↓
 

Emily Dickinson

Gedichten

Bericht navigatie

<< 1 2 … 251 252 253 254 255 256 257 … 265 266 >>

The Look of thee, what is it like

Emily Dickinson

The Look of thee, what is it like
Hast thou a hand or Foot
Or mansion of Identity
And what is thy Pursuit

Thy fellows are they realms or Themes
Hast thou Delight or Fear
Or Longing – and is that for us
Or values more severe –

Let change
———transfuse all other Traits
Enact all other Blame
But deign this least certificate
That thou shalt be the same –

F1731/J1689/Jaartal onbekend


Dat Aanschijn van u, hoe ziet dat eruit
Hebt u handen en voeten
Of een Fysiek lichaam
En wat voor Bedoelingen hebt u

Zijn uw kameraden rijken of Thema’s
Voelt u Vreugde of Angst
Of Verlangen – en is dat naar ons
Of naar diepere waarden –

Laat verandering
———alle andere Eigenschappen omvormen
Alle andere Smet vaststellen
Maar biedt deze minimale garantie
Dat u dezelfde zult blijven –

“Mansion of Identity”: uitdrukking voor fysiek lichaam, de verblijfplaats van de identiteit.
“Change”: verandering van leven naar dood.

They talk as slow as Legends grow

Emily Dickinson

They talk as slow as Legends grow
No mushroom is their mind
But foliage of sterility
Too stolid for the wind –

They laugh as wise as Plots of Wit
Predestined to unfold
The point with bland precision
Portentously untold

F1732/J1697/Jaartal onbekend

Ze spreken zo traag als Legenden ontstaan
Hun geest is geen paddenstoel
Maar steriel gebladerte
Te star voor de wind –

Ze lachen zo dwaas om Grappige Intriges
Bedoeld om met saaie precisie
De pointe te ontvouwen
Die heel gewichtig niet uitgelegd worden

“Mushroom” – een paddenstoel groeit snel en wonderlijk.

Of Yellow was the outer Sky

Emily Dickinson

Of Yellow was the outer Sky
In Yellower Yellow hewn
Till Saffron in vermilion slid
Whose seam could not be shown –

F1733/J1676/Jaartal onbekend

Uit Geel was de buitenste Hemel
In nog Geler Geel uitgehouwen
Tot Saffraan vergleed naar vermiljoen
Naadloos tentoongesteld –

Eden is that old–fashioned House

Emily Dickinson

Eden is that old–fashioned House
We dwell in every day
Without suspecting our abode
Until we drive away

How fair on looking back the Day
We sauntered from the Door
Unconscious our returning
But discover it no more

F1734/J1657/Jaartal onbekend

Eden is dat ouderwetse Huis
Waar we elke dag in wonen
We hebben er geen notie van
Tot we er vandaan gaan

Mooi om op terug te kijken, die Dag
We slenterden weg vanuit de Deur
Niet ervan bewust terug te keren
Maar vinden, doen we het niet meer

“Eden” verwijst naar de hof van Eden, het aardse paradijs. Emily Dickinson bedoelt echter meestal het hemels paradijs. Of beter nog: de hemel op aarde, het hemelse geluk dat ook op aarde te ervaren is. Een plaats vol bloemen, zonneschijn en vogels. Het paradijs kan zowel een staat van gelukzaligheid zijn, van vroeger, vandaag en in het hiernamaals.

A Cap of Lead across the sky

Emily Dickinson

A – Cap of Lead across the sky
Was tight and surly drawn
We could not find the mighty Face
The Figure was Withdrawn –

A Chill came up as from a shaft
Our noon became a well
A Thunder storm combines the charms
Of Winter and of Hell

F1735/J1649/Jaartal onbekend

Over de hemel lag een – Diepgrijze Kap
Strak en dreigend getrokken
We konden het machtige Gezicht niet zien
De Gestalte was onttrokken –

Een Kilte kwam op als uit een mijnschacht
Onze middag werd een waterbron
Een Donderbui combineert de charmes
Van de Winter en de Hel

“Lead”: loden, maar ook de kleur donkergrijs.

Advance is Life’s condition

Emily Dickinson

Advance is Life’s condition
The Grave but a Relay
Supposed to be a terminus
That makes it hated so –

The Tunnel is not lighted
Existence with a wall
Is better we consider
Than not exist at all –

F1736/J1652/Jaartal onbekend

Voortgang is eigen aan het Leven
Het Graf maar een Halte
Het zou een eindpunt zijn, denkt men
En dat maakt het zo gehaat –

In de Tunnel schijnt geen licht
Bestaan met een muur
Kunnen we beter waarderen
Dan helemaal niet bestaan –

When we have ceased to care

Emily Dickinson

When we have ceased to care
The Gift is given
For which we gave the Earth
And mortgaged Heaven
But so declined in worth
‘Tis ignominy now
To look upon –

F1737/J1706/Jaartal onbekend

Toen we er niet meer om gaven
Is het Geschenk geschonken
Waarvoor we de Aarde hadden gegeven
En de Hemel verpand
Maar zo in waarde gedaald
Dat het nu beschamend is
Om ernaar te kijken –

Een felbegeerd geschenk verliest zijn waarde als het verkregen wordt.

Bericht navigatie

<< 1 2 … 251 252 253 254 255 256 257 … 265 266 >>

Verzamelde
Gedichten
met Nederlandse
vertaling

  • Home
  • Index Engelse Beginregels

  • Bloemlezing
  • Biografie
  • Fauna
  • Flora
  • Kunst
  • Leeswijzer
  • Links
  • Over deze site
  • Uitgaven
  • Zoeken ?

© Vertaling Adrie Lint – De vertaling mag met schriftelijke toestemming worden gebruikt voor niet-commerciële doeleinden.

↑