Onsterfelijkheid

Gisteren nog een Vagebond
Vandaag, in het Geheugen begraven
Vol bijgelovige egards –
We foefelen er weer mee

Maar Nooit – zo erg als Eerbetoon
De arme Sloeber verwijdert
En machteloos om voor hem te zorgen,
Haasten wij ons hem te flatteren –

De wreedste functie van de Dood is
Dat juist als we bemerken
Hoe de Verhevenheid ons tegenstaat –
Dan heel veilig bij elkaar zitten

Om de perverse Vrucht te plukken
Maar voorzichtig Uitzien
Naar de extatische verte
Van onbereikbare Vreugde.

Varianten:
– voor “gilded” (regel 3): “tinctured” (krijgt de kleur van);
– voor “Thing” (regel 10): “one” (iemand);
– voor regel 10: “Withdraws the worthless Thing” (De onbeduidende Sloeber afvoert);
– voor “sternest” (regel 13): “sharpest” (meest indringende);
– voor “function” (regel 13): “feature” (kenmerk”;
– voor “Excellence” (regel 15): “Quality” (Kwaliteit).

So much of Heaven has gone from Earth

So much of Heaven has gone from Earth
That there must be a Heaven
If only to enclose the Saints
To Affidavit given –

The Missionary to the Mole
Must prove there is a Sky
Location doubtless he would plead
But what excuse have I?

Too much of Proof affronts Belief
The Turtle will not try
Unless you leave him – then return –
And he has hauled away.

F1240/J1228/1871

Zoveel Hemels is van de Aarde heengegaan
Dat er een Hemel moet bestaan
Al was het maar om de Heiligen op te sluiten
Die daar Officieel horen te zijn –

De Zendeling moet aan de Mol
Het Bewijs leveren dat er een Hemel is
De Plaats zonder enige twijfel, is zijn betoog
Maar welk excuus heb ik dan?

Te veel Bewijs beledigt het Geloof
Een Schildpad doet geen moeite
Tenzij je hem met rust laat – dan terugkomt –
En hij zich heeft weggesleept.

“Affidavit”: officiele verklaring onder ede.
“Mol”: mol, (figuurlijk) blinde, ongelovige.
“Turtle” – kan ook een tortelduif zijn, maar gezien de laatste regel past een schildpad beter.

Emily Dickinson

Gedichten

Categorie archieven: Uncategorized