I think just how my shape will rise –
When I shall be “forgiven” –
Till Hair – and Eyes – and timid Head –
Are out of sight – in Heaven –

I think just how my lips will weigh –
With shapeless – quivering – prayer –
That you – so late – “consider” me –
The “sparrow” of your Care –

I mind me that of Anguish – sent –
Some drifts were moved away –
Before my simple bosom – broke –
And why not this – if they?

And so I con that thing – “forgiven” –
Until – delirious – borne –
By my long bright –
———and longer – trust –
I drop my Heart – unshriven!

F252/J237/1861

Ik denk aan hoe mijn lichaam zal herrijzen –
Wanneer ik “vergeven” zal worden –
Zodra Haar – Ogen – en verlegen Hoofd –
Uit het zicht zijn – in de Hemel –

Ik denk aan hoe zwaar mijn lippen zullen zijn –
Als ze zonder lichaam – trillend – bidden –
Dat u – zo laat – “rekening wil houden” met mij –
De “mus” van uw Zorg –

Ik bedenk hoe Doodsangst – op me afkomt –
Andere angsten waren verdwenen –
Voor mijn eenvoudige hart – brak –
En waarom deze niet – als zij dat wel deden?

En dus herzie ik dat idee van “vergeving” –
Geduld – tot – ik er gek van werd –
Dankzij mijn lang, stralend –
———en uitgebreider – vertrouwen –
Laat ik mijn Hart los – zonder absolutie!

A Mien to move a Queen –
Half Child – Half Heroine –
An Orleans in the Eye
That puts its manner by
For humbler Company
When none are near
Even a Tear –
Its frequent Visitor –

A Bonnet like a Duke –
And yet a Wren’s Peruke
Were not so shy
Of Goer by –
And Hands – so slight –
They would elate a Sprite
With Merriment –

A Voice that Alters – Low
And on the Ear can go
Like Let of Snow –
Or shift supreme –
As tone of Realm
On Subjects Diadem –
Too small – to fear –
Too distant – to endear –
And so Men Compromise
And just – revere –

F254/J283/1861

Een Verschijning die een Koningin ontroert –
Half Kind – Half Heldin –
Een Orléans voor het Oog
Die haar manier van doen aanpast
Aan eenvoudiger Gezelschap
En is niemand in de buurt
Is zelfs een Traan –
Haar vaste Bezoeker –

Een Muts als een Oehoe –
Toch zou de Pruik van een Winterkoninkje
Niet zo schuw overkomen
Voor Voorbijgangers –
En Handen – zo slank –
Ze zouden een Elfje gek maken
Van Plezier –

Een Stem die Omslaat – Zacht
Die op het Oor overkomt
Als een Vlaagje Sneeuw –
Of overschakelt naar overweldigend –
Als het geluid van een Rijk
Over onderdanen van de Kroon –
Te klein – om ontzag in te boezemen –
Te afstandelijk – om te vertederen –
Dus sluiten Mensen een Compromis
Bezien haar gewoon – met respect –

The Robin’s my Criterion for Tune –
Because I grow – where Robins do –
But, were I Cuckoo born –
I’d swear by him –
The ode familiar – rules the Noon –
The Buttercup’s, my Whim for Bloom –
Because, we’re Orchard sprung –
But, were I Britain born,
I’d Daisies spurn –

None but the Nut – October fit –
Because, through dropping it,
The Seasons flit – I’m taught –
Without the Snow’s Tableau
Winter, were lie – to me –
Because I see – New Englandly –
The Queen, discerns like me –
Provincially –

F256/J285/1861

De Roodborst is mijn Maatstaf voor Muziek –
Want ik groei op – bij Roodborsten –
Maar, was ik als Koekoek geboren–
Zou ik bij hem zweren –
De vertrouwde zang – markeert de Middag –
De Boterbloem, is mijn favoriete Bloem –
Want, we komen voort uit Boomgaarden –
Maar, was ik in Engeland geboren,
Zou ik een hekel aan Madeliefjes hebben –

Alleen de Walnoot – past bij Oktober –
Omdat, als hij valt,
De Seizoenen verglijden – is me geleerd –
Zonder het Sneeuwtafereel
Was de Winter een grote leugen – voor mij –
Omdat ik – met New England ogen kijk –
De Koningin, ontdekt dingen net als ik –
Provinciaal –

I came to buy a smile – today –
But just a single smile –
The smallest one upon your cheek –
Will suit me just as well –
The one that no one else would miss
It shone so very small –
I’m pleading at the “counter” – sir –
Could you afford to sell?

I’ve Diamonds – on my fingers!
You know what Diamonds – are?
I’ve Rubies – live the Evening Blood –
And Topaz – like the star!
‘Twould be “a Bargain” for a Jew!
Say? May I have it – Sir?

F258/J223/1861

Ik kwam een glimlach kopen – vandaag –
Eén enkele glimlach maar –
De kleinste op uw wang –
Is voor mij al genoeg –
Eentje die niemand anders mist
En maar een heel klein beetje glimt –
Ik smeek u aan de “kassa” – Mijnheer –
Zou u hem willen verkopen?

Ik heb Diamanten – aan mijn vingers!
U weet wat Diamanten – zijn?
Ik heb Robijnen – als Avondbloed –
En Topazen – gelijk sterren!
Dat zou “een koopje” zijn voor een Jood!
Wat zegt u? Mag ik hem hebben – Mijnheer?