↓
 

Emily Dickinson

Gedichten

Categorie archieven: Uncategorized

Bericht navigatie

<< 1 2 3 4 5 6 7 … 265 266 >>

There is a morn by men unseen

Emily Dickinson

There is a morn by men unseen –
Whose maids opon remoter green
Keep their seraphic May –
And all day long, with dance and game,
And gambol I may never name –
Employ their holiday.

Here to light measure, move the feet
Which walk no more the village street –
Nor by the wood are found –
Here are the birds that sought the sun
When last year’s distaff
———idle hung
And summer’s brows were bound.

Ne’er saw I such a wondrous scene –
Ne’er such a ring on such a green –
Nor so serene array –
As if the stars some summer night
Should swing their cups of Chrysolite –
And revel till the day –

Like thee to dance – like thee to sing –
People upon the mystic green –
I ask, each new May morn.
I wait thy far – fantastic bells –
Announcing me in other dells –
Unto the different dawn!

F13/J24/1858

Er is een ochtend die geen mens heeft gezien –
Waarop meisjes op afgelegen weiden
Hun engelachtige Mei vieren–
En de hele dag, met dans en spel,
En pleziertjes die ik nooit noemen mag –
Hun feestdag vullen.

Hier bewegen met lichte tred, de voeten,
Die niet langer door de dorpsstraat lopen –
En ook niet in het bos zijn te vinden –
Hier zijn de vogels die de zon opzochten
Toen het spinnenwiel van vorig jaar
———ongebruikt bleef hangen
En de zomer zijn bekroning vond.

Nooit zo’n wonderlijk schouwspel gezien –
Nooit zo’n kring op zulk een groen –
Noch zo’n serene opstelling –
Alsof de sterren op ‘n zomernacht
Met hun Chrysolieten kopjes zwaaien
En feestvieren tot aan de dag –

Zoals u te dansen – zoals u te zingen –
Mensen op het mystieke groen –
Wil ik, elke nieuwe ochtend in Mei.
Ik wacht op uw verre – fantastische klokken –
Die mij in andere valleien –
Een andere dageraad verkondigen!

[2.6] Brows were bound – uitdrukking van William Shakespeare voor het versieren van hoofd en haren met bijvoorbeeld een diadeem.
[3.5] Chrysolite: chrysoliet, goudgroene edelsteen.

As if I asked a common Alms

Emily Dickinson

As if I asked a common alms –
And in my wondering hand,
A stranger pressed a kingdom,
And I – bewildered stand –
As if I asked the Orient
Had it for me a Morn?
And it sh’d lift it’s purple dikes
And flood Me with the Dawn!

F14/J323/1858

Alsof ik gewoon om een aalmoes vroeg –
En in mijn vragende hand,
Een vreemdeling een koninkrijk drukte,
En ik – stond verbijsterd –
Alsof ik het Oosten vroeg
Of het voor mij een Ochtend had?
En het zijn purperen dijken zou opheffen
En Mij met de Dageraad overspoelen!

[8] Variant voor flood Me: shatter me (mij verbrijzelde).

She slept beneath a tree

Emily Dickinson

She slept beneath a tree –
Remembered but by me.
I touched her Cradle mute –
She recognized the foot –
Put on her carmine suit
———And see!

F15/J25/1858

Ze sliep onder een boom –
Alleen ik herinnerde me haar.
Stil raakte ik haar Wieg aan –
Ze herkende de voetstap –
Trok haar karmijnrode gewaad aan
———Kijk maar!

Bij de eerste publicatie gaven de uitgevers het gedicht een titel: “De Tulp”.

The feet of people walking home

Emily Dickinson

The feet of people walking home
With gayer sandals go –
The crocus – till she rises –
The vassal of the snow –
The lips at Hallelujah
Long years of practise bore –
Till bye and bye, these Bargemen
Walked – singing – on the shore.

Pearls are the Diver’s farthings
Extorted form the sea –
Pinions – the Seraph’s wagon –
Pedestrian once – as we –
Night is the morning’s canvas
Larceny – legacy –
Death – but our rapt attention
To immortality.

My figures fail to tell me
How far the village lies –
Whose peasants are the angels –
Whose cantons dot the skies –
My Classics vail their faces –
My faith that Dark adores –
Which from it’s solemn abbeys
Such resurrection pours!

F16/J7/1858

De voeten van wie huiswaarts gaan
Stappen met vrolijkere sandalen –
De krokus – tot ze opkomt –
Is de vazal van de sneeuw –
De lippen voor het Halleluja
Verdroegen jarenlange oefening –
Tot uiteindelijk, deze Schippers
Zingend – aan wal – liepen.

Parels zijn kleingeld voor de Duiker,
Afgetroggeld van de zee –
Vleugels – het rijtuig van de Engel –
Ooit waren ze voetgangers – als wij –
De nacht is het doek voor de morgen
Roof – erfenis –
Dood – slechts onze fascinatie
Voor onsterfelijkheid.

Mijn cijfers vertellen me niet
Hoe ver het dorp ligt –
Waarvan de boeren engelen zijn –
Waarvan de velden de hemel bezaaien –
Mijn Klassieken verhullen hun gezichten –
Mijn geloof aanbidt dat Duister –
Dat uit zijn statige abdijen
Zo’n opstanding uitstort!

Een fantasievolle beschrijving van het hiernamaals voor wie naar het hemelse thuis gaan.
[1.1] Walking home – huiswaarts in de betekenis van het ultieme thuis, de hemel.
[1,4] Vassal – de krokus ligt verborgen (onderworpen) onder sneeuw, maar komt op.
[2.1] Farthings: stuivertjes, kleingeld.
[2.6] Larceny – legacy – dood wordt ervaren als een roof van het levenslicht, is eerder een erfenis van een veel groter licht.

It’s all I have to bring today

Emily Dickinson

It’s all I have to bring today –
This, and my heart beside –
This, and my heart, and all the fields –
And all the meadows wide –
Be sure you count – sh’d I forget
Some one the sum could tell –
This, and my heart, and all the Bees
Which in the Clover dwell.

F17/J26/1858

Het is alles wat ik vandaag te brengen heb –
Dit, en mijn hart erbij –
Dit, en mijn hart, en alle velden –
En al de uitgestrekte weilanden –
Tel ze goed – mocht ík het vergeten
Dat Iemand het aantal kan vertellen –
Dit, en mijn hart, en al de Bijen
Die in de Klaver wonen.

Morns like these – we parted

Emily Dickinson

Morns like these – we parted –
Noons like these – she rose –
Fluttering first – then firmer
To her fair repose.

Never did she lisp it –
It was not for me –
She – was mute from transport –
I – from agony –

Till – the evening nearing
One the curtains drew –
Quick! A sharper rustling!
And this linnet flew!

F18/J27/1858

Op ochtenden als deze – namen we afscheid –
Op middagen als deze – rees ze op –
Eerst wat trillend – dan krachtiger
Naar haar welverdiende rust.

Nooit brabbelde ze erover –
Mijn ding was het niet –
Zij – was sprakeloos van vervoering –
Ik – van doodsangst –

Tot – tegen de avond
Iemand de gordijnen dichttrok –
Meteen! Een intenser geritsel!
En deze vink vloog weg!

Met de eerste vier regels eindigde Susan Dickinson het In Memoriam Emily Dickinson. Drie dagen na haar dood verscheen het in de Springfield Daily Republican van 18 mei 1886.
[3.2] Variant voor curtains: shutters (schuiven).

So has a Daisy vanished

Emily Dickinson

So has a Daisy vanished
From the fields today –
So tiptoed many a slipper
To Paradise away –
Oozed so, in crimson bubbles
Day’s departing tide –
Blooming – tripping – flowing –
Are ye then with God?

F19/J28/1858

Zo verdween een Madeliefje
Uit het veld vandaag –
Zo sloop menig muiltje
Op weg naar het Paradijs –
En zo vloeide het, in karmijnrode bellen
Het afgaande tij van de dag.
Bloeiend – huppelend – stromend –
Bent u dan bij God?

Bericht navigatie

<< 1 2 3 4 5 6 7 … 265 266 >>

Verzamelde
Gedichten
met Nederlandse
vertaling

  • Home
  • Index Engelse Beginregels

  • Bloemlezing
  • Biografie
  • Fauna
  • Flora
  • Kunst
  • Leeswijzer
  • Links
  • Over deze site
  • Uitgaven
  • Zoeken ?

© Vertaling Adrie Lint – De vertaling mag met schriftelijke toestemming worden gebruikt voor niet-commerciële doeleinden.

↑