I could not drink it, Sweet,
Till You had tasted first,
Though cooler than the Water was
The Thoughtfulness of Thirst.
F816/J818/1864
Ik kon het niet drinken, Schat,
Voor jij het eerst had geproefd,
Hoewel, frisser dan Water was
De Gedachte aan de Dorst.
This Consciousness that is aware
Of Neighbors and the Sun
Will be the one aware of Death
And that itself alone
Is traversing the interval
Experience between
And most profound experiment
Appointed unto Men –
How adequate unto itself
It’s properties shall be
Itself unto itself and None
Shall make discovery –
Adventure most unto itself
The Soul condemned to be –
Attended by a single Hound
It’s own identity.
F817/J822/1864
Bewustzijn dat besef heeft
Van Buren en van de Zon
Zal zich bewust zijn van de Dood
En dat het alleen zelf
De afstand kan oversteken
Tussen het aardse leven
En de meest ingrijpende ervaring
Mensen voorbestemd –
Hoe toereikend voor hem
Zijn eigenschappen zullen zijn
Is alleen aan hem en Geen Ander
Die het ontdekken kan –
Tot een waagstuk met name voor haarzelf
Is de Ziel gedoemd –
Bijgestaan door maar één Jachthond
Haar eigen identiteit.
Given in Marriage unto Thee
Oh thou Celestial Host –
Bride of the Father and the Son
Bride of the Holy Ghost.
Other Betrothal shall dissolve –
Wedlock of Will, decay –
Only the Keeper of this Ring
Conquer Mortality –
F818/J817/1864
Ten Huwelijk gegeven aan Jou
O gij, Hemelse Gastvrouw –
Bruid van de Vader en de Zoon
Bruid van de Heilige Geest.
Andere Verbintenissen zullen vervallen –
Verstandshuwelijken, zullen vervallen –
Alleen de Houder van deze Ring
Overwint de Sterfelijkeid –
The Luxury to apprehend
The Luxury ’twould be
To look at Thee a single time
An Epicure of Me
In whatsoever Presence makes
Till for a further Food
I scarcely recollect to starve
So first am I supplied –
The Luxury to meditate
The Luxury it was
To banquet on thy Countenance
A Sumptuousness bestows
On plainer Days, whose Table far
As Certainty can see
Is laden with a single Crumb
The Consciousness of Thee.
F819/J815/1864
De Luxe om te beseffen wat
Voor Luxe het zou zijn
Om U slechts één keer te zien
Maakt van Mij een Levensgenieter
In Aanwezigheid van wie dan ook
Tot ik me amper de honger
Naar ander Voedsel voor de geest kan halen
Zo verzadigd ben ik van het eerste
De Luxe om te denken wat
Voor Luxe het was
Om te smullen van uw Gelaat
Schenkt een Weelde
Aan meer gewon Dagen, wiens Tafel zo ver
Als Zekerheid kan zien
Beladen is met een enkele Kruimel
Het Besef van Uw bestaan.
The only news I know
Is Bulletins all Day
From Immortality.
The only Shows I see –
Tomorrow and Today –
Perchance Eternity –
The only one I meet
Is God – The only Street –
Existence – This traversed
If other news there be –
Or Admirabler Show –
I’ll tell it You –
F820/J827/1864
Het enige nieuws dat ik heb
Zijn de Dagelijkse Berichten
Vanuit de Onsterfelijkheid.
Het enig Schouwspel dat ik zie –
Vandaag of Morgen –
Waarschijnlijk de Eeuwigheid –
De enige die ik tegenkom
Is God – De enige Straat –
Het Bestaan – dat dit doorkruiste
Als er nog ander nieuws is –
Of een boeiender Schouwspel –
Zal ik het je vertellen –
Wert Thou but ill – that I might show thee
How long a Day I could endure
Though thine attention stop not on me
Nor the least signal, Me assure –
Wert Thou but Stranger in ungracious country –
And Mine – the Door
Thou paused at, for a passing bounty –
No More –
Accused – wert Thou – and Myself –
————Tribunal –
Convicted – Sentenced – Ermine – not to Me
Half the Condition,
————thy Reverse – to follow –
Just to partake – the infamy –
The Tenant of the narrow Cottage, wert Thou –
Permit to be
The Housewife in thy low attendance
Contenteth Me –
No Service hast Thou, I would not achieve it –
To die – or live –
The first – Sweet, proved I, ere I saw thee –
For Life – be Love –
F821/J961/1864
Was Jij maar ziek – en kon ik je laten zien
Hoe ik een lange Dag doorsta
Al geef je mij geen greintje aandacht
En niet het minste teken dat me geruststelt –
Was Jij maar ’n Vreemde in een genadeloos land –
En van Mij – de Deur
Waarbij je stopte, voor een tijdelijke gunst –
Niet Meer –
Was Jij – beschuldigd – en Ikzelf –
————Kwam de Rechtbank tot een Oordeel –
Rekende het Hermelijn – Mij –
De helft van de Toestand niet aan,
————Ik zou jouw Verlies – volgen –
Gewoon om de schande – te delen –
Was jij de Huurder van het klein Huisje –
En mocht ik
Huisvrouw in jouw bescheiden dienst zijn
Het zou Me Tevredenstellen –
Geen Klus weet Jij, die ik niet zou uitvoeren –
Sterven – of Leven –
Het eerste – Schat, ervaarde ik, voor ik je zag –
Omdat Leven – Liefde moet zijn –
Midsummer, was it, when They died –
A full, and perfect time –
The Summer closed upon itself
In Consummated Bloom –
The Corn, her furthest kernel filled
Before the coming Flail –
When These – leaned unto Perfectness –
Through Haze of Burial –
F822/J962/1864
Hartje zomer, was het, toen Ze stierven –
Een magnifieke, en volmaakte tijd –
De Zomer sloot zichzelf af
In Volle Bloei –
Het Graan, tot op de laatste korrel gevuld
Voor de Dorsvlegel kwam –
Toen Zij – tegen Volmaaktheid aanleunden –
Door de Waas van de Begrafenis –