A solemn thing – it was – I said –
A Woman – white – to be –
And wear – if God should count me fit –
Her blameless mystery –

A timid thing – to drop a life
Into the mystic well –
Too plummetless – that it come back –
Eternity – until –

I pondered how the bliss would look –
And would it feel as big –
When I could take it in my hand –
As hovering – seen – through fog –

And then – the size of this “small” life –
The Sages – call it small –
Swelled – like Horizons – in my breast –
And I sneered – softly – “small”!

F307/J271/1862

Het had – iets plechtigs – zei ik –
Om een Vrouw – in het wit – te zijn –
En – als God mij waardig achtte –
Haar onbevlekt mysterie te dragen –

Een ingetogen iets – een leven laten vallen
In de mystieke bron –
Niet te peilen diep – om weer uit te komen –
Tot in de – Eeuwigheid –

Ik dacht na hoe gelukzaligheid eruit zou zien –
En zou het zo geweldig aanvoelen –
Dat ik het in mijn handen kon houden –
Zweverig – alsof je in de mist – kijkt –

En toen – de omvang van dit “kleine” leven –
Wijze mensen – noemen het klein –
Zwol – gelijk de Horizon – in mijn borst –
En ik zachtjes – met een grijns zei – “klein”!

Kill your Balm –
———and its Odors bless you –
Bare your Jessamine – to the storm –
And she will fling her maddest perfume –
Haply – your Summer night to Charm –

Stab the Bird – that built in your bosom –
Oh, could you catch her last Refrain –
Bubble! “forgive” –
———“Some better” – Bubble!
“Carol for Him –
———when I am gone”!

F309/J238/1862

Breng je Balsem er dik op –
———en zijn Geuren worden een zegen –
Stel je Jasmijn bloot – aan de storm –
En zij zal haar wildste parfum verspreiden –
Misschien – om je Zomernacht te Betoveren –

Steek de Vogel neer – die in je boezem nestelde –
Och, kon je nog zijn laatste Refrein vangen –
Brabbel! “vergeving” –
———“een Betere Iemand” – Brabbel!
“Laat die voor Hem zingen –
———als ik er niet meer ben”!

I know some lonely Houses off the Road
A Robber’d like the look of –
Wooden barred,
And Windows hanging low,
Inviting to –
A Portico,
Where two could creep –
One – hand the Tools –
The other peep –
To make sure All’s Asleep –
Old fashioned eyes –
Not easy to surprise!

How orderly the Kitchen’d look, by night,
With just a Clock –
But they could gag the Tick –
And Mice won’t bark –
And so the Walls – don’t tell –
None – will –

A pair of Spectacles ajar just stir –
An Almanac’s aware –
Was it the Mat – winked,
Or a Nervous Star?
The Moon – slides down the stair,
To see who’s there!

There’s plunder – where –
Tankard, or Spoon –
Earring – or Stone –
A Watch – Some Ancient Brooch
To match the Grandmama –
Staid sleeping – there –

Day – rattles – too
Stealth’s – slow –
The Sun has got as far
As the third Sycamore –
Screams Chanticleer
“Who’s there”?

And Echoes – Trains away,
Sneer – “Where”!
While the old Couple, just astir,
Fancy the Sunrise –
———left the door ajar!

F311/J289/1862

Ik ken verlaten Huizen langs de Weg
Waar een Inbreker wel wat in zou zien –
Met houten luiken,
En Ramen laag bij de grond,
Uitnodigend –
Een Portiek,
Geschikt voor twee insluipers –
De ene – hanteert het Gereedschap –
De ander let op –
Om zeker te zijn dat Iedereen Slaapt –
Ouderwetse ogen –
Niet gemakkelijk te verrassen!

Hoe netjes zou de Keuken er ’s nachts uitzien,
Met alleen een Klok –
Maar ze zouden het Tikken kunnen smoren –
Muizen blaffen niet –
En dus vertellen de Muren – niets –
Niemand – zal dat –

Een Bril halfopen beweegt een beetje –
Een Almanak ziet alles –
Was het de Mat – die knipoogde,
Of een Nerveuze Ster?
De Maan – glijdt de trap af,
Om te zien wie er is!

Er is buit – waar –
Mok of Lepel –
Oorbellen – of Sieraad –
Een Horloge – ‘n Oude Broche
Die bij Oma past –
Ze bleef in slaap – daar –

Ook – de Dag – maakt lawaai –
Diefstal – neemt de tijd –
De Zon is al zo ver
Tot aan de derde Plataan –
De Haan kraait
“Wie is daar”?

En Echo’s – Van heel ver weg –
Grijnzen – “Waar”!
Terwijl het oude echtpaar, net opgestaan,
Verbeeldt dat de Zonsopgang –
———de deur op een kier liet!

You see I cannot see – your lifetime –
I must guess –
How many times it ache for me – today –
———Confess –
How many times for my far sake
The brave eyes film –
But I guess guessing hurts –
Mine – got so dim!

Too vague – the face –
My own – so patient – covets –
Too far – the strength –
My timidness enfolds –
Haunting the Heart –
Like her translated faces –
Teazing the want –
It – only – can suffice!

F313/J253/1862

Je weet dat ik niet kan weten – wat je meemaakt
Ik moet maar raden –
Hoe vaak je vandaag naar mij hunkert –
———Beken –
Hoe vaak omwille van mijn afwezigheid
De dappere ogen vertroebelen –
Maar ik denk dat daaraan denken pijn doet –
De mijne – werden zo wazig!

Te vaag – het gezicht –
Het mijne – zo geduldig – verlangt ernaar –
Te ver weg – de kracht –
Die mijn schuchterheid omarmt –
Het Hart najagen –
Net als haar vervlogen gezichten –
Het verlangen prikkelen –
Dat – alleen al – kan volstaan!