↓
 

Emily Dickinson

Gedichten

Categorie archieven: Uncategorized

Bericht navigatie

<< 1 2 … 252 253 254 255 256 257 258 … 265 266 >>

Conferring with myself

Emily Dickinson

Conferring with myself
My stranger disappeared
Though first upon a berry fat
Miraculously fared
How paltry looked my cares
My practise how absurd
Superfluous my whole career
Beside this travelling Bird

F1739/J1655/Jaartal onbekend

Onder het gesprek met mij
Verdween mijn vreemdeling
Wel had hij zich eerst met een vette bes
Wonderbaarlijk gevoed
Hoe onbeduidend leken mijn zorgen
Hoe absurd mijn bezigheden
Overbodig mijn hele carrière
Bij deze Trekvogel

‘Twas comfort in her Dying Room

Emily Dickinson

‘Twas comfort in her Dying Room
To hear the living Clock
A short relief to have the wind
Walk boldly up and knock
Diversion from the Dying Theme
To hear the children play
But wrong the more
That these could live
And this of our’s must die.

F1740/J1703/Jaartal onbekend

Het gaf Troost om in haar Sterfkamer
Het leven van een Klok te horen
Een korte opluchting om de wind te voelen
Die moedig naar boven kwam en aanklopte
Afleiding van het Thema Dood bracht het
Om kinderen te horen spelen
Maar des te erger
Dat zij konden leven
En die van ons sterven moet.

A lane of Yellow led the eye

Emily Dickinson

A lane of Yellow led the eye
Unto a Purple Wood
Whose soft inhabitants to be
Surpasses solitude
If Bird the silence contradict
Or flower presume to show
In that low summer of the West
Impossible to know –

F1741/J1650/Jaartal onbekend

Een pad van Geel leidde het oog
Naar een Paars Bos toe
Waarvan bewoners stilletjes moeten zijn
Het maakt eenzaamheid lichter
Als Vogels de stilte tegenspreken
Of bloemen zich durven laten zien
In die nederige zomer van het Westen
Onmogelijk om er iets van te begrijpen –

In Winter in my Room

Emily Dickinson

In Winter in my Room
I came upon a Worm
Pink, lank and warm
But as he was a worm
And worms presume
Not quite with him at home
Secured him by a string
To something neighboring
And went along –

A Trifle afterward
A thing occurred
I’d not believe it if I heard
But state with creeping blood
A snake with mottles rare
Surveyed my chamber floor
In feature as the worm before
But ringed with power
The very string with which
I tied him – too
When he was mean and new
That string was there –

I shrank – “How fair you are”!
Propitiation’s claw –
“Afraid,” he hissed
“Of me”?
“No Cordiality” –
He fathomed me –
Then to a Rhythm Slim
Secreted in his Form
As Patterns swim
Projected him.

That time I flew
Both eyes his way
Lest he pursue
Nor ever ceased to run
Till in a distant Town
Towns on from mine
I set me down
This was a dream –

F1742/J1670/Jaartal onbekend

’s Winters in mijn Kamer
Stuitte ik op een Worm
Roze, plat en warm
Maar omdat hij een worm was
En wormen geacht worden
Helemaal niet in huis te zijn
Bond ik hem vast met een touwtje
Aan iets in de buurt
En ging mijn gang –

Een Tijdje later
Gebeurde er iets
Ik zou het niet geloven als ik ervan hoorde
Maar het was bloedstollend, zweer ik
Een vreemd gevlekte slang
Onderzocht mijn kamervloer
Hij leek op de worm van vroeger
Maar omringd met macht
Hetzelfde touw waarmee
Ik hem had vastgebonden – ook –
Toen hij klein was en jong
Dat touw zat er nog –

Ik kromp ineen – “Wat ben je mooi”!
Vriendelijke poot –
“Bang” siste hij
“Voor mij?”
“Ben ik niet Vriendelijk dan” –
Hij had me door –
En toen in een Aalglad Ritme
Verborgen in de Vorm
Van Zwempatronen
Wierp hij zich naar voren.

Op dat moment ging ik ervandoor
Mijn ogen op hem gericht
Bang dat hij mij zou achtervolgen
Ik bleef maar rennen
Tot ik in een verre Stad
Zoals die van mij
Tot stilstand kwam
Het was een droom –

On my volcano grows the Grass

Emily Dickinson

On my volcano grows the Grass
A meditative spot –
An acre for a Bird to choose
Would be the General thought –

How red the Fire rocks below
How insecure the sod
Did I disclose
Would populate with awe my solitude

F1743/J1677/Jaartal onbekend

Op mijn vulkaan groeit Gras
Een meditatieve plek –
Voor Vogels een uitgelezen veld
Zou je over ’t Algemeen denken –

Hoe rood de Vuurstenen daaronder
Hoe riskant de groene zoden
Maakte ik ze open
Zou mijn eenzaamheid met ontzag vervullen

“Solitude” kan zowel eenzaamheid als eenzame plek betekenen.

To their apartment deep

Emily Dickinson

To their apartment deep
No ribaldry may creep
Untumbled this abode
By any man but God –

F1744/J1701/Jaartal onbekend

Diep in haar woning
Mag geen vuiligheid binnensluipen
Dit verblijf wordt door
Niemand behalve God gestoord –

Unto a broken heart

Emily Dickinson

Unto a broken heart
No other one may go
Without the high prerogative
Itself hath suffered too

F1745/J1704/Jaartal onbekend

Tot een gebroken hart
Mag geen ander gaan
Zonder de strikte voorwaarde
Dat het zelf ook geleden heeft

Bericht navigatie

<< 1 2 … 252 253 254 255 256 257 258 … 265 266 >>

Verzamelde
Gedichten
met Nederlandse
vertaling

  • Home
  • Index Engelse Beginregels

  • Bloemlezing
  • Biografie
  • Fauna
  • Flora
  • Kunst
  • Leeswijzer
  • Links
  • Over deze site
  • Uitgaven
  • Zoeken ?

© Vertaling Adrie Lint – De vertaling mag met schriftelijke toestemming worden gebruikt voor niet-commerciële doeleinden.

↑