The Wind didn’t come from the Orchard — today

Emily Dickinson

The Wind didn’t come from the Orchard –
———today –
Further than that –
Nor stop to play with the Hay –
Nor joggle a Hat –
He’s a transitive fellow – very –
Rely on that –

If He leave a Bur at the door
We know He has climbed a Fir –
But the Fir is Where – Declare –
Were you ever there?

If He brings Odors of Clovers –
And that is His business – not Ours –
Then He has been with the Mowers –
Whetting away the Hours
To sweet pauses of Hay –
His Way – of a June Day –

If He fling Sand, and Pebble –
Little Boys Hats – and Stubble –
With an occasional Steeple –
And a hoarse “Get out of the way, I say,”
Who’d be the fool to stay?
Would you – Say –
Would you be the fool to stay?

F494/J316/1862

De Wind kwam niet uit de Boomgaard –
———vandaag –
Maar van verder weg –
Hij bleef maar met Hooi spelen –
En Hoeden belagen –
Hij is een wispelturige kerel – echt –
Reken daar maar op –

Laat hij een Klit bij de deur achter
Weten we dat Hij in een Spar is geklommen –
Maar Waar is die Spar – Leg uit –
Ben je daar ooit geweest?

Brengt Hij de Geur van Klaver mee –
Dat is Zijn werk – niet het Onze –
Dan is Hij bij de Maaiers geweest –
Om de Uren weg te scheren
Met zoete Hooipauzes –
Zo brengt Hij – een Junidag door –

Smijt Hij met Zand, en Steentjes –
Kleine Kinderhoedjes – en Stoppels –
En af en toe een Torenspits –
Met een rauw “Wegwezen, zeg ik,”
Wie zou dan zo dwaas zijn te blijven?
Zou jij – Zeg het –
Zou jij zo dwaas zijn om te blijven?

[1.4] Variant voor joggle: ogle (lonken naar).
[2.2] Variant voor We know: We say (Zeggen we).
[5.1] Variant voor Sand: Dust (Stof).

The Day undressed – Herself

Emily Dickinson

The Day undressed – Herself –
Her Garter – was of Gold –
Her Petticoat – of Purple plain –
Her Dimities – as old

Exactly – as the World –
And yet the newest Star –
Enrolled upon the Hemisphere
Be wrinkled – much as Her –

Too near to God – to pray –
Too near to Heaven – to fear –
The Lady of the Occident
Retired without a care –

Her Candle so expire
The flickering be seen
On Ball of Mast – in Foreign Port –
And Spire – and Window Pane –

F495/J716/1862

De Dag kleedde – Zich uit –
Haar Kousenband – was van Goud –
Haar Petticoat – effen Paars –
Haar Witte Ondergoed – even

Oud – als de Wereld –
Toch zal de jongste Ster –
Die op het Halfrond verschijnt –
Rimpels hebben – evenveel als Zij –

Te dicht bij God – om te bidden –
Te dicht bij de Hemel – om bang te zijn –
De Vrouwe van het Westen
Trok zich onbezorgd terug –

Moge zo haar Kaars uitgaan
Het flakkeren te zien zijn
Op de Top van een Mast – in Verre Haven –
Op de Torenspits – en het Vensterglas –

[1.1] The Day – de dag is vrouwelijk voor Emily Dickinson!
[2.3] Variant voor Hemisphere: Firmament.
[4.3] Ball of Mast: een ronding in de mast van een zeilschip.
[4.4] Variant voor Retired: laid down (legde zich te ruste).
[4.4] Variant voor Spire: Church (Kerk).
[4.4] Variant voor in Foreign Port – | And Spire –: in Bosporus – | And Dome – (in de Bosporus – | En op het Koepeldak –).

The Beggar Lad – dies early

Emily Dickinson

The Beggar Lad – dies early –
It’s Somewhat in the Cold –
And Somewhat in the Trudging feet –
And haply, in the World –

The Cruel – smiling – bowing World –
That took its Cambric Way –
Nor heard the timid cry for “Bread” –
“Sweet Lady – Charity” –

Among Redeemed Children
If Trudging feet may stand
The Barefoot time forgotten – so –
The Sleet – the bitter Wind –

The Childish Hands that teased for Pence
Lifted adoring – then –
To Him whom never Ragged – Coat
Did supplicate in vain –

F496/J717/1862

De Bedeljongen – sterft te vroeg –
Het komt een Beetje van de Kou –
Een Beetje van zijn Sjokkende voeten –
En misschien, van de Wereld –

De Wrede – lachende – neerbuigende Wereld –
Die zijn Satijnen Weg volgde –
Noch de bedeesde kreet hoorde om “Brood” –
“Lieve Dame – een Aalmoes” –

Als naast de Verloste Kinderen
De Sjokkende voeten stil mogen staan
De tijd van Blote Voeten vergeten – ook –
De IJzel – de bittere Wind –

De Kinderhandjes die om een Cent zeurden
Dan – verheven Hem aanbidden
Tot wie nooit een Versleten – Jas
Vergeefs heeft gesmeekt –

Gestuurd naar haar nichten Louise en Frances Norcross.
[1.1] Early: vroeg, maar ook voortijdig.
[2.2] Cambric: batist, zeer fijn gesponnen linnen doek, uit Cambrai (Vlaanderen).

One and One – are One

Emily Dickinson

One and One – are One –
Two – be finished using –
Well enough for Schools –
But for minor Choosing –

Life – just – Or Death –
Or the Everlasting –
More – would be too vast
For the Soul’s Comprising –

F497/J769/1862

Een plus Een – is Een –
Twee – doen we niet meer –
Goed genoeg voor op School –
Maar voor kleinere Keuzes –

Leven – alleen – Of Dood –
Of Eeuwigheid –
Meer – zou te omvangrijk zijn
Voor wat de Ziel kan Begrijpen –

Het leven hier op aarde en de eeuwigheid straks zijn geen aparte eenheden die je kunt optellen. Elke poging daartoe gaat het menselijk bevattingsvermogen te boven.
[1.4] Minor – ironisch bedoeld want leven, dood en eeuwigheid zijn zeker geen futiliteit.
[1.4] Variant voor minor: inner (innerlijke).
[2.3] Variant voor More: Two (Twee).

I lived on Dread

Emily Dickinson

I lived on Dread –
To Those who know
The Stimulus there is
In Danger – Other impetus
Is numb – and vitalless –

As ’twere a Spur – opon the Soul –
A Fear will urge it where
To go without the spectre’s aid
Were Challenging Despair.

F498/J770/1862

Ik leefde op Angst –
Voor Wie weet
Welk een Prikkel er
In Gevaar ligt – werken Andere impulsen
Verdovend – en levenloos –

Alsof het de Ziel – de Sporen geeft –
Drijft Angst haar daar te gaan
Waar zonder hulp van het spookbeeld
Het Wanhoop zou uitlokken.

[1.1] Dread: diepe angst, doodsangst.
[1.5] Numb: saai, gevoelloos.
[2.4] Challenging: uitdagend, uitlokkend – Wanhoop is voor Emily Dickinson veel erger dan angst. Angst wordt positief gewaardeerd en voorkomt wanhoop.

1863

Emily Dickinson

Best Gains

Emily Dickinson

Best Gains –
———Must have the Losses’ Test –
To constitute them – Gains –

F499/J684/1863

De mooiste Winsten –
———Moet de Toets van Verlies doorstaan –
Om ze aan te merken – als Winst –

Uit een brief aan Thomas Higginson. Als kapitein van een zwart regiment was hij naar South Carolina afgereisd zonder het te vertellen. Emily Dickinson schreef boven het gedicht “Carlo – bleef nog wel – en ik zei hem:” en onder de verzen “Mijn harig maatje stemde ermee in”.