↓
 

Emily Dickinson

Gedichten

Categorie archieven: Uncategorized

Bericht navigatie

<< 1 2 … 121 122 123 124 125 126 127 … 265 266 >>

Patience – has a quiet Outer

Emily Dickinson

Patience – has a quiet Outer –
Patience – Look within –
Is an Insect’s futile forces
Infinites – between –

‘Scaping one – against the Other
Fruitlesser to fling –
Patience – is the Smile’s exertion
Through the quivering –

F842/J926/1864

Geduld – ziet er kalm uit van Buiten –
Geduld – Kijk je van binnen –
Is een Insect met onbeduidende kracht
Tussen – Oneindigheden –

Ontvlucht de een – om voor de Ander
Vergeefser weg te rennen –
Geduld – is blijven Glimlachen
Door de huivering heen –

“Exertion”: inspanning, maar ook uitoefening, aanwending.
Varianten voor “Smile’s exertion” (regel 7): “Mouth’s exertion –“ (blijven Praten –) en “Love’s exertion” (Aardig blijven zijn).

It bloomed and dropt, a Single Noon

Emily Dickinson

It bloomed and dropt, a Single Noon –
The Flower – distinct and Red –
I, passing,
————thought another Noon
Another in it’s stead

Will equal glow, and thought no More
But came another Day
To find the Species disappeared –
The Same Locality –

The Sun in place – no other fraud
On Nature’s perfect Sum –
Had I but lingered Yesterday –
Was my retrieveless blame –

Much Flowers of this and further Zones
Have perished in my Hands
For seeking it’s Resemblance –
But unapproached it stands –

The single Flower of the Earth
That I, in passing by
Unconscious was –
————Great Nature’s Face
Passed infinite by Me –

F843/J978/1864

Ze kwam in bloei en viel om, in Eén Middag –
De Bloem – uitgesproken Rood –
Ik ging eraan voorbij,
————dacht dat op een andere Middag
Een Andere in haar plaats

Net zo zou stralen, en dacht er niet Meer aan
Maar een volgende Dag ontdekte ik
Dat de Soort verdwenen was –
Dezelfde Omgeving –

De Zon op haar plaats – het klopte precies
In het volmaakte Geheel van de Natuur –
Had ik Gisteren maar gewacht –
Was mijn onvergeeflijk verwijt –

Veel Bloemen uit deze Streken en van ver
Zijn door mijn Handen heengegaan
Op zoek naar haar Gelijkenis –
Maar ze blijft ongeëvenaard –

De enige Bloem op Aarde
Waarvan ik me, in het voorbijgaan
Niet bewust was –
————het Grootse Aanschijn van de Natuur
Ging voor altijd aan Mij voorbij –

“It” – de bloem is waarschijnlijk de daglelie, die maar een dag bloeit en vaak nog in de middag afsterft en de volgende dag door een andere bloem wordt vervangen.
Varianten:
– voor “perfect Sum” (regel 6): “General Sum” (totale);
– voor regel 19 en 20:
“Was ignorant that Nature closed (Niet wist dat de Natuur)
My Opportunity (Mijn Kans had gesloten)”;
– voor regel 20: “Went infinite by Me –“ (Ging voor altijd door me heen –).

This Merit hath the Worst

Emily Dickinson

This Merit hath the Worst –
It cannot be again –
When Fate hath taunted last
And thrown Her furthest Stone –

The Maimed may pause, and breathe,
And glance securely round –
The Deer attracts no further
Than it resists – the Hound –

F844/J979/1864

Het Ergste heeft dit Voordeel –
Dat het niet nog eens kan gebeuren –
Als het Noodlot tot het uiterste heeft getart
En zijn laatste Steen heeft geworpen –

Kan de Kreupele stilstaan, op adem komen,
En veilig rondkijken –
Het Hert lokt niet langer
Dan het weerstand biedt – aan de Jachthond –

Variant voor regels 7 en 8:
“The Deer invites no longer (Het Hert lokt niet langer)
Than it eludes – the Hound – (Dan het ontsnapt – aan de Jachthond –)”.

We can but follow to the Sun

Emily Dickinson

We can but follow to the Sun –
As oft as He go down
He leave Ourselves a Sphere behind –
‘Tis mostly – following –

We go no further with the Dust
Than to the Earthen Door –
And then the Panels are reversed –
And we behold – no more

F845/J920/1864

We kunnen slechts volgen tot aan de Zon –
Telkens als Ze ondergaat
Laat Ze Ons een Sfeer na –
Het blijft veelal – bij volgen –

We gaan niet verder met het Stof
Tot aan de Aarden Deur –
Dan worden de Panelen teruggeslagen –
En zien we – niet meer

“Sun” blijft in het Nederlands vrouwelijk, toch!
“Sphere”: zowel bol als sfeer. Beide betekenissen passen. Een ronde vorm is het beeld dat we na de ondergang van de zon van haar overhouden. Ook haar sfeer blijft hangen.
“Dust”: stof, aarde. De mens, aardling, is daarvan gemaakt.
“Panels”: panelen, of in het bijzonder deurpanelen (Noah Webster, Lexicon, 1841). Elders gebruikt Emily Dickinson het woord voor de houten wanden van een doodskist. Panelen verwijzen echter ook naar stukken kledingstof.

A Drop Fell on the Apple Tree

Emily Dickinson

A Drop Fell on the Apple Tree –
Another – on the Roof –
A Half a Dozen kissed the Eaves –
And made the Gables laugh –

A few went out to help the Brook
That went to help the Sea –
Myself Conjectured were they Pearls –
What Necklace could be –

The Dust replaced, in Hoisted Roads –
The Birds jocoser sung –
The Sunshine threw his Hat away –
The Bushes – spangles flung –

The Breezes brought dejected Lutes –
And bathed them in the Glee –
Then Orient showed a single Flag,
And signed the Fete away –

F846/J794/1864

Een Druppel viel op de Appelboom –
Nog één – op het Dak –
Een Half Dozijn kuste de Dakrand –
En maakte de Gevels aan het lachen –

Een paar dropen af om de Beek helpen
Die ging weer de Zee helpen –
Als het Parels waren, bedacht ik me –
Wat zou dat een Ketting geven –

Het Stof sloeg neer, op Verharde Wegen –
De Vogels zongen speelser –
De Zonneschijn gooide zijn Hoed weg –
De Struiken – slingerden glinstertjes rond –

De Bries bracht mistroostige Luiten mee –
En gaf ze een Bad van Vrolijkheid –
Toen hees het Oosten een enkele Vlag,
Een teken dat het Feestje afgelopen was –

“Flag” – mogelijk bedoelde Emily Dickinson de regenboog die na een zomerse bui aan de hemel staat.
Bij de eerste uitgave van de gedichten kreeg het gedicht de titel “Summer Shower” mee.
Varianten:
– voor “That” (regel 6): “Who” (Die)
– voor regel 7 en 8: “Myself computed were they Pearls | What affluence could be –“ (Mezelf ingeschat zouden het Parels zijn | Wat een Rijkdom –) en voor “affluence” nog de extra variant “Legacy” (Erfenis);
– voor “could be” (regel 8): “for Me” (voor Mij);
– voor “Bushes” (regel 12): “Orchards” (Bongerds) en “Meadows” (Weiden);
– voor “Orient” (regel 15): “the East” (het Oosten) en “Nature” (de Natuur);
– voor “Fete” (regel 16): “Show”.

Er is nog een kortere variant van het gedicht naar Susan Dickinson gestuurd:

The Dust replaced, in hoisted Roads –
The Birds redoubled sung –
The Sunshine threw his Hat away,
The Bushes spangles flung –
The Breezes brought dejected Lutes
And bathed them in the Sea –
Then Nature raised a Colored Hand
And signed the Van away –

Het Stof sloeg neer, op verharde Wegen –
De Vogels zongen hun lied nog intenser –
De Zonneschijn gooide zijn Hoed weg –
De Struiken – slingerden glinstertjes rond –
De Bries bracht mistroostige Luiten mee –
En gaf ze een Bad in de Zee –
Toen hief de Natuur een Gekleurde Hand op
Een teken dat het Front voorbij was –

“Van”: voorhoede (militaire term).

Her final Summer was it

Emily Dickinson

Her final Summer was it –
And yet We guessed it not –
If tenderer industriousness
Pervaded Her, We thought

A further force of life
Developed from within –
When Death lit all the shortness up
It made the hurry plain –

We wondered at our blindness
When nothing was to see
But Her Carrara Guide post –
At Our Stupidity –

When duller than our dullness
The Busy Darling lay –
So busy was she – finishing –
So leisurely – were We –

F847/J795/1864

Haar laatste Zomer was het –
En toch hadden We er geen idee van –
Waar haar vlijtig werk met meer liefde
Vervuld werd, dachten Wij aan

Een extra levensenergie
Ontwikkeld van binnenuit –
Toen de Dood de korte duur ophelderde
Maakte het de haast duidelijk –

We verbaasden ons over onze blindheid
Toen er niets meer te zien was
Dan haar Marmeren Wegwijzer –
Naar Onze Dommigheid –

Toen zij gevoellozer dan onze ongevoeligheid
Daar lag, de Drukke Schat –
Zo druk zij was – met eindigen –
Zo kalm – waren Wij –

“Carrara”: Carrara marmer, bekende marmersoort uit Carrara, stad in Toscane (Italië).
“Dull”: saai, suf, gevoelloos.

Who Giants know, with lesser Men

Emily Dickinson

Who Giants know, with lesser Men
Are incomplete, and shy –
For Greatness, that is ill at ease
In minor Company –

A Smaller, could not be perturbed –
The Summer Gnat displays –
Unconscious that his single Fleet
Do not comprise the skies –

F848/J796/1864

Wie Reuzen kent, zal bij zwakkere Mensen
Onbeholpen zijn, en verlegen –
Voor Grootsheid, die zich ongemakkelijk voelt
In middelmatig Gezelschap –

De Kleintjes, maken zich geen zorgen –
Zo laat de Zomermug zien –
Zich niet bewust dat zijn enkele Zwerm
De gehele lucht niet bestrijkt –

“Giants”: reuzen – symbolisch voor grootheden, virtuoze mensen.
Varianten:
– voor “ill at ease” (regel 3): “ill composed” ();
– voor regel 4: “With other quality – (Met andere talenten –“)
– voor “Fleet” (regel 7): “Sail” (Zeil) en “Bulk” (Massa).

Bericht navigatie

<< 1 2 … 121 122 123 124 125 126 127 … 265 266 >>

Verzamelde
Gedichten
met Nederlandse
vertaling

  • Home
  • Index Engelse Beginregels

  • Bloemlezing
  • Biografie
  • Fauna
  • Flora
  • Kunst
  • Leeswijzer
  • Links
  • Over deze site
  • Uitgaven
  • Zoeken ?

© Vertaling Adrie Lint – De vertaling mag met schriftelijke toestemming worden gebruikt voor niet-commerciële doeleinden.

↑