Art thou the thing I wanted?
Begone – my Tooth has grown –
Supply the minor Palate
That has not starved so long –
I tell thee while I waited
The mystery of Food
Increased till I abjured it
And dine without
Like God –

F1311/J1282/1873

Ben jij wat ik graag wilde?
Ga weg – mijn Trek is groter geworden –
Voorzie een kleiner Gehemelte
Dat niet zo sterk honger heeft geleden –
Weet dat onder het wachten
Het mysterie van Voedsel
Groter werd tot ik het afzwoer
En zonder eet
Als God –

Art thou the thing I wanted?
Begone – my Tooth has grown –
Affront a minor palate
Thou did’st not goad so long –

I tell thee while I waited –

The mystery of Food
Increased till I abjured it
Subsisting now like God –

Ben jij wat ik graag wilde?
Ga weg – mijn Trek is groter geworden –
Beledig een kleiner gehemelte
Wat jij niet zo lang hebt getergd –

Weet dat onder het wachten –

Het mysterie van het Voedsel
Groter werd tot ik het afzwoer
En nu als God overleef –

September’s Baccalaureate
A combination is
Of Crickets – Crows – and Retrospects
And a dissembling Breeze

That hints without assuming –
An Innuendo sear
That makes the Heart put up it’s Fun –
And turn Philosopher.

F1313/J1271/1873

Septembers Afscheidsrede
Is een combinatie
Van Krekels – Kraaien – Terugblikken
En een hypocriet Briesje

Dat al een voorzichtige hint geeft –
Een toespeling op wat verdorren gaat
Wat zorgt dat het Hart zijn plezier opgeeft –
En verandert in een Filosoof.

Because that you are going
And never coming back
And I, however absolute,
May overlook your Track –

Because that Death is final,
However first it be
This instant be suspended
Above Mortality

Significance that each has lived
The other to detect
Discovery not God himself
Could now annihilate

Eternity, Presumption
The instant I perceive
That you, who were Existence
Yourself forgot to live –

The “Life that is” will then have been
A thing I never knew –
As Paradise fictitious
Until the Realm of you –

The “Life that is to be,” to me,
A Residence too plain
Unless in my Redeemer’s Face
I recognize your own.

Of Immortality who doubts
He may exchange with me
Curtailed by your obscuring Face
Of everything but He –

Of Heaven and Hell I also yield
The Right to reprehend
To whoso would commute this Face
For his less priceless Friend.

If “God is Love” as he admits
We think that he must be
Because he is a “jealous God”
He tells us certainly

If “All is possible with” him
As he besides concedes
He will refund us finally
Our confiscated Gods –

F1314/J1260/1874

Omdat jij weggaat
En nooit meer terugkomt
En ik, hoe volhardend ik ook ben,
Jouw Spoor kan verliezen –

Omdat die Dood definitief is,
Hoe snel hij ook komt –
Moet dit moment verdaagd worden
Over de Sterfelijkheid heen

Belangrijk dat ieder leefde
Om de ander te vinden –
Helder dat zelfs God niet
Het nu ongedaan kon maken –

De Eeuwigheid, neem ik aan,
Het moment dat ik besef
Dat jij, die het Bestaan was
Zelf vergat te leven –

Zal het “Leven hier” dan iets geweest zijn
Wat ik nooit gekend heb –
Even verzonnen als het Paradijs,
Totdat het Koninkrijk van jou komt.

Het “Leven dat gaat gebeuren”, is voor mij,
Een Woning te middelmatig
Tenzij ik in het Gelaat van mijn Verlosser
Het jouwe zal herkennen

Wie twijfelt aan Onsterfelijkheid
Mag met mij ruilen –
Door jouw vervagende Gezicht
Ben ik van alles afgesneden behalve Dit –

Aan Hemel en Hel verleen ik ook
Het Recht om degene te veroordelen
Die dit Gezicht wil omwisselen
Voor zijn minder kostbare Vriend –

Als “God Liefde is” zoals hij toegeeft
Denken wij dat hij dat wel moet zijn
Omdat hij een “jaloerse God” is
Zegt hij ons vast en zeker

Als “Alles mogelijk is met” hem
Zoals hij daarbij nog aangeeft
Gaat hij ons uiteindelijk terugbetalen
Voor onze geconfisqueerde Goden –