Emily Dickinson

Love – thou art high –
I cannot climb thee –
But, were it Two –
Who knows but we –
Taking turns – at the Chimborazo –
Ducal – at last – stand up by thee –

Love – thou are deep –
I cannot cross thee –
But, were there Two
Instead of One –
Rower, and Yacht – some sovereign Summer –
Who knows – but we’d reach the Sun?

Love – thou are Veiled –
A few – behold thee –
Smile – and alter – and prattle – and die –
Bliss – were an Oddity – without thee –
Nicknamed by God –
Eternity –

F452/J453/1862

Liefde – gij zijt verheven –
Ik kan u niet beklimmen –
Maar, waren we met Twee –
Wie weet, of wij –
Om beurten – op de Chimborazo –
Eindelijk – als Hertogen – voor u staan –

Liefde – gij zijt diep –
Ik kan u niet oversteken –
Maar, waren het er Twee
In plaats van Één –
Roeier, en Boot – in ‘n fantastische Zomer –
Wie weet – bereikten we dan de Zon?

Liefde – gij zijt Gesluierd –
Weinigen – zien u –
Lachen – veranderen – kletsen – en sterven –
Genot – zou Eigenaardig zijn – zonder u –
Van God komt uw koosnaam –
Eeuwigheid –

A Prison gets to be a friend –
Between its Ponderous face
And Ours – a Kinsmanship express –
And in its narrow Eyes –

We come to look with gratitude
For the appointed Beam
It deal us – stated as Our food –
And hungered for – the same –

We learn to know the Planks –
That answer to Our feet –
So miserable a sound – at first –
Nor ever now – so sweet –

As plashing in the Pools –
When Memory was a Boy –
But a Demurer Circuit –
A Geometric Joy –

The Posture of the Key
That interrupt the Day
To Our Endeavor – Not so real
The Cheek of Liberty –

As this Phantasm Steel –
Whose features – Day and Night –
Are present to us – as Our Own –
And as escapeless – quite –

The narrow Round – the stint –
The slow exchange of Hope –
For something passiver – Content
Too steep for looking up –

The Liberty we knew
Avoided – like a Dream –
Too wide for any Night but Heaven –
If That – indeed – redeem –

F456/J652/1862

Een Gevangenis wordt een vriendin –
Tussen haar Massieve gezicht
En het Onze – laat zich verwantschap zien –
En in haar smalle Ogen –

Zoeken we dankbaar,
Naar de toegemeten Ruimte
Die ze Ons biedt – bedoeld als ons voedsel –
En waar we evenzeer – naar hunkeren –

We leren de Vloerplanken kennen –
Die antwoord geven op Onze voeten –
Zo’n miserabel geluid – in het begin –
Maar nooit meer – zo heerlijk –

Als het spetteren in de Plassen –
Van wat ik me Herinner als Kind –
Maar een meer Ingetogen Circuit –
Een Geometrische Vreugde –

De Stand van de Sleutel
Die de Dag weerhoudt
Bij Ons Streven – Niet zo reëel is
De Wang van de Vrijheid –

Als dit Stalen Spook –
Wiens Gelaatstrekken – Dag en Nacht –
Aan ons verschijnen – alsof ze Eigen zijn –
En totaal niet aan te ontsnappen –

De krappe Cirkel – de beknotting –
De langzame ruil van Hoop –
Voor iets passievers – Tevredenheid
Te steil om naar op te kijken –

De Vrijheid die we kenden
Gemeden – als een Droom –
Te weids voor elke Nacht behalve de Hemel –
Als Die – werkelijk – verlossing brengt –

She dealt her pretty words like Blades –
How glittering they shone –
And every One unbared a Nerve
Or wantoned with a Bone –

She never deemed – she hurt –
That – is not Steel’s Affair –
A vulgar grimace in the Flesh –
How ill the Creatures bear –

To Ache is human – not polite –
The Film upon the eye
Mortality’s old Custom –
Just locking up – to Die.

F458/J479/1862

Ze gebruikte haar mooie woorden als Messen –
Hoe schitterend ze blonken –
En Elk woord legde een Zenuw bloot
Of speelde met een Bot –

Nooit dacht ze – dat ze pijn deed –
Daar – maakt Staal zich niet druk om –
Een vulgaire grimas in het Vlees –
Hoe slecht verdragen Wezens dat –

Lijden is menselijk – niet beleefd –
De Sluier over de ogen
De oude Gewoonte van Sterfelijkheid –
Gewoon je afsluiten – om Dood te gaan.