Uncategorized – Pagina 141

A Light exists in Spring

A Light exists in Spring
Not present on the Year
At any other period –
When March is scarcely here

A Color stands abroad
On Solitary Fields
That Science cannot overtake
But Human Nature feels.

It waits upon the Lawn,
It shows the furthest Tree
Upon the furthest Slope you know
It almost speaks to you.

Then as Horizons step
Or Noons report away
Without the Formula of sound
It passes and we stay –

A quality of loss
Affecting our Content
As Trade had suddenly encroached
Upon a Sacrament.

F962/J812/1865

In de Lente komt een Licht voor
Dat zich nooit laat zien
In andere tijd van het Jaar –
Maart kondigt zich nog maar net aan, of

Buiten staat een Kleur
Op verlaten Velden
Die de Wetenschap niet kan vatten
Maar het Menselijk Hart raakt.

Ze waakt over het Gazon,
Ze maakt de verste Boom zichtbaar
Op de verste Heuvel die je kent
Is het haast of ze met je praat.

Als dan de Horizon vervaagt
Of het Middaguur verstrijkt
Zonder enig Geluid te maken
Gaat ze heen en blijven wij –

Een gevoel van verlies
Tast ons Innerlijk aan
Alsof Commercie opeens
Een Sacrament had verkracht.

“Content”: zowel inhoud als voldoening, tevredenheid. Beide betekenissen passen goed.
“Encroached”: binnengedrongen, verkracht.
Gestuurd naar Susan Dickinson.

Banish Air from Air –
Divide Light if you dare –
They’ll meet
While Cubes in a Drop
Or Pellets of Shape
Fit –
Films cannot annul
Odors return whole
Force Flame
And with a Blonde push
Over your impotence
Flits Steam.

F963/J854/1865

Verdrijf Lucht uit Lucht –
Splits Licht als je het lef hebt –
Ze blijven bij elkaar
Zoals Deeltjes in een Druppel
Of Stukjes van een Vorm
In elkaar passen –
Kunnen membranen dat niet stoppen
Geuren gaan er helemaal doorheen
Zet druk op een Vlam
En met een Gele kracht
Schiet over jouw onmacht
De Stoom weg.

Een voorbeeld van de compacte dichtkunst van Emily Dickinson en daardoor ook een lastig gedicht om te begrijpen. Gaat het over de begrensdheid van natuurwetenschappelijke kennis? Of verwijst het naar de werkwijze waarmee Emily Dickinson haar gedichten schrijft.

Like Men and Women Shadows walk

Like Men and Women Shadows walk
Upon the Hills Today –
With here and there a mighty Bow
Or trailing Courtesy

To Neighbors doubtless of their own
Not quickened to perceive
Minuter Landscape as Ourselves
And Boroughs where We live

F964/J1105/1865

Als Mannen en Vrouwen lopen Schaduwen
Vandaag over de Heuvels –
Met hier en daar een diepe Buiging
Of een Hoffelijke zwier

Naar de Buren, zeker van henzelf
Niet in staat te kijken naar
Een minuscuul Landschap als het Onze
En de Steden waarin We leven

“Trailing”: de grond rakend.
“Shadow”: zowel schaduw als schim (geest van een gestorven persoon).
Varianten:
– voor “trailing” (regel 4): “sweeping” (zwierend).
– voor “Boroughs” (regel 8): “limits” (terreinen).

How far is it to Heaven?

How far is it to Heaven?
As far as Death this way –
Of River or of Ridge beyond
Was no discovery.

How far is it to Hell?
As far as Death this way –
How far left hand the Sepulchre
Defies Topography.

F965/J929/1865

Hoe ver is het naar de Hemel?
Zover als de Dood langs hier –
Voorbij het Water of achter de Heuvels
Viel er niets van te ontdekken.

Hoe ver is het naar de Hel?
Zover als de Dood langs hier –
Hoe ver naar links van het Graf
Tart elke Topografie.

Het gedicht verwijst naar een gelijkenis uit het evangelie van Matteüs. Bij de dood zullen de goede mensen als schapen aan de rechterhand van Christus naar de hemel gaan en de anderen als bokken aan zijn linkerhand naar de hel (Matteüs 25, 31-46).
Varianten:
– voor regel 3: “Of Fathom or of League beyond” (Verder dan een Vadem of Mijl);
– voor regel 8: “Forbid that any know –“ (Verhoedt dat iemand het weet).

A Death blow – is a Life blow – to Some

A Death blow – is a Life blow –
———to Some –
Who till they died,
Did not alive – become –
Who had they lived,
Had died, but when
They died, Vitality begun –

F966/J816/1865

Een Dodelijk klap – blaast Leven in –
———voor Sommigen –
Die tot aan hun dood,
Niet tot leven – kwamen –
Die als ze geleefd hadden,
Gestorven waren, maar toen
Zij stierven, ving de Vitaliteit aan.

“Blow”: zowel klap als blazen.

Two Travellers perishing in Snow

Two Travellers perishing in Snow
The Forests as they froze
Together heard them strengthening
Each other with the words

That Heaven if Heaven, must contain
What Either left behind
And then the cheer too solemn grew
For language, and the wind

Long steps across the features took
That Love had touched the Morn
With reverential Hyacinth –
The taleless Days went on

Till Mystery impatient drew
And those They left behind
Led absent, were procured of Heaven

As Those first furnished, said –

F967/J933/1865

Twee reizigers kwamen om in de Sneeuw
Toen ze bevroren hoorden de Bossen
Hoe ze elkaar moed inspraken
Met de woorden

Dat de Hemel als die er is, moet herbergen
Wat Beiden achterlieten
En toen werd de opluchting te vroom
Voor woorden, en de Wind

Kwam in harde vlagen over de gezichten
Die Liefde ‘s Ochtends nog had aangeraakt
Met eerbiedwaardig Paars –
Sprakeloze Dagen volgden daarop

Tot het geduld van het Mysterie opraakte
En wie Zij achterlieten
Bij hun afwezigheid, de Hemel verkregen

Zoals Zij, die eerst gebracht waren, zeiden –

“Hyacint”: dieppaarse kleur, die verwijst naar de plant.
Varianten:
– voor “words” (regel 4): “news” (het nieuws);
– voor “procured” (regel 15): “obtained” (verwierven).

Fame is the tint that Scholars leave

Fame is the tint that Scholars leave
Upon their Setting Names –
The Iris not of Occident
That disappears as comes –

F968/J866/1865

Roem is de kleur die Geleerden achterlaten
Over hun Vervagende Namen –
Niet het Purper aan het Westen
Dat verdwijnt als het komt –

“Setting” verwijst naar ondergaan, sterven.
“Iris”: iris, lis, purperkleur.
In tegenstelling tot het purper van de zonsondergang is de roem van geleerden blijvend.

Emily Dickinson

Gedichten

Categorie archieven: Uncategorized