We don’t cry – Tim and I,
We are far too grand –
But we bolt the door tight
To prevent a friend –

Then we hide our brave face
Deep in our hand –
Not to cry – Tim and I –
We are far too grand –

Nor to dream – he and me –
Do we condescend –
We just shut our brown eye
To see to the end –

Tim – see Cottages –
But, Oh, so high!
Then – we shake – Tim and I –
And lest I – cry –

Tim – reads a little Hymn –
And we both pray –
Please, Sir, I and Tim –
Always lost the way!

We must die – by and by –
Clergymen say –
Tim – shall – if I – do –
I – too – if he –

How shall we arrange it –
Tim – was – so – shy?
Take us simultaneous – Lord –
I – “Tim” – and Me!

F231/J196/1861

We huilen niet – Tim en ik,
Daar zijn we veel te groots voor –
Maar we doen de deur stevig op slot
Om een vriend buiten te houden –

Dan verbergen we ons stoere gezicht
Diep in onze handen –
Om niet te hoeven huilen – Tim en ik –
Daar zijn we veel te groots voor –

Ook niet om te dromen – hij en ik –
Verlagen we ons –
We sluiten gewoon onze bruine ogen
Om tot het einde te kijken –

Tim – kijk naar de Woningen –
Maar, och, zo hoog!
Dan – huiveren we – Tim en ik –
En opdat ik niet – ga huilen –

Leest Tim – een korte Hymne voor –
En bidden we allebei –
Alstublieft, Heer, ik en Tim –
Raken altijd de weg kwijt!

We moeten sterven – vroeg of laat –
Zeggen Geestelijken –
Tim – zal het – als het mij – overkomt –
Ik – ook – als hij –

Hoe zullen we het regelen –
Tim – was – zo – verlegen?
Neem ons tegelijk op – Heer –
Ik – “Tim” – en Ik!

A slash of Blue! A sweep of Gray!
Some scarlet patches – on the way,
Compose an Evening Sky –

A little purple – slipped between –
Some Ruby Trousers – hurried on –
A Wave of Gold – A Bank of Day –
This just makes out the Morning Sky –

F233/J204/1861

Een streep Blauw! Een veeg Grijs!
Wat scharlaken vlekken – er nog bij,
Vormen een Avondlucht –

Een beetje paars – ertussen geglipt –
Enkele Rode Broeken – schieten voorbij –
Een Golf van Goud – Een Oever van Daglicht –
Net genoeg om het Ochtendgloren te maken –

The Flower must not blame the Bee –
That seeketh his felicity
Too often at her door –

But teach the Footman from Vevay –
Mistress is “not at home” – to say –
To people – any more!

F235/J206/1861

De Bloem mag de Bij niet kwalijk nemen –
Dat hij zijn geluk te vaak
Bij haar deur komt zoeken –

Maar leer de Bediende uit Vevay –
Te zeggen – Mevrouw is “niet thuis” –
Tegen mensen – voortaan!

What shall I do – it whimpers so –
This little Hound within the Heart –
All day and night – with bark and start –
And yet – it will not go?

Would you untie it, were you me –
Would it stop whining if to Thee
I sent it – even now?

It should not tease you – by your chair –
Or on the mat – or if it dare –
To climb your dizzy knee –

Or sometimes – at your side to run –
When you were willing –
May it come –
Tell Carlo – He’ll tell me!

F237/J186/1861

Wat moet ik doen – het jankt zo –
Dit Jachthondje in mijn Hart –
Dag en nacht – met blaffen en opspringen –
En toch – gaat het niet weg?

Zou je het losmaken, als je mij was –
Zou het stoppen met janken als ik het
Naar Jou zou sturen – zelfs nu?

Het zou je niet mogen plagen – bij je stoel –
Of op de mat – of als het durft –
Om tegen je wankele knie te klimmen –

Of soms – naast je rennen –
Als je het goedvond –
Mag het dan komen?
Zeg het Carlo – Hij zal het me vertellen!