↓
 

Emily Dickinson

Gedichten

Categorie archieven: Uncategorized

Bericht navigatie

<< 1 2 … 106 107 108 109 110 111 112 … 265 266 >>

No Other can reduce Our

Emily Dickinson

No Other can reduce Our
Mortal Consequence
Like the remembering it be Nought –
A Period from hence –

But Contemplation for
Cotemporaneous Nought
Our Mutual Fame – that haply
Jehovah – recollect –

No Other can exalt Our
Mortal Consequence
Like the remembering it exist –
A Period from hence –

Invited from Itself
To the Creator’s House –
To tarry an Eternity –
His – shortest Consciousness –

F738/J982/1863

Niets Anders vermindert Onze
Sterfelijk Betekenis zo
Als het besef dat het Niets voorstelt –
In de Tijd straks –

Maar een Beschouwing aan
Het Huidige Niets
Geeft elkaar Wederzijds Aanzien – dat
Jahweh misschien – zal herinneren –

Niets Anders vergroot Onze
Sterfelijke Betekenis
Als het besef dat het bestaat –
In de Tijd straks –

Zichzelf uitnodigen
Naar het Huis van de Schepper –
Om er Eeuwig te vertoeven –
Schiet Zijn – Bewustzijn erg te kort –

“Our Mutual Fame” – de betekenis blijft onduidelijk. Er bestaan drie versies van dit gedicht. Dit is de eerste. Een tweede versie bevat enkel de eerste zes regels, waarbij deze onduidelijke regels zijn gewijzigd in:
“Our single Competition (Onze enige Uitdaging)
Jehovah’s Estmate.” (Is het oordeel van Jahweh).
Een derde versie heeft een kleine variant van deze regels:
“Our Only Competition (Onze Uitdaging Slechts)
Jehovah’s Estimate.” (Is het Oordeel van Jahweh).

Joy to have merited the Pain

Emily Dickinson

Joy to have merited the Pain –
To merit the Release –
Joy to have perished every step –
To Compass Paradise –

Pardon – to look upon thy face –
With these old fashioned Eyes –
Better than new – could be – for that –
Though bought in Paradise –

Because they looked on thee before –
And thou hast looked on them –
Prove Me – My Hazel Witnesses
The features are the same –

So fleet thou wert, when present –
So infinite – when gone –
An Orient’s Apparition –
Remanded of the Morn –

The Hight I recollect –
‘Twas even with the Hills –
The Depth upon my Soul was notched –
As Floods – on Whites of Wheels –

To Haunt – till Time have dropped
His last Decade away,
And Haunting actualize – to last
At least – Eternity –

F739/J788/1863

Vreugde dat je de Pijn hebt verdiend –
Om de Bevrijding te verdienen –
Vreugde dat je bij elke stap bent omgekomen –
Om het Paradijs te bereiken –

Excuseer me – om jouw gezicht aan te kijken –
Met deze ouderwetse Ogen –
Beter dan nieuwe – daarvoor – kunnen zijn –
Zelfs als ze in het Paradijs gekocht zijn –

Omdat ze jou eerder hebben aangekeken –
En jij naar hen hebt gekeken –
Mijn Diepbruine Getuigen – bewijs Mij
Dat de gelaatstrekken dezelfde zijn –

Zo vluchtig was jij, toen jij bij me was –
Zo eindeloos – na je heengaan –
Een Verschijning van de Dageraad –
Die door de Morgen teruggeroepen wordt –

De Hoogte van jou die ik me herinner –
Was gelijk aan het Heuvelgebergte –
De Diepte was in mijn Ziel gekerfd –
Als Vloed – op het Wit van de Ronde Ogen –

Om terug te keren – tot de Tijd
Zijn laatste Decennium geloosd heeft,
En de Terugkeer inzet – laat het dan
Tenminste – voor Eeuwig duren –

“Wheels”: wielen, maar ook cirkels – waarschijnlijk: de tranen op het wit van de ronde ogen.
“To Haunt”: (hier intransitief gebruikt) steeds naar terugkeren. Naar wie: de geliefde of de liefde?
Varianten:
– voor “Hazel Witnesses” (regel 11): “swimming Witnesses” (betraande Getuigen);
– voor “last Decade” (regel 22): “slow Decades away” (trage Decennia).

On a Columnar Self

Emily Dickinson

On a Columnar Self –
How ample to rely
In Tumult – or Extremity –
How good the Certainty

That Lever cannot pry –
And Wedge cannot divide
Conviction – That Granitic Base –
Though None be on our Side –

Suffice Us – for a Crowd –
Ourself – and Rectitude –
And that Assembly –not far off
From furthest Spirit – God –

F740/J789/1863

In de Ivoren Toren van Jezelf –
Is het makkelijk zelfverzekerd te zijn
Bij Verwarring – of Ernstige Moeilijkheden –
Hoe goed is de Zekerheid

Waaraan een Hefboom niet kan wrikken –
En geen Wig de Overtuiging
Kan splijten – die Basis van Graniet
Ook als Niemand aan onze Zijde staat –

Ons volstaat – in plaats van Menigte –
Wijzelf – en Goedheid –
En het Gezelschap – niet ver weg
Van de meest verre Geest – God –

“Columnar”: zuil, pilaar.
Het gedicht kan zeker op heel verschillende wijze gelezen worden. Bijvoorbeeld ironisch: wees niet zo zelfverzekerd. Of letterlijk: heb vertrouwen in jezelf. Of allebei…
Varianten:
– voor “Spirit” (regel 12): “Faithful (Trouwe);
– voor regel 11 en 12:
“And that Companion – not far off (End at Maatje – niet ver weg)
From furthest Good Man – God – (Van die meest verre Goede Mens – God).

Nature – the Gentlest Mother is

Emily Dickinson

Nature – the Gentlest Mother is,
Impatient of no Child –
The feeblest – or the waywardest –
Her Admonition mild –

In Forest – and the Hill –
By Traveller – be heard –
Restraining Rampant Squirrel –
Or too impetuous Bird –

How fair Her Conversation –
A Summer Afternoon –
Her Household – Her Assembly –
And when the Sun go down –

Her Voice among the Aisles
Incite the timid prayer
Of the minutest Cricket –
The most unworthy Flower –

When all the Children sleep –
She turns as long away
As will suffice to light Her lamps –
Then bending from the Sky –

With infinite Affection –
And infiniter Care –
Her Golden finger on Her lip –
Wills Silence – Everywhere –

F741/J790/1863

De Natuur – is de Aardigste Moeder die er is,
Geduldig met elk Kind –
Voor het zwakste – of meest eigenwijze –
Heeft ze maar een klein Standje –

In het Bos – en de Heuvels –
Kunnen Reizigers – horen –
Hoe ze Onstuimige Eekhoorns in toom houdt –
Of Vogels die te heetgebakerd zijn –

Hoe netjes is haar Praatje –
Op een Zomermiddag –
Haar Huishouden – Haar Gemeenschap –
En als de Zon ondergaat –

Roept haar Stem in de Paden
Wekt het timide Gebed
Van de kleinste krekel –
De gewoonste Bloem –

Als de Kinderen slapen –
Loopt ze ver genoeg weg
Als nodig is om Haar lichten aan te steken –
En dan legt ze vanuit de Hemel –

Met oneindige Liefde –
En oneindiger Zorg –
Haar Gouden Vinger op Haar lippen –
Vraagt Stilte – Overal –

Variant voor “feeblest” (regel 3): “the dullest” (de saaiste).

No Prisoner be

Emily Dickinson

No Prisoner be –
Where Liberty –
Himself – abide with Thee –

F742/J720/1863

U zult geen Gevangene zijn –
Waar Vrijheid –
Zelve – bij U blijven –

Behind Me – dips Eternity

Emily Dickinson

Behind Me – dips Eternity –
Before Me – Immortality –
Myself – the Term between –
Death but the Drift of Eastern Gray,
Dissolving into Dawn away,
Before the West begin –

‘Tis Kingdoms – afterward – they say –
In perfect – pauseless Monarchy –
Whose Prince – is Son of none –
Himself – His Dateless Dynasty –
Himself – Himself diversify –
In Duplicate divine –

‘Tis Miracle before Me – then –
‘Tis Miracle behind – between –
A Crescent in the Sea –
With Midnight to the North of Her –
And Midnight to the South of Her –
And Maelstrom – in the Sky –

F743/J721/1863

Achter mij – zinkt de Eeuwigheid weg –
Vóór mij – de Onsterfelijkheid –
Ik – de Levensjaren daartussen –
Dood is enkel de Grijze Veeg in het Oosten,
Die oplost in de Dageraad,
Voordat het Westen verschijnt –

Er is een Koninkrijk – naderhand – zeggen ze –
Met een volmaakte – eindeloze Monarchie –
Wiens Vorst – de Zoon van niemand is –
Voor Hem – is zijn Dynastie tijdloos –
Hijzelf – verandert Zich van gedaante –
In een goddelijk Duplicaat –

Het is een Wonder vóór Mij – dan –
Het is Wonder achter mij – en daartussen –
Een Wassende Maan in de Zee –
Met Middernacht Noord van Haar –
En Middernacht Zuid van Haar –
En de Maalstroom – in de Lucht –

“Het Westen” van de Onsterfelijkheid. Die ligt immers nog vóór haar.
“Kingdoms”: Rijk der hemelen.
“Pauseless Monarchy” – de tweede strofe verwijst mogelijk naar de geloofsbelijdenis van Nicea waarin staat dat het hemelse rijk zonder einde is (“pauseless”), Jezus de vorst (“Prince”) is, de eniggeboren zoon van God (“Son of none”), verwekt bij zijn Vader vóór alle bestaan (“Dateless Dynasty”) en God uit Zichzelf bestaat (“Himself – in Himself diversify”).
“Maelstrom”: draaikolk of wervelvind van tegengestelde stromingen. Oorspronkelijk werd hiermee de stromingen bij Noorwegen bedoeld waardoor veel schepen zonken.

She dwelleth in the Ground

Emily Dickinson

She dwelleth in the Ground –
Where Daffodils – abide –
Her Maker – Her Metropolis –
The Universe – Her Maid –

To fetch Her Grace – and Hue –
And Fairness – and Renown –
The Firmament’s – To Pluck Her –
And fetch Her Thee – be mine –

F744/J671/1863

Zij woont in de Grond –
Waar Narcissen – vertoeven –
Haar Schepper – is Haar Metropool –
De Kosmos – Haar Dienstmeid –

Haar Gratie geven – en Kleur –
Schoonheid – en Roem –
Is aan het Firmament – Haar Plukken –
En Haar naar U toe brengen – is aan mij –

Emily Dickinson stuurt dit gedicht samen met een krokus naar haar nichtjes Louise en Francess Norcross. Op het papier is de afdruk van de bloem nog zichtbaar.
Variant voor “Grace” (regel 5): “Light” (Glans).

Bericht navigatie

<< 1 2 … 106 107 108 109 110 111 112 … 265 266 >>

Verzamelde
Gedichten
met Nederlandse
vertaling

  • Home
  • Index Engelse Beginregels

  • Bloemlezing
  • Biografie
  • Fauna
  • Flora
  • Kunst
  • Leeswijzer
  • Links
  • Over deze site
  • Uitgaven
  • Zoeken ?

© Vertaling Adrie Lint – De vertaling mag met schriftelijke toestemming worden gebruikt voor niet-commerciële doeleinden.

↑