Good, to have had them lost
For News that they be saved!
The nearer they departed Us
The nearer they, restored,

Shall stand to Our Right Hand –
Most precious – are the Dead –
Next precious,
———those that rose to go –
Then thought of Us, and stayed.

F809/J901/1864

Goed, om ze verloren te hebben,
Vanwege het Bericht dat ze gered zijn!
Hoe dichter hun vertrek bij het Onze ligt,
Hoe dichter zij, als ze herleven,

Aan Onze Rechterhand moeten staan –
Het meest dierbaar – zijn de Doden –
Bijna net zo dierbaar,
———zijn zij die opstonden om te gaan –
Toen aan Ons dachten, en bleven.

There is a June when Corn is cut
And Roses in the Seed –
A Summer briefer than the first
But tenderer indeed

As should a Face supposed the Grave’s
Emerge a single Noon
In the Vermillion that it wore
Affect us, and return –

Two Seasons, it is said, exist –
The Summer of the Just,
And this of Ours, diversified
With Prospect, and with Frost –

May not our Second with its First
So infinite compare
That We but recollect the one
The other to prefer?

F811/J930/1864

Er is een Juni voor de oogst van de Maïs
En Rozen in de Bottel –
Een Zomer korter dan de eerste
Maar zeker zachter

Alsof een Gezicht dat je in het Graf waande
Nog één keer in de Middag verrijzen zou
In het Vermiljoen dat het droeg
Ons zou ontroeren, en terugkeren –

Twee seizoenen zijn er, zegt men –
De Zomer der Rechtvaardigen,
En die van Ons, afwisselend
Met Vergezicht, en met Vorst –

Moge onze Tweede zich niet met zijn Eerste
Zo eindeloos meten
Dat we alleen maar terugdenken aan de ene
Om de vookeur te geven aan de ander?

How well I knew Her not
Whom not to know – has been
A Bounty in prospective – now
Next door to mine, the pain –

F813/J837/1864

Zo goed kende ik Haar niet
Haar niet te kennen – bood
Een Beloning in de toekomst – nu
In het huis hiernaast, de pijn –

To this World she returned
But with a tinge of that –
A Compound manner as a Sod
Espoused a Violet –

That chiefer to the Skies
Than to Himself allied,
Dwelt hesitating, half of Dust
And half of Day the Bride.

F815/J830/1864

Naar deze Wereld keerde ze terug
Maar met een vleugje gene zijde –
Een soort Mix van een Graszode
Getrouwd met een Viooltje –

Dat veel liever met de Hemel
Dan met Hem verbonden,
Bleef twijfelen, half Stof
En half de Bruid van de Dag.