↓
 

Emily Dickinson

Gedichten

Categorie archieven: Uncategorized

Bericht navigatie

<< 1 2 … 226 227 228 229 230 231 232 … 265 266 >>

His oriental heresies

Emily Dickinson

His oriental heresies
Exhilarate the Bee,
And filling all the Earth and sky
With gay apostasy

Fatigued at last, a Clover plain
Ensnares his jaded eye
Sweet homestead where the butterfly
Betakes himself to die –

Intoxicated with the peace
Surpassing revelry,
He spends the evening of his days
In blissful revery,

Recounting nectars he has known
And attars that have failed,
And honeys, if his life be spared,
He hungers to attain.

F1562/J1526/1881

Zijn oosterse ketterijen
Verblijden de Bij,
En vullen heel de Aarde en de lucht
Met blije afvalligheid

Moe tenslotte, trekt een simpel Klavertje
De aandacht van zijn uitgeputte oog
Een lief thuis waar de vlinder
Zijn toevlucht zoekt om te sterven –

Bedwelmd door een vrede
Die veel verder gaat dan vermaak,
Brengt hij zijn levensavond door
In zalige mijmerij,

Hij verhaalt over nectars die hij ooit kende
Onbereikbare geuren,
En honing waar, als zijn leven wordt gespaard,
Hij zo erg naar smacht.

Varianten:
– voor “Ensnares” (regfel 6): “Allures”(verleidt);
– voor regel 7 en 8:
“That lowly Breast where Butterflies”( Die nederige Borst waar Vlinders)
Have felt it meet to die –“(Naar toekomen om te sterven –).

No Autumn’s intercepting Chill

Emily Dickinson

No Autumn’s intercepting Chill
Appalls this Tropic Breast –
But African Exuberance
And Asiatic rest –

F1563/J1516/1881

Niet de onvermijdelijke Herfstkou
Laat deze Tropische Borst schrikken –
Maar Afrikaanse uitbundigheid
En Aziatische rust –

Gestuurd naar Susan Dickinson, maar ook naar Elizabeth Holland ter nagedachtenis van haar man, waarbij “this” veranderd is in “that” (die).

The Things that never can come back, are several

Emily Dickinson

The Things that never can come back,
——–are several –
Childhood – some forms of Hope –
——–the Dead –
Though Joys – like Men –
——–may sometimes make a Journey –
And still abide –
We do not mourn for Traveler, or Sailor,
Their Routes are fair –
But think enlarged of all
——–that they will tell us
Returning here –
“Here!” There are typic “Heres” –
Foretold Locations –
The Spirit does not stand –
Himself – at whatsoever Fathom
His Native Land –

F1564/J1515/1881

Er zijn diverse Dingen,
——–die nooit meer terugkomen –
Kindertijd – bepaalde vormen van Hoop –
——–de Doden –
Alhoewel Vreugde – net als Mensen –
——–soms op Reis gaat –
En nog steeds blijft bestaan –
We treuren niet om de Reiziger, of de Zeeman,
Hun Wegen zijn prachtig –
Maar denk uitgebreid na over alles
——–wat ze ons te vertellen hebben
Bij hun terugkeer hier –
“Hier!” Er zijn typische “Hieren” –
Voorspelbare Plekken –
De Geest heeft geen voetstuk –
Hij – in welk Bereik ook
Wordt zijn Eigen Land –

“Returning here” – als we de doden weer zullen terugzien, in de hemel dus.
“Foretold Locations” – de voorstellingen die we van de hemel hebben.
“Fathom”: vadem (lengtemaat 1,82 m), bereik, diepgang (Noah Webster, Lexicon, 1844).
“His Native Land”: zijn Geboorteland – hier wat vrijer vertaald.
Emily Dickinson is nauw bevriend met Elizabeth Holland en schrijft haar vele brieven. Als haar man Josiah in 1881 sterft aan een hartaanval, stuurt Emily Dickinson haar in een maand vier brieven, waarvan dit gedicht het laatste is.

The Dandelion’s pallid tube

Emily Dickinson

The Dandelion’s pallid Tube
Astonishes the Grass –
And Winter instantly becomes
An infinite Alas –
The Tube uplifts a signal Bud
And then a shouting Flower, –
The Proclamation of the Suns
That sepulture is o’er –

F1565/J1519/1881

De bleke Paardenbloemstengel
Maakt het Gras stomverbaasd –
En de Winter wordt meteen
Een eindeloos Helaas –
De Stengel hijst één opvallende Knop omhoog
En dan een kleurrijke Bloem, –
De Aankondiging van de Zonnen
Dat de begrafenis voorbij is –

“Suns”: de felle zon-gele bloemen van de paardenbloem. Het gedicht is gestuurd naar Sarah Tuckmann met een bosje paardenbloemen.
“Sepulture” – de begrafenis van de winter.

Not seeing, still we know

Emily Dickinson

Not seeing, still we know –
Not knowing, guess –
Not guessing, smile and hide
And half caress –
And quake – and turn away,
Seraphic fear –
Is Eden’s innuendo
“If you dare”?

F1566/J1518/1881

Al zien we het niet, toch weten we het –
Weet je het niet, raad ernaar –
Raad je het niet, verberg je achter een lach
En streel het bijna –
En beef – en vertrek,
Engelachtige angst –
Is een toespeling op het Paradijs*
“Als je durft”?

“Not seeing” – dit gedicht is een kort briefje aan Sarah Tuckerman die bij huize Dickinson op bezoek komt. Emily Dickinson leidt het gedicht in met: “Vinnie vroeg me of ik een bericht voor je had, en terwijl ik er een ging plukken, ging je ervandoor.”
“Seraphic” – toen Adam en Eva uit het paradijs waren verjaagd, hield een engel met een vlammend zwaard de wacht.
“If you dare” – durf je net als Eva van de geplukte vrucht te eten?

How much of Source escapes with thee

Emily Dickinson

How much of Source escapes with thee –
How chief thy sessions be –
For thou hast borne a universe
Entirely away.

F1567/J1517/1881

Zoveel van de Bron gaat er met jou vandoor –
Zo belangrijk waren ontmoetingen met jou –
Want jij hebt een heel universum
Volledig weggevoerd.

In een brief aan Elizabeth Holland. Emily Dickinson schrijft over haar pas gestorven man en besluit met dit korte gedicht.

1882

Emily Dickinson

Bericht navigatie

<< 1 2 … 226 227 228 229 230 231 232 … 265 266 >>

Verzamelde
Gedichten
met Nederlandse
vertaling

  • Home
  • Index Engelse Beginregels

  • Bloemlezing
  • Biografie
  • Fauna
  • Flora
  • Kunst
  • Leeswijzer
  • Links
  • Over deze site
  • Uitgaven
  • Zoeken ?

© Vertaling Adrie Lint – De vertaling mag met schriftelijke toestemming worden gebruikt voor niet-commerciële doeleinden.

↑