Categorie archieven: Uncategorized

Summer for thee, grant I may be

Emily Dickinson

Summer for thee, grant I may be
When Summer days are flown!
Thy music still, when Whippowil
And Oriole – are done!

For thee to bloom, I’ll skip the tomb
And row my blossoms o’er!
Pray gather me –
———Anemone –
Thy flower – forevermore!

F7/J31/1858

Mag ik, voor jou Zomer zijn
Als de Zomerdagen gevlogen zijn!
Verstild jouw muziek, als Nachtzwaluw
En Wielewaal – opgehouden zijn!

Om voor jou te bloeien, spring ik uit het graf
En strooi mijn bloesems erover!
Pluk mij alsjeblieft –
———Anemoon –
Uw bloem – voor altijd!

When Roses cease to bloom, Sir

Emily Dickinson

When Roses cease to bloom, Sir,
And Violets are done –
When Bumblebees in solemn flight
Have passed beyond the Sun –
The hand that paused to gather
Upon this Summer’s day
Will idle lie – in Auburn –
Then take my flowers – pray!

F8/J32/188

Als Rozen niet meer bloeien, Meneer,
Viooltjes zijn verwelkt –
Als Hommels in statige vlucht
Achter de Zon zijn verdwenen –
Zal de hand die stopte met plukken
Op deze Zomerdag
Roerloos liggen – in Auburn –
Neem dan mijn bloemen aan – alsjeblieft!

[7] Auburn: St. Auburn Cemetery Boston – een fraaie begraafplaats met vijvers, arboretum en bloemenperken. Nog steeds trekt deze begraafplaats jaarlijks tienduizenden bezoekers.
[8] Flowers – gedichten zijn de bloemen die Emily Dickinson aan de wereld schonk.

If recollecting were forgetting

Emily Dickinson

Oh, if remembering were forgetting,
Then I remember not!
And if forgetting – recollecting –
How near I had forgot!
And if to miss – were merry –
And to mourn were gay,
How very blithe the maiden
That gathered these today!

F9/J33/1858

Och, als herinneren vergeten was,
Dan herinner ik me niets!
En als vergeten – herinneren was –
Hoe dicht was ik bij wat ik vergeten ben!
En als missen – leuk zou zijn –
En treuren vrolijk,
Hoe onbekommerd moet het meisje zijn
Dat dit vandaag te berde bracht!

[7] Variant voor maiden: fingers (vingers) – mogelijk de vingers die het gedicht schrijven.

Garlands for Queens, may be

Emily Dickinson

Garlands for Queens, may be –
Laurels – for rare degree
Of soul or sword –
Ah – but remembering me –
Ah – but remembering thee –
Nature in chivalry –
Nature in charity –
Nature in equity –
This Rose ordained!

F10/J34/1858

Kransen voor Koninginnen, misschien –
Laurier – voor uitzonderlijke rang
Van ziel of zwaard –
Ach – maar om mij te herdenken –
Ach – maar om u te herdenken –
Hoffelijk van aard –
Menslievend van aard –
Rechtvaardig van aard –
Is deze Roos bestemd!

Nobody knows this little Rose

Emily Dickinson

Nobody knows this little Rose –
It might a pilgrim be
Did I not take it from the ways
And lift it up to thee.
Only a Bee will miss it –
Only a Butterfly,
Hastening from far journey –
On its breast to lie –
Only a Bird will wonder –
Only a Breeze will sigh –
Ah Little Rose – how easy
For such as thee to die!

F11/J35/1858

Geen mens kent deze kleine Roos –
Een pelgrim kon ze zijn
Had ik haar niet van de straat geplukt
En opgepakt voor u.
Alleen een Bij zal haar missen –
Alleen een Vlinder,
Haastig van verre reis–
Om zich aan haar boezem te vlijen –
Alleen een Vogel zal verbaasd zijn –
Enkel een Briesje zuchten –
Ach Kleine Roos – hoe makkelijk
Voor iemand als u om te sterven!

I had a guinea golden

Emily Dickinson

I had a guinea golden –
I lost it in the sand –
And tho’ the sum was simple
And pounds were in the land –
Still, had it such a value
Unto my frugal eye –
That when I could not find it –
I sat me down to sigh.

I had a crimson Robin –
Who sang full many a day
But when the woods were painted,
He, too, did fly away –
Time brought me other Robins –
Their ballads were the same –
Still, for my missing Troubadour
I kept the “house at hame.”

I had a star in heaven –
One “Pleiad” was its name –
And when I was not heeding,
It wandered from the same.
And tho’ the skies are crowded –
And all the night ashine –
I do not care about it –
Since none of them are mine.

My story has a moral –
I have a missing friend –
“Pleiad” its name – and Robin –
And guinea in the sand –
And when this mournful ditty
Accompanied with tear –
Shall meet the eye of traitor
In country far from here –
Grant that repentance solemn
May seize opon his mind –
And he no consolation
Beneath the sun may find.

F12/J23/1858

Ik had een gouden munt –
Verloor hem in het zand –
Al was hij maar weinig waard
En waren Ponden courant –
Toch had hij zoveel waarde
Voor mijn spaarzaam oog –
Dat toen ik hem niet vinden kon –
Ik ging zitten en zuchtte..

Ik had een karmijnrode Roodborst –
Die dagenlang voluit zong
Maar toen de bossen kleur kregen,
Vloog, ook hij, weg –
De tijd bracht me andere Roodborsten –
Hun Liederen klonken hetzelfde –
Toch, voor de Troubadour die ik miste
Hield ik het “huis op orde.”

Ik had een ster aan de hemel –
Een “Pleiade”* was haar naam –
En toen ik niet oplette,
Zwalkte zij van haar plaats.
Al is de lucht er vol van –
En schijnen ze de ganse nacht door –
Ik geef er niet meer om –
Want geen ervan is de mijne.

Mijn verhaal heeft een moraal –
Ik heb een vriendin die ik mis –
“Plejade” is haar naam – en Roodborst –
En de gouden munt in het zand –
Als dit treurig versje,
Gepaard met tranen –
De verrader onder ogen komt
Ergens ver hiervandaan –
Moge dan dat oprecht berouw
Zijn geest aangrijpen –
En hij geen troost meer
Onder de zon mag vinden.

[1.1] Guinea: gienje, gouden Engelse munt.
[2.1] Robin: niet het kleine roodborstje maar de Amerikaanse Roodborstlijster (Turdus migratorius); veel groter en met het postuur van een ekster.
[4.3] Pleiade: Plejade, ster in het sterrenbeeld Stier.

There is a morn by men unseen

Emily Dickinson

There is a morn by men unseen –
Whose maids opon remoter green
Keep their seraphic May –
And all day long, with dance and game,
And gambol I may never name –
Employ their holiday.

Here to light measure, move the feet
Which walk no more the village street –
Nor by the wood are found –
Here are the birds that sought the sun
When last year’s distaff
———idle hung
And summer’s brows were bound.

Ne’er saw I such a wondrous scene –
Ne’er such a ring on such a green –
Nor so serene array –
As if the stars some summer night
Should swing their cups of Chrysolite –
And revel till the day –

Like thee to dance – like thee to sing –
People upon the mystic green –
I ask, each new May morn.
I wait thy far – fantastic bells –
Announcing me in other dells –
Unto the different dawn!

F13/J24/1858

Er is een ochtend die geen mens heeft gezien –
Waarop meisjes op afgelegen weiden
Hun engelachtige Mei vieren–
En de hele dag, met dans en spel,
En pleziertjes die ik nooit noemen mag –
Hun feestdag vullen.

Hier bewegen met lichte tred, de voeten,
Die niet langer door de dorpsstraat lopen –
En ook niet in het bos zijn te vinden –
Hier zijn de vogels die de zon opzochten
Toen het spinnenwiel van vorig jaar
———ongebruikt bleef hangen
En de zomer zijn bekroning vond.

Nooit zo’n wonderlijk schouwspel gezien –
Nooit zo’n kring op zulk een groen –
Noch zo’n serene opstelling –
Alsof de sterren op ‘n zomernacht
Met hun Chrysolieten kopjes zwaaien
En feestvieren tot aan de dag –

Zoals u te dansen – zoals u te zingen –
Mensen op het mystieke groen –
Wil ik, elke nieuwe ochtend in Mei.
Ik wacht op uw verre – fantastische klokken –
Die mij in andere valleien –
Een andere dageraad verkondigen!

[2.6] Brows were bound – uitdrukking van William Shakespeare voor het versieren van hoofd en haren met bijvoorbeeld een diadeem.
[3.5] Chrysolite: chrysoliet, goudgroene edelsteen.