↓
 

Emily Dickinson

Gedichten

Categorie archieven: Uncategorized

Bericht navigatie

<< 1 2 … 42 43 44 45 46 47 48 … 265 266 >>

A single Screw of Flesh

Emily Dickinson

A single Screw of Flesh
Is all that pins the Soul
That stands for Deity, to mine,
Opon my side the Vail –

Once witnessed of the Gauze –
Its name is put away
As far from mine, as if no plight
Had printed yesterday,

In tender – solemn Alphabet,
My eyes just turned to see,
When it was smuggled by my sight
Into Eternity –

More Hands – to hold –
———These are but Two –
One more new-mailed Nerve
Just granted, for the Peril’s sake –
Some striding – Giant – Love –

So greater than the Gods can show,
They slink before the Clay,
That not for all their Heaven can boast
Will let it’s Keepsake – go

F293/J263/1862

Een enkele Schroef van Vlees
Is alles wat de Ziel vasthoudt
Die God vertegenwoordigt, voor mij,
Aan mijn kant van de Sluier –

Eenmaal gewaar van het Gaas –
Wordt zijn naam opgeborgen
Zo ver van de mijne, alsof geen dood
Gisteren zijn stempel had gedrukt,

In tedere – plechtige Letters,
Nauwelijks draaiden mijn ogen om te kijken,
Of ik zag hoe het De Eeuwigheid –
Werd binnengesmokkeld –

Meer handen – om vast te houden –
———Dit zijn er maar Twee –
En een nieuwere, gepantserde Kracht
Werd mij geschonken, vanwege het Gevaar –
Een stampende – Gigantische – Liefde –

Zoveel groter dan Goden kunnen tonen,
Zij sluipen weg voor de Aarde,
Waar niets in heel hun Hemel aan kan tippen
Zij zal haar Kostbare Bezit – vrijlaten.

[1.1] A single Screw of Flesh – Van dit moeilijke gedicht zijn uiteenlopende interpretaties gegeven die de vertaling steeds anders inkleuren. De ziel als representatie van het goddelijke zit vastgeschroefd aan het sterfelijke lichaam.
[1.4] Vail: gordijn, sluier, voile. Een sluier (gaas) scheidt de menselijke ziel van God, want God zien zou de mens niet overleven.
[2.1-2] – Op het moment van sterven kijkt de mens door het gaas naar gene zijde. Dan verdwijnt de eigennaam van de ziel (haar individualiteit) en gaat op in God, zo neemt het geloof aan.
[2.3] Plight: benarde gebeurtenis, nood, door (Emily Dickinson Lexicon).
[5.2] Clay: klei, aarde, (figuurlijk) het leven op aarde.
[5.4] Keepsake: behoud, aandenken, teken, dierbare bezittingen (Emily Dickinson Lexicon) – uiteindelijk zal in de gigantische liefde van het hiernamaals de individuele ziel behouden blijven.

A Weight with Needles on the pounds

Emily Dickinson

A Weight with Needles on the pounds –
To push, and pierce, besides –
That if the Flesh resist the Heft –
The puncture – coolly tries –

That not a pore be overlooked
Of all this Compound Frame –
As manifold for Anguish –
As Species – be – for name –

F294/J264/1862

Een Gewicht met Naalden op elke pond –
Om te persen, en steken, erbij –
Zodat als het Vlees de Druk weerstaat –
De prikken – het koelbloedig proberen –

Dat geen porie wordt overgeslagen
Van heel dit Samenstel –
Zo’n veelvoud aan Lijden is er –
Als er Soorten – zijn – op te noemen –

[2.2] Compound Frame – verwijst naar heel de mens, die lichaam, geest en ziel is.

Savior! I’ve no one else to tell

Emily Dickinson

Savior! I’ve no one else
———to tell –
And so I trouble thee.
I am the one forgot thee so –
Dost thou remember me?
Nor, for myself, I came so far –
That were the little load –
I brought thee the imperial Heart
I had not strength to hold –
The Heart I carried in my own –
Till mine too heavy grew –
Yet – strangest –
——-heavier since it went –
Is it too large for you?

F295/J217/1862

Verlosser! Ik heb niemand anders
———om het te vertellen –
En daarom kom ik u lastigvallen.
Ik ben degene die u zo vergat –
Herinnert u zich mij nog?
Niet, voor mezelf, ben ik zo ver gekomen –
Dat zou een te lichte last zijn –
Ik bracht u het majestueuze Hart
Ik had niet de kracht om het vast te houden –
Het Hart dat ik in het mijne droeg –
Tot het mijne te zwaar werd–
Toch – hoe vreemd –
———zwaarder werd sinds het wegging –
Is het te groot voor jou?

Gestuurd naar Susan Dickinson. In de manuscripten staat ook een korte variant:

Father – I bring thee – not myself
That were the little load –
I bring thee the departed Heart
I had not strength to hold –
The Heart I cherished in my own –
Till mine – too heavy grew –
Yet – strangest –
———heavier since it went –
Is it too large for you?

Vader – ik breng u – niet mijzelf
Dat zou een te lichte last zijn –
Ik breng u het verlaten Hart
Ik had niet de kracht om het vast te houden –
Het Hart dat ik koesterde in mijn hart –
Daar werd het mijne – te zwaar van –
Toch – hoe vreemd –
———zwaarder sinds het wegging –
Is het te groot voor jou?

Where Ships of Purple – gently toss

Emily Dickinson

Where Ships of Purple – gently toss –
On Seas of Daffodil –
Fantastic Sailors – mingle –
And then – the Wharf is still!

F296/J265/1862

Waar Schepen van Paars – licht schommelen –
Op Zeeën van Narcissen –
Fantastische Zeelui – doen daar mee –
En dan – is het stil aan de Kade!

De kleurenpracht van de zonsondergang eindigt in de stilte van de nacht.

This – is the land – the Sunset washes –

Emily Dickinson

This – is the land – the Sunset washes –
These – are the Banks of the Yellow Sea –
Where it rose – or whither it rushes –
These – are the Western Mystery!

Night after Night
Her purple traffic
Strews the landing with Opal Bales –
Merchantmen – poise upon Horizons –
Dip – and vanish like Orioles!

F297/J266/1862

Dit – is het land – dat baadt in het Avondrood –
Hier – staan de Oevers van de Gele Zee –
Waar ze opkwam – of zich heen spoedt –
Hier – huist het Mysterie van het Westen!

Avond na Avond
Bestrooit haar paarse verkeer
De losplaats met Opalen Balen –
Koopvaarders – balanceren aan de Horizon –
Duiken – en verdwijnen als Wielewalen!

Vanuit haar kamerraam had Emily Dickinson een prachtig zicht op de zonsondergang.

The Doomed – regard the Sunrise

Emily Dickinson

The Doomed – regard the Sunrise
With different Delight –
Because – when next it burns abroad
They doubt to witness it –

The Man – to die – tomorrow –
Harks for the Meadow Bird –
Because its Music stirs the Axe
That clamors for his head –

Joyful – to whom the Sunrise
Precedes Enamored – Day –
Joyful – for whom the Meadow Bird
Has ought but Elegy!

F298/J294/1862

Veroordeelden – zien de Rijzende Zon
Met een andere Vreugde aan –
Omdat – als die weer buiten schijnt
Ze twijfelen of ze die nog zullen meemaken –

De man – die morgen – sterven zal –
Hoort de Weidevogel aan –
Omdat zijn Muziek de Bijl aanzet
Die zijn hoofd opeist –

Vreugdevol – voor wie de Dageraad
Een Dag van Liefde – inluidt –
Vreugdevol – voor wie de Weidevogel
Enkel een Klaagzang brengt!

[2.2] Variant voor Harks: Detects (ontwaart).

Did we disobey Him?

Emily Dickinson

Did we disobey Him?
Just one time!
Charged us to forget Him –
But we couldn’t learn!

Were Himself – such a Dunce –
What would we – do?
Love the dull lad – best –
Oh, wouldn’t you?

F299/J267/1862

Zijn we Hem ongehoorzaam geweest?
Eén keertje maar!
Hij droeg ons op Hem te vergeten –
Maar we konden het niet leren!

Was Hijzelf – zo’n Kluns –
Wat zouden wij dan – doen?
De domme jongen liefhebben – vooral –
Oh, zou jij dat niet?

[2.1] Him – waarschijnlijk God. Liefhebben is belangrijker dan gehoorzamen.

Bericht navigatie

<< 1 2 … 42 43 44 45 46 47 48 … 265 266 >>

Verzamelde
Gedichten
met Nederlandse
vertaling

  • Home
  • Index Engelse Beginregels

  • Bloemlezing
  • Biografie
  • Fauna
  • Flora
  • Kunst
  • Leeswijzer
  • Links
  • Literatuur
  • Over deze site
  • Zoeken ?

© Vertaling Adrie Lint – De vertaling mag met schriftelijke toestemming worden gebruikt voor niet-commerciële doeleinden.

↑