I was the slightest in the House

Emily Dickinson

I was the slightest in the House –
I took the smallest Room –
At night, my little Lamp, and Book –
And one Geranium –

So stationed I could catch the Mint
That never ceased to fall –
And just my Basket –
Let me think – I’m sure –
That this was all –

I never spoke – unless addressed –
And then, ’twas brief and low –
I could not bear to live – aloud –
The Racket shamed me so –

And if it had not been so far –
And any one I knew
Were going – I had often thought
How noteless – I could die –

F473/J486/1862

Ik was de minste in Huis –
Ik nam de kleinste Kamer –
’s Nachts, met mijn Lampje, en Boek –
En één Geranium –

Zo geïnstalleerd kon ik de Munt opvangen
Die altijd maar bleef vallen –
En maar net mijn Mandje –
Laat me denken – zeker weten –
Meer was er niet –

Ik zei geen woord – tenzij men mij wat vroeg –
En dan, nog kort en zachtjes –
Hardop – kon ik het leven niet aan –
Herrie maakte me zo beschaamd –

En als het niet zo ver was geweest –
En ieder die ik kende – ging er heen –
Dan dacht ik er vaak aan
Hoe ik ongemerkt – dood kon gaan –

[1.5] Mint – Waarschijnlijk bedoelde Emily Dickinson ‘muntstuk’ (geld) en verwees ze daarbij naar haar inspiratie voor haar gedichten: de schat van haar leven. Maar Mint kan ook het plantje munt zijn, dat met haar geur de slaapkamer binnendringt, wat ook voor haar inspiratie geldt.

You love the Lord – you cannot see

Emily Dickinson

You love the Lord – you cannot see –
You write Him – every day –
A little note – when you awake –
And further in the Day,

An Ample Letter – How you miss –
And would delight to see –
But then His House – is but a Step –
And Mine’s – in Heaven – You see.

F474/J487/1862

Je hebt de Heer lief – die je niet kunt zien –
Je schrijft Hem – elke dag –
Een kort briefje – als je wakker wordt –
En later op de Dag,

Een Uitvoerige Brief – Hoe je Hem mist –
En blij zou zijn Hem te zien –
Maar dan is Zijn Huis – slechts een Stap ver –
En het Mijne is – in de Hemel – snap Je.

Myself was formed – a Carpenter

Emily Dickinson

Myself was formed – a Carpenter –
An unpretending time
My Plane – and I, together wrought
Before a Builder came –

To measure our attainments –
Had we the Art of Boards
Sufficiently developed – He’d hire us
At Halves –

My Tools took Human – Faces –
The Bench, where we had toiled –
Against the Man – persuaded –
We – Temples build – I said –

F475/J488/1862

Ik werd opgeleid – tot Timmerman –
Een tijdlang zonder pretenties
Mijn Schaaf – en ik, samen aan het werk
Voordat er een Aannemer kwam –

Om onze bekwaamheden te beoordelen –
Hadden we de Kunst van Houtbewerking
Voldoende ontwikkeld – zou Hij ons inhuren
Voor de Helft van de prijs –

Mijn Gereedschap kreeg Menselijke – Gezichten –
De Werkbank, waar we hadden gezwoegd –
Was overtuigend – tegenover de Man –
Wij – bouwen Tempels – zei Ik –

[1.1] Carpenter – Emily Dickinson was geen timmerman en mogelijk gebruikte zij dit beeld als een metafoor voor haar werk als dichter. Dan bleef de vraag over wie haar wil inhuren. Een uitgever of een krant?
[4.4] Temples – Een heilige ruimte, zoals poëzie dat ook is.

We pray – to Heaven

Emily Dickinson

We pray – to Heaven –
We prate – of Heaven –
Relate – when Neighbors die –
At what o’clock to heaven – they fled –
Who saw them – Wherefore fly?

Is Heaven a Place – a Sky – a Tree?
Location’s narrow way is for Ourselves –
Unto the Dead
There’s no Geography –

But State – Endowal – Focus –
Where – Omnipresence – fly?

F476/J489/1862

We bidden – tot de Hemel –
We kletsen – over de Hemel –
Vragen ons af – als Buren sterven –
Hoe laat ze naar de hemel – zijn gevlucht –
Wie zag ze vliegen – en Waarom?

Is de Hemel een Plek – Lucht – een Boom?
De smalle weg naar de Plaats is voor Ons –
Voor de Doden
Bestaat geen Aardrijkskunde –

Maar Vrede – Gave van de Geest – Focus –
En waarheen vliegt – de Alomtegenwoordige God?

[2.2] Narrow way verwijst naar een tekst van Jezus: “Smal is de weg die naar het leven leidt.” (Matteüs 7, 14).
[3.2] State: (ook) staat van vrede (Emily Dickinson Lexicon).
[3.2] Endowal: gave van de geest – deze gave heeft God aan de mens heeft geschonken.

He fumbles at your Soul

Emily Dickinson

He fumbles at your Soul
As Players at the Keys –
Before they drop full Music on –
He stuns you by Degrees –

Prepares your brittle substance
For the ethereal Blow
By fainter Hammers – further heard –
Then nearer – Then so – slow –

Your Breath – has time to straighten –
Your Brain – to bubble Cool –
Deals One – imperial Thunderbolt –
That peels your naked soul –

When Winds hold Forests in the Paws –
The Firmaments – are still –

F477/J315/1862

Hij peutert aan je Ziel
Zoals Muzikanten met de Toetsen –
Voor ze de Muziek voluit inzetten –
Hij verdooft je Meer en Meer –

Bereidt je broze wezen voor
Op de hemelse Klap
Door Hamers zwakker – veraf te laten horen –
Dan dichterbij – Dan zo – traag –

Dat je de kans krijgt – op Adem te komen –
Je hersenen – om Fris te worden –
Geeft Eėn – machtige Donderslag –
Die je naakte ziel afpelt –

Als de Wind het Bos in zijn Klauwen houdt –
Zijn de Firmamenten – stil –

Gestuurd naar Susan Dickinson.
[1.1] He – De de dood?
[2.1] Variant voor substance: nature (gestel).
[3.1] Variant voor chance: time (tijd).
[3.4] Variant voor peels: scalps (scalpeert).
[4.2] Variant: The Universe – is still (Is het Universum – stil).

Just Once! Oh Least Request!

Emily Dickinson

Just Once! Oh Least Request!
Could Adamant – refuse?
So small – a Grace – so scanty – put –
So agonized Urged?

Would not a God of Flint –
Be conscious of a sigh –
As down his Heaven – echoed faint –
“Just Once”! Sweet Deity!

F478/J1076/1862

Eén Keertje maar! Een Minimaal Verzoek!
Kon Adamant – weigeren?
Zo’n kleine – Gunst – van zo gering gewicht –
Zo wanhopig gesmeekt?

Zou een God van Vuursteen
Geen zucht kunnen opvangen –
Als onder zijn Hemel – zwak weerklonk –
“Eén Keertje maar”! Lieve Godheid!

[1.2] Adamant: een mythisch materiaal, harder dan diamant, sterker dan staal – hier wordt het van God gezegd (keihard, koppig, onvermurwbaar).
[1.4] Variant: Such Agonizing Terms (Zulke Pijnlijke Woorden).
[2.3] Variant voor echoed faint: dropt – remote (ver weg – afgegeven).
[2.4] Sweet Deity! – aldus de versie uit de manuscripten. In de versies die Emily Dickinson per brief verstuurde verving ze het uitroepteken door een vraagteken.

Because I could not stop for Death

Emily Dickinson

Because I could not stop for Death –
He kindly stopped for me –
The Carriage held but just Ourselves –
And Immortality.

We slowly drove – He knew no haste,
And I had put away
My labor and my leisure too,
For His Civility –

We passed the School,
———where Children strove
At recess – in the ring –
We passed the Fields
———of Gazing Grain –
We passed the Setting Sun –

Or rather – He passed Us –
The Dews drew quivering and chill –
For only Gossamer, my Gown –
My Tippet – only Tulle –

We paused before a House that seemed
A Swelling of the Ground –
The Roof was scarcely visible –
The Cornice – in the Ground –

Since then – ’tis centuries – and yet
Feels shorter than the Day
I first surmised
———the Horses’ Heads
Were toward Eternity –

F479/J712/1862

Omdat ik niet voor de Dood kon stoppen –
Stopte hij vriendelijk voor mij –
De Koets bood alleen plaats voor Ons –
En voor Onsterfelijkheid.

We reden langzaam – Hij had geen haast
En ik had al mijn werk
En ook mijn vrije tijd opzijgelegd
Voor Zijn Beleefdheid –

We passeerden de School,
———waar kinderen stoeiden
In een Kring – tijdens de Pauze –
We passeerden Graanvelden
———die ons aanstaarden –
We passeerden de Ondergaande Zon –

Of eigenlijk – Hij passeerde Ons –
De Dauw bezorgde me koude rillingen –
Want mijn Jurk, was enkel Chiffon –
Mijn Schoudermantel – slechts Tule –

Wij hielden stil voor een Huis dat leek
Op een Bult in de Grond –
Het Dak was nauwelijks te zien –
De Dakrand – in de Grond –

’t Is alweer eeuwen geleden – en toch
Voelt het korter dan de Dag
Waarop Ik voor het eerst doorhad
———dat de Paardenhoofden
Richting Eeuwigheid gingen –

[4.3] Gossamer: Chiffon, dunne stof, vaak van zijde.