Emily Dickinson

Three times – we parted – Breath – and I –
Three times – He would not go –
But strove to stir
———the lifeless Fan
The Waters – strove to stay.

Three Times – the Billows threw me up –
Then caught me – like a Ball –
Then made Blue faces in my face –
And pushed away a sail

That crawled Leagues off – I liked to see –
For thinking – while I die –
How pleasant to behold a Thing
Where Human faces – be –

The Waves grew sleepy – Breath – did not –
The Winds – like Children – lulled –
Then Sunrise kissed my Chrysalis –
And I stood up – and lived –

F514/J598/1863

Drie keer – gingen we uiteen – Adem – en ik –
Drie keer – wilde Hij niet gaan –
Maar trachtte hij de levenloze Waaier
———op gang te brengen
Die het Water – probeerde te stoppen.

Drie keer – wierpen de Golven me op –
Vingen me – als een Bal –
Trokken Blauwe grimassen naar mij –
En duwden een zeil weg

Dat mijlenver kroop – dat zag ik graag –
Omdat ik dacht – als ik sterf –
Dat het fijn moet zijn om naar Iets te kijken
Waar Mensengezichten – zijn –

De Golven werden slaperig – de Adem – niet –
De Winden – werden stil – als Kinderen –
Toen kuste de Dageraad mijn Cocon –
En ik stond op – en leefde –

It troubled me as once I was –
For I was once a Child –
Concluding how an Atom – fell –
And yet the Heavens – held –

The Heavens weighed the most – by far –
Yet Blue – and solid – stood –
Without a Bolt – that I could prove –
Would Giants – understand?

Life set me larger – problems –
Some I shall keep – to solve
Till Algebra is easier –
Or simpler proved – above –

Then – too – be comprehended –
What sorer – puzzled me –
Why Heaven did not break away –
And tumble – Blue – on me –

F516/J600/1863

Het zat me ooit dwars –
Want ooit was ik een Kind –
Toen ik begreep hoe een Atoom – viel –
En toch de Hemel – stand hield –

De Hemel woog verreweg het meest –
En bleef toch Blauw – en stevig – staan –
Zonder een Bout – die ik kon aantonen –
Zouden Reuzen – het begrijpen?

Het leven bracht me groter – problemen –
Een paar houd ik nog over – om op te lossen –
Tot Algebra gemakkelijker wordt –
Of eenvoudiger uitgelegd – daarboven –

Dan – valt ook – te bevatten,
Wat mij erger – in verwarring bracht –
Waarom de Hemel niet instortte –
En het Blauw – op mij – duikelde –

When I was small, a Woman died –
Today – her Only Boy
Went up from the Potomac –
His face all Victory

To look at her – How slowly
The Seasons must have turned
Till Bullets clipt an Angle
And He passed quickly round –

If pride shall be in Paradise –
Ourself cannot decide –
Of their imperial Conduct –
No person testified –

But, proud in Apparition –
That Woman and her Boy
Pass back and forth, before my Brain
As even in the sky –

I’m confident that Bravoes –
Perpetual break abroad
For Braveries, remote as this
In Yonder Maryland –

F518/J596/1863

Toen ik klein was, stierf een Vrouw –
Vandaag – haar Enige Jongen
Vanaf de Potomac ging hij naar boven –
Met een gezicht van een en al Overwinning

Om haar te zien – Hoe langzaam
Moeten de Seizoenen gewisseld zijn
Eer Kogels een Hoek afsneden
En Hij snel omkwam –

Of er trots wacht in de Hemel –
Kunnen we zelf niet uitmaken –
Van hun imposante Optreden –
Heeft niemand getuigenis afgelegd –

Maar, wat een trotse Verschijning –
Zoals die Vrouw en haar Jongen
In mijn Gedachten, rondwandelen
Omdat zelfs in de Hemel –

Daar ben ik van overtuigd, Lofuitingen –
Overal en voor Eeuwig doorbreken
Voor Heldendaden, zo ver weg als deze
In het verre Maryland –

God made a little Gentian –
It tried – to be a Rose –
And failed – and all the Summer laughed –
But just before the Snows

There rose a Purple Creature –
That ravished all the Hill –
And Summer hid her Forehead –
And Mockery – was still –

The Frosts were her condition –
The Tyrian would not come
Until the North – invoke it –
Creator – Shall I – bloom?

F520/J442/1863

God schiep een kleine Gentiaan –
Ze wilde graag – een Roos zijn –
Dat lukte haar niet – heel de Zomer lachte –
Maar vlak voor de Sneeuw

Kwam er een Purperen Schepsel op –
Dat de Heuvel helemaal betoverde –
En de Zomer boog haar Hoofd –
En het Spotten – verstomde –

De Vorst was haar aard –
Het Purper komt pas
Niet voor het Noorden – het oproept –
Schepper – Kom ik – nog tot bloei?