‘Tis not that Dying hurts us so –
‘Tis Living – hurts us more –
But Dying – is a different way –
A kind behind the Door –
The Southern Custom – of the Bird –
That ere the Frosts are due –
Accepts a better Latitude –
We – are the Birds – that stay.
The Shiverers round Farmers’ doors –
For whose reluctant Crumb –
We stipulate – till pitying Snows
Persuade our Feathers Home.
F528/J335/1863
‘t Is niet dat Sterven ons zo pijn doet –
’t is Leven – dat ons meer pijn doet –
Maar Sterven – is een andere route –
Een soort achter de Deur –
De Zuidelijke Gewoonte – van een Vogel –
Die voor de Vorst inzet –
Een betere Breedtegraad opzoekt –
Wij – zijn de Vogels – die achterblijven.
Rillend rond de Boer zijn deur –
Op wiens zuinige Kruimel –
We aandringen – tot Meelevende Sneeuw
Onze Veren naar Huis overhaalt.
Dit gedicht sluit een brief af voor haar nichten Louise en Francis Norcross, kort na het overlijden van hun vader.
[1.4] Door – waarschijnlijk de deur tussen leven en dood.
[2.3] Variant voor Accepts: Adopts (aanneemt).