Nature rarer uses Yellow
Than another Hue.
Saves she all of that for Sunsets
Prodigal of Blue
Spending Scarlet, like a Woman
Yellow she affords
Only scantly and selectly
Like a Lover’s Words.
F1086/J1045/1865
De Natuur gebruikt Geel minder vaak
Dan een andere Kleur.
Ze spaart dat allemaal op voor Zonsondergangen
Kwistig is ze met Blauw
Verspilt Rood, als een Vrouw
Geel gunt ze zich
Slechts zuinig en fijngevoelig
Zoals de Woorden van een Minnaar.
To help our Bleaker Parts
Salubrious Hours are given
Which if they do not fit for Earth –
Drill silently for Heaven –
F1087/J1064/1865
Om onze Kaalste Stukken te verhelpen
Worden gezonde Tijden geschonken
Die als ze niet gepast zijn op Aarde –
Zachtjes voor de Hemel oefenen –
I’ve dropped my Brain – My Soul is numb –
The Veins that used to run
Stop palsied – ’tis Paralysis
Done perfecter on stone –
Vitality is Carved and cool –
My nerve in Marble lies –
A Breathing Woman
Yesterday – Endowed with Paradise.
Not dumb – I had a sort that moved –
A Sense that smote and stirred –
Instincts for Dance – a caper part –
An Aptitude for Bird –
Who wrought Carrara in me
And chiselled all my tune
Were it a Witchcraft – were it Death –
I’ve still a chance to strain
To Being, somewhere – Motion – Breath –
Though Centuries beyond,
And every limit a Decade –
I’ll shiver, satisfied.
F1088/J1046/1865
Mijn Geest heb ik uitgezet – Mijn Ziel gevoelloos –
Aderen gewend om te stromen
Stoppen verstijfd – ’t is Verlamming
Perfecter in steen uitgevoerd –
Vitaliteit is in Steen gehouwen en koud –
Mijn zenuwen zijn een stuk Marmer –
Een Vrouw in leven
Gister nog – Begiftigd met het Paradijs.
Geen sufferd – ik was speels van aard –
Aanstekelijk en uitdagend –
Met gevoel voor Dans – dwaze capriolen –
Voor Vogels een Talent –
Wie mij in Carrara-marmer bewerkte
En al mijn zingen heeft gebeiteld
Of het nu Hekserij was – of de Dood –
Nog heb ik een kans om me uit te rekken
Te bestaan, ergens – Bewegen – Ademen –
Ook al duurt het nog Eeuwen,
En kost elk obstakel me tien jaar –
Ik zal het met genoegen kapotslaan.
“Carrara”: carrara marmer, witte marmersteen uit Carrara in Toscane (Italië).
“Shiver”: zowel huiveren, rillen (passief) als verbrijzelen, in stukken slaan (actief), volgens het Lexicon van Noah Webester uit 1841.
The Opening and the Close
Of Being, are alike
Or differ, if they do,
As Bloom upon a Stalk –
That from an equal Seed
Unto an equal Bud
Go parallel, perfected
In that they have decayed –
F1089/J1047/1865
Het Openen en het Sluiten
Van het Bestaan, zijn gelijk
Of verschillen, als het gebeurt,
Als Bloemen aan een Stengel –
Dat ze uit eenzelfde Zaad
Tot aan eenzelfde Knop
Gelijk opgaan, voltooid
Daar waar ze zijn verwelkt –
This quiet Dust was Gentlemen and Ladies
And Lads and Girls –
Was laughter and ability and Sighing
And Frocks and Curls.
This Passive Place
A Summer’s nimble mansion
Where Bloom and Bees
Fulfilled their Oriental Circuit
Then ceased, like these –
F1090/J813/1865
Dit verstilde Stof was Heren en Dames
En Knullen en Meiden –
Was lachen en talent en Zuchten
En Jurken en Krullen.
Deze Plek van Rust
Een luchtig Zomerhuis
Waar Bloesem en Bijen
Hun Oosterse Tournee maakten
Ineens hielden ze op, zoals zij –
To own the Art within the Soul
The Soul to entertain
With Silence as a Company
And Festival maintain
Is an unfurnished Circumstance
Possession is to One
As an Estate perpetual
Or a reduceless Mine.
F1091/J855/1865
De Kunst verstaan om in je Binnenste
Je Ziel te vermaken
Met Stilte als Gezelschap
En daar Feestjes houden
Die heb je Zelf verworven
Het Bezit hiervan voelt voor iemand
Als een eeuwigdurend Erfgoed
Of een onuitputtelijke Mijn.
There is a finished feeling
Experienced at Graves –
A leisure of the Future –
A Wilderness of Size.
By Death’s bold Exhibition
Preciser what we are
And the Eternal function
Enabled to infer.
F1092/J856/1865
Er wordt een gevoel van afsluiten
Ervaren bij Graven –
Een vrijaf van de Toekomst –
Een Leegte van Formaat.
Door de stoere Vertoning van de Dood
Wordt duidelijker wat we zijn
En valt het Proces van de Eeuwigheid
Mogelijk te begrijpen.