Just lost, when I was saved!

Emily Dickinson

Just lost, when I was saved!
Just felt the world go by!
Just girt me
———for the onset with Eternity,
When breath blew back,
And on the other side
I heard recede the disappointed tide!

Therefore, as One returned, I feel
Odd secrets of the line to tell!
Some Sailor, skirting foreign shores –
Some pale Reporter,
———from the awful doors
Before the Seal!

Next time, to stay!
Next time, the things to see
By Ear unheard,
Unscrutinized by Eye –

Next time, to tarry,
While the Ages steal –
Slow tramp the Centuries,
And the Cycles wheel!

F132/J160/1860

Bijna verloren, en ik werd gered!
Bijna de wereld voelde voorbijtrekken!
Bijna mezelf omgord
———voor de strijd met de Eeuwigheid,
Toen de adem terugblies,
En ik aan gene zijde hoorde
Hoe het tij zich teleurgesteld terugtrok!

Daarom wil ik, als Iemand die teruggekeerd is,
De vreemde geheimen van de grens vertellen!
Zoals ‘n Zeeman, die langs verre kusten scheert –
Zoals ‘n bleke Verslaggever,
———terug van de akelige deuren
Vóór het Zegel!

Voor de volgende keer: blijven!
Voor de volgende keer: dingen zien
Die geen Oor heeft gehoord,
En geen Oog onderzocht –

Voor de volgende keer: daar blijven,
Terwijl de Tijd verstrijkt –
Eeuwen langzaam ronddolen,
En Cyclussen voortrollen!

[2.1] Variant voor felt: heard (hoorde).
[2.3] Variant voor foreign: novel (nieuwe).
[2.5] Before the Seal – voor het zegel dat de toegang tot het hiernamaals afsluit (Openbaring 7).

Mute – thy Coronation

Emily Dickinson

Mute – thy Coronation –
Meek – my Vive le roi,
Fold a tiny courtier
In thine Ermine, Sir,
There to rest revering
Till the pageant by,
I can murmur broken,
Master, It was I –

F133/J151/1860

In stilte – uw Kroning –
Bescheiden – mijn ‘Leve de koning’,
Leg een kleine hoveling in de vouw
Van uw Hermelijn, Heer,
Daar rust ik eerbiedig
Tot de stoet voorbij is,
En ik breekbaar stamel,
Meester, ik was Het –

[8] Master – in enkele gedichten en brieven schreef Emily Dickinson over iemand die zij ‘meester’ noemde. Ondanks alle speculaties van haar biografen blijft onbekend wie dit geweest moet zijn. Was het een geliefde? God of Christus? Indertijd noemden geliefden elkaar ook wel “meester”.

Did the Harebell loose her girdle

Emily Dickinson

Did the Harebell loose her girdle
To the lover Bee
Would the Bee the Harebell hallow
Much as formerly?

Did the “Paradise” – persuaded –
Yield her moat of pearl –
Would the Eden be an Eden,
Or the Earl – an Earl?

F134/J213/1860

Als het Grasklokje haar korset losmaakte
Voor haar minnaar Bij
Zou de Bij het Grasklokje dan
Nog evenveel vereren als voorheen?

Gaf het “Paradijs” – overgehaald –
Zijn parelgracht prijs –
Zou Eden dan nog een Eden zijn,
En de Graaf – nog een Graaf?

Wanneer verlangen werkelijkheid wordt, verdwijnt de spanningsvolle verwachting. Een knap gedichtje over de dubbele seksuele moraal anno 1860.
[2.2] Moat: gracht ter verdediging van een kasteel (Noah Webster’s Lexicon 1844).

A little bread – a crust – a crumb

Emily Dickinson

A little bread – A crust – a crumb –
A little trust – a demijohn –
Can keep the soul alive –
Not portly, mind! but breathing – warm –
Conscious – as old Napoleon,
The night before the Crown!

A modest lot – A fame petite –
A brief Campaign of sting and sweet
Is plenty! Is enough!
A Sailor’s business is the shore!
A Soldier’s – balls! Who asketh more,
Must seek the neighboring life!

F135/J159/1860

Een beetje brood – Een korst – een kruimel –
Een beetje vertrouwen – een flesje vol –
Kunnen de ziel in leven houden –
Niet vet, let wel! maar ademend – warm –
Helder van geest – gelijk de oude Napoleon,
De avond voor de Kroning!

Een bescheiden lot – Een bescheiden roem –
Een korte Strijd van bitter en zoet
Is al veel! Is genoeg!
Het werk van een Zeeman is de haven!
Van een Soldaat – kogels! Wie meer vraagt
Moet in het hiernamaals zoeken!

Who never lost, are unprepared

Emily Dickinson

Who never lost, are unprepared
A Coronet to find!
Who never thirsted
Flagons, and Cooling Tamarind!

Who never climbed the weary league –
Can such a foot explore
The purple territories
On Pizarro’s shore?

How many Legions overcome –
The Emperor will say?
How many Colors taken
On Revolution Day?

How many Bullets bearest?
Hast Thou the Royal scar?
Angels! Write “Promoted”
On this Soldier’s brow!

F136/J73/1860

Wie nooit verloor, is niet klaar
Een Kroon te vinden!
Wie nooit dorst had
Wijnflessen, en Verfrissende Tamarindesap!

Wie nooit een zware mijl heeft beklommen –
Kan zo’n voet op verkenning gaan
Naar de paarse gebieden
Aan de kust van Pizarro?

Hoeveel Legioenen overwonnen –
Zal de Keizer zeggen?
Hoeveel Vaandels buitgemaakt
Op de Dag van de Revolutie?

Hoeveel Kogels heb jij opgevangen?
Draag Je het Koninklijke litteken?
Engelen! Schrijf “Bevorderd”
Op het voorhoofd van deze Soldaat!

[2.4] Pizarro: Francisco Pizarro (1471-1541), Spaanse ontdekkingsreiziger berucht om zijn wrede geweld in het Inca–rijk. Hij roofde er enorme hoeveelheden goud.
[4.2] Royal Scar – doden die naar de hemel mogen, krijgen een teken op hun voorhoofd, zo wordt voorspeld in het boek Openbaringen.
[4.3] Variant voor Write: Mark (Stempel).

A Lady red – amid the Hill

Emily Dickinson

A Lady red – amid the Hill
Her annual secret keeps!
A Lady white, within the Field
In placid Lily sleeps!

The tidy Breezes, with their Brooms –
Sweep vale – and hill – and tree!
Prithee, My pretty Housewives!
Who may expected be?

The Neighbors do not yet suspect!
The Woods exchange a smile!
Orchard, and Buttercup, and Bird –
In such a little while!

And yet, how still the Landscape stands!
How nonchalant the Hedge!
As if the “Resurrection”
Were nothing very strange!

F137/J74/1860

Een Dame in rood – tussen de Heuvels
Bewaart haar jaarlijkse geheim!
Een Dame in wit, in de Velden
Slaapt rustig als een Lelie!

De nette Briesjes, met hun Bezems –
Vegen dal – heuvel – en boom!
Alsjeblieft, Mijn charmante Huisvrouwen!
Wie mag er verwacht worden?

De Buren vermoeden nog niets!
De Bossen wisselen een glimlach uit!
Boomgaard, Boterbloem, en Vogel –
Over heel korte tijd.

En toch, hoe vredig blijft het Landschap!
Hoe onverschillig de Heg!
Alsof de “Wederopstanding”
Helemaal niets bijzonders was!

[1.1-4] – “Een Dame in rood” en “Een Dame in wit” kunnen symbolisch zijn voor de zomer en de winter. Het gedicht is gericht aan “Sue”, ondertekend met “Emily”. Mogelijk slaat het ook op hun tweeën.
[1.4] Variant voor placid: chintz and (bloesem en)
[2.3] Prithee: een samentrekking van “I pray thee”, vaak gebruikt voor ‘alsjeblieft’.

To fight aloud is very brave

Emily Dickinson

To fight aloud is very brave –
But gallanter, I know
Who charge within the bosom
The Cavalry of Woe –

Who win, and nations do not see –
Who fall – and none observe –
Whose dying eyes, no Country
Regards with patriot love –

We trust, in plumed procession
For such the Angels go –
Rank after Rank, with even feet –
And Uniforms of Snow.

F138/J126/1860

Openlijk vechten is erg dapper –
Maar ik vind het, moediger,
Wie in eigen Boezem de strijd aangaan
Met de Cavalerie van de Pijn –

Die overwinnen, zonder publiek –
Die instorten – en niemand merkt het –
Geen land dat aan hun stervende ogen,
Vaderlandsliefde betoont –

We vertrouwen erop, dat in gevederde stoet
Voor hen de Engelen gaan –
Rang na rang, met gelijke tred –
In Uniformen van Sneeuw.