Categorie archieven: Uncategorized

The last Night that She lived

Emily Dickinson

The last Night that She lived
It was a Common Night
Except the Dying – this to Us
Made Nature different

We noticed smallest things –
Things overlooked before
By this great light upon our minds
Italicized – as ’twere.

As We went out and in
Between Her final Room
And Rooms where Those to be alive
Tomorrow, were, a Blame

That Others could exist
While She must finish quite
A Jealousy for Her arose
So nearly infinite –

We waited while She passed –
It was a narrow time –
Too jostled were Our Souls to speak
At length the notice came.

She mentioned, and forgot –
Then lightly as a Reed
Bent to the Water, struggled scarce –
Consented, and was dead –

And We – We placed the Hair –
And drew the Head erect –
And then an awful leisure was
Belief to regulate.

F1100/J1100/1865

Haar Laatste Levensavond
Was een Gewone Avond
Behalve het Sterven – dit maakte
Voor Ons de Natuur anders

We merkten de kleinste dingen op –
Die eerder over het hoofd waren gezien
Vanuit dit grote licht op onze geest
Vetgedrukt – als het ware.

Zoals Wij in- en uitliepen
Tussen Haar laatste Vertrek
En Kamers waar Wie morgen
In leven zou blijven, gaf een Schuldgevoel

Dat Anderen mochten leven
Terwijl Haar einde snel moest komen
Jaloezie kwam boven naar Haar
Zo dichtbij het oneindige was ze –

We wachtten tot Zij heenging –
Het duurde een krappe tijd –
Onze Zielen, te geschokt om iets te zeggen
Eindelijk kondigde het zich aan.

Zij zei wat, en vergat –
Dan zoals een Riet lichtjes gebogen
Naar het Water, voerde ze amper strijd –
Was er klaar voor, en stierf –

En Wij – Wij deden het Haar –
Trokken het hoofd recht –
En toen kwam een ontzettende leegte
Voor het op orde brengen van het geloof.

“Italicized”: cursief. Het werd indertijd gebruikt om een woord te benadrukken, zoals we tegenwoordig met vetgedrukt doen.
Varianten:
– voor “struggled” (regel 23): “Shivered”(huiverde);
– voor “Belief to” (regel 28): “With nought to” (Met niets om).

If Nature smiles – the Mother must

Emily Dickinson

If Nature smiles – the Mother must
I’m sure, at many a whim
Of Her eccentric Family –
Is She so much to blame?

F1101/J1085/1865

Als de Natuur lacht – Moeder moet wel
Daar ben ik zeker van, bij de vele grillen
Van haar excentrieke Familie –
Valt Haar dan veel te verwijten?

Een heerlijke moeder die lacht om de grillen van haar kinderen; wie wil zo’n moeder niet?

Dew – is the Freshet in the Grass

Emily Dickinson

Dew – is the Freshet in the Grass –
‘Tis many a tiny Mill
Turns unperceived beneath our feet
And Artisan lies still –

We spy the Forests and the Hills
The Tents to Nature’s Show
Mistake the Outside for the in
And mention what we saw.

Could Commentators on the Sign
Of Nature’s Caravan
Obtain “Admission” as a Child
Some Wednesday Afternoon.

F1102/J1097/1865

Dauw – laat het Gras Overstromen –
Het is alsof talloze kleine Watermolentjes
Ongemerkt onder onze voeten draaien
En Ambachtsman ligt stil –

We speuren Bossen en Heuvels af
Het Circus voor de Show van de Natuur
Verwarren de Buiten voor de Binnenkant
En beschrijven wat we gezien hebben.

Konden Commentatoren op het Kaartje
Voor de Natuur Parade
Maar een “Toegang” voor een kind krijgen
Op ‘n Woensdagmiddag.

“Wednesday Afternoon” – De scholen in New England hebben op woensdagmiddag vrij. Is er iets te doen voor kinderen, dan zijn er de kinderkaartjes voor matinees. Laten we met hun ogen de natuur ervaren.
De tweede en derde strofe zijn naar Susan Dickinson gestuurd.

Perception of an object costs

Emily Dickinson

Perception of an object costs
Precise the Object’s loss –
Perception in itself a Gain
Replying to its Price –

The Object Absolute – is nought –
Perception sets it fair
And then upbraids a Perfectness
That situates so far –

F1103/J1071/1865

Het kennen van een ding heeft een prijs
Precies het verlies Ervan –
Het kennen op zichzelf is Winst
En beantwoordt aan haar Prijs –

Het Ding op Zich – is niets –
Het kennen maakt het mooi
En verwijt dan Volmaaktheid
Dat het zo ver van hier bestaat –

“Object Absolute” – het object zonder perceptie bestaat niet voor de mens.
Van de laatste zin bestaat nog een variant die de betekenis verduidelijkt: “That ‘tis so Heavenly far” – (Dat het zo Hemels ver bestaat –).
Verstuurd naar “Sue” en ondertekend met “Emily”.

The Crickets sang

Emily Dickinson

The Crickets sang
And set the Sun
And Workmen finished one by one
Their Seam the Day opon –

The Bee had perished from the Scene
And distant as an Order done
And doubtful as Report opon
The Multitudes of Noon –

The low Grass loaded with the Dew
The Twilight leaned, as Strangers do
With Hat in Hand, polite and new
To stay as if, or go –

A Vastness, as a Neighbor, came –
A Wisdom, without Face, or Name –
A Peace, as Hemispheres at Home
And so the Night became –

F1104/J1104/1865

De Krekels zongen
De Zon ging onder
En Arbeiders maakten één voor één
Hun Zoom aan de Dag af –

De Bij was van het Toneel verdwenen
Zo ver heen als een uitgevoerde Opdracht
Zo onwerkelijk als een Bericht over
De Drukte van de Middag –

Het korte Gras laadde zich met Dauw
De Schemer boog, zoals Vreemden dat doen
Met de Hoed in de Hand, beleefd en fris
Om te blijven, of gaan –

Een Weidsheid kwam binnen, als een Buur –
Een Wijsheid, zonder Gezicht, of Naam –
Een Rust, als een Hemelgewelf in Huis
En zo werd het Nacht –

Een kortere versie, zonder de tweede strofe is gestuurd naar Susan Dickinson.
Variant voor “leaned” (regel 10): “stood” (stond).

Of the Heart that goes in, and closes the Door

Emily Dickinson

Of the Heart that goes in, and closes the Door
Shall the Playfellow Heart complain
Though the Ring is unwhole,
———and the Company broke
Can never be fitted again?

F1105/J1098/1865

Over het Hart dat wegkruipt, de Deur sluit
Moet het Speelse Hart zich beklagen
Al is de Ring gebroken,
———en de Verbintenis stuk
Kan het nooit weer in elkaar worden gezet?

“Goes in”: naar binnen gaat, wegkruipt, in zichzelf keert – wat een betekenissen kan Emily Dickinson met twee gewone woorden verbeelden!
Variant voor “fitted” (regel 4): “matched” (gerepareerd).

These are the Signs to Nature’s Inns

Emily Dickinson

These are the Signs to Nature’s Inns –
Her invitation broad
To Whosoever famishing
To taste her mystic Bread –

These are the rites of Nature’s House –
The Hospitality
That opens with an equal width
To Beggar and to Bee

For Sureties of her staunch Estate
Her undecaying Cheer
The Purple in the East is set
And in the North, the Star –

F1106/J1077/1865

Hier zijn de Bordjes voor Natuurherbergen–
Hun open uitnodiging
Voor ieder die honger heeft
Om haar mystieke Brood te proeven –

Hier zijn de rituelen van het Natuurhuis –
De gastvrijheid
Die open staat met eenzelfde ruimte
Voor Bedelaar en Bij

Garant voor haar solide Staat
Van haar nooit afnemende Vreugde
Staat in het Oosten haar Paarse gloed
En in het Noorden, de Ster –