Emily Dickinson – Pagina 2

A little poem we will write

A little poem we will write
unto our Cousin John,
to tell him if he does not come
and see us very soon,
we will immediately forget
there’s any such a man,
and when he comes to see us,
we will not be “at home.”

Fa13-4/L124/Mei 1853

Een klein gedichtje schrijven we
aan onze Neef John,
om hem te zeggen dat, als hij niet komt
en ons heel spoedig opzoekt,
we meteen gaan vergeten
dat er zo iemand als hij bestaat,
en als hij ons komt bezoeken,
wij niet “thuis” zullen zijn!

De tekst is in proza bewaard gebleven, maar vermoedelijk gaat het om een gedicht.

I have a Bird in Spring

I have a Bird in Spring
Which for myself doth sing –
The spring decoys.
And as the summer nears –
And as the Rose appears,
Robin is gone.

Yet do I not repine
Knowing that Bird of mine
Though flown –
Learneth beyond the sea
Melody new for me
And will return.

Fast in safer hand
Held in a truer Land
Are mine –
And though they now depart,
Tell I my doubting heart
They’re thine.

In a serener Bright,
In a more golden light
I see
Each little doubt and fear,
Each little discord here
Removed.

Then will I not repine,
Knowing that Bird of mine
Though flown
Shall in distant tree
Bright melody for me
Return.

F4/J5/1854

In de Lente heb ik een Vogel
Die enkel voor mij zingt –
De lente lokt.
En als de zomer aankomt –
En de Roos verschijnt,
Is Roodborst verdwenen.

Toch treur ik niet,
Want ik weet dat die Vogel van mij,
Al is hij gevlogen –
Aan de andere kant van de zee
Een nieuwe Melodie zal leren
En terug zal keren.

Stevig in veiliger handen
Op vertrouwder Grond
Zijn de mijne vastgehouden
En hoewel ze nu vertrekken,
Zeg ik mijn vertwijfeld hart
Dat ze de jouwe zijn.

In een serenere Gloed,
In een rijker, gouden licht
Zie ik
Elk beetje twijfel en angst,
Elke kleine wanklank van hier
Verdwenen.

Dus treur ik niet,
Want ik weet dat mijn Vogel
Hoewel gevlogen
In een boom ver weg
Een sprankelende melodie voor mij
Zal terugbrengen.

Aan het einde van een brief aan haar geliefde vriendin Susan Gilbert die met haar broer Austin ging trouwen. Voorafgegaan door: “Misschien is dit het punt, waarop onze wegen uiteengaan – ga dan zingend door, Sue, en op de verre heuvel reis ik verder.”
[1.6] Robin: niet het kleine roodborstje maar de Amerikaanse Roodborstlijster (Turdus migratorius); veel groter en met het postuur van een ekster.

1856

I often wish I was a grass

I often wish I was a grass,
or a toddling daisy,
whom all of these problems of the dust
might not terrify –

and should my own machinery
get slightly out of gear,
please, kind ladies and gentlemen,
some one stop the wheel, –

L186/1856

Vaak wil ik een grassprietje zijn,
of een waggelend madeliefje,
die voor al die aardse problemen
niet zou terugschikken –

en mocht mijn eigen machinerie
een beetje uit de pas lopen,
alsjeblieft, lieve dames en heren,
laat iemand dan het wiel stoppen, –

De tekst is in proza bewaard gebleven, maar vermoedelijk gaat het om een gedicht.

I lift the lid to my box of Phantoms

I lift the lid to my box of Phantoms,
and lay another in,
unto the Resurrection –
Then will I gather in Paradise,
the blossoms fallen here,
and on the shores of the sea of Light,
seek my missing sands.

L189/1856

Van mijn doos met Spoken til ik het deksel op,
en leg er nog een in
tot de Opstanding komt –
Dan zal ik in het Paradijs de bloesems
Verzamelen die hier gevallen zijn
en op de oevers van de zee van Licht
mijn verloren zand zoeken.

Uit een brief aan neef John Graves. De tekst is in proza bewaard gebleven, maar vermoedelijk gaat het om een gedicht.

1858

One Sister have I in our house

One Sister have I in our house –
And one, a hedge away.
There’s only one recorded,
But both belong to me.

One came the road that I came –
And wore my last year’s gown –
The other, as a bird her nest,
Builded our hearts among.

She did not sing as we did –
It was a different tune –
Herself to her a music
As Bumble bee of June.

Today is far from Childhood –
But up and down the hills
I held her hand the tighter –
Which shortened all the miles –

And still her hum
The year among,
Deceives the Butterfly;
Still in her Eye
The Violets lie
Mouldered this many May.

I spilt the dew –
But took the morn –
I chose this single star
From out the wide night’s numbers –
Sue – forevermore!

F5/J14/1858

Één Zus heb ik in ons huis –
En één, een heg voorbij.
Slechts één staat geregistreerd,
Maar allebei zijn van mij.

Één kwam van de weg, waar ik van kwam –
Droeg mijn jurk van vorig jaar –
De ander nestelde zich, als een vogel,
Tussen onze harten.

Zij zong niet zoals wij deden –
Het was een andere wijs –
Zij was zichzelf muziek
Als een Hommel in Juni.

Vandaag is Kindertijd ver weg –
Maar de heuvels op en af
Hield ik haar hand steviger vast –
Wat alle mijlen korter maakte –

Nog steeds houdt haar gezoem
Het gehele jaar door,
De Vlinder voor de gek;
Nog steeds in haar ogen
Staan de Viooltjes
Verwelkt door menig Lente.

Ik verspilde de dauw –
Maar won de morgen –
Ik koos voor deze ene ster
Uit de veelheid van de nacht –
Sue – voor altijd!

[1-1] One sister – zij is Emily’s zus, Vinnie die bij haar in huis woont.
[1-2] And one – de andere zus vlak achter de heg is Sue, de hartsvriendin en geliefde van Emily. Sue is met haar broer Austin getrouwd en woont naast Emily.