For each ecstatic instant
We must an anguish pay
In keen and quivering ratio
To the ecstasy.
For each beloved hour
Sharp pittances of years –
Bitter contested farthings –
And Coffers heaped with Tears!
F109/J125/1859
Voor elk moment van extase
Moeten we met angst betalen
Naar gelang intensiteit en huivering
Tot de extase.
Voor elk uur van liefde
Staan schrijnende, schamele jaren –
Bitter bevochten centjes –
En Kisten boordevol Tranen!
So from the mould
Scarlet and Gold
Many a Bulb will rise –
Hidden away, cunningly,
From sagacious eyes.
So from Cocoon
Many a Worm
Leap so Highland gay,
Peasants like me,
Peasants like Thee
Gaze perplexedly!
F110/J66/1859
Zo zal uit de modder
Menig Bol opkomen
Scharlakenrood en Goud –
Slim verstopt
Voor scherpzinnige ogen.
Zo zal uit de Cocon
Menig Worm springen
Zo vrolijk als een Schot,
Boeren zoals ik,
Boeren zoals U
Kijken verbijsterd toe!
Artists wrestled here!
Lo, a tint Cashmere!
Lo, a Rose!
Student of the Year!
For the Easel here
Say Repose!
F111/J110/1859
Kunstenaars hebben hier geworsteld!
Kijk, een vleugje Kasjmier!
En daar, een Roos!
De student van het Jaar!
Voor de Schildersezel hier
Zeg: op de plaats Rust!
Succes is counted sweetest
By those who ne’er succeed.
To comprehend a nectar
Requires sorest need.
Not one of all the purple Host
Who took the Flag today
Can tell the definition,
So clear of Victory,
As he defeated – dying –
On whose forbidden ear
The distant strains of triumph
Burst agonized and clear!
F112/J67/1859
Succes smaakt het zoetst
Voor wie nooit slagen.
Om nectar te begrijpen
Moet je ernaar smachten.
Niet één uit heel het purperen Leger
Die vandaag de Vlag veroverde
Kan zo helder de definitie geven
Van Overwinning,
Als wie verslagen – stervende is –
Op hun gesloten oren
Barst het verre geroffel van triomf
Pijnlijk helder los!
The Bee is not afraid of me,
I know the Butterfly –
The pretty people in the Woods
Receive me cordially –
The Brooks laugh louder when I come –
The breezes madder play;
Wherefore mine eyes thy silver mists,
Wherefore, Oh Summer’s Day?
F113/J111/1859
De Bij is niet bang voor mij,
En ik ken de Vlinder goed–
De aardige mensen van het Bos
Ontvangen mij hartelijk –
De Beekjes lachen luider als ik kom –
De Briesjes spelen gekker;
Waarom dan voor mijn ogen uw ziveren nevels,
Och Zomerdag, waarom?
Where bells no more affright the morn –
Where scrabble never comes –
Where very nimble Gentlemen
Are forced to keep their rooms –
Where tired Children placid sleep
Thro’ Centuries of noon
This place is Bliss – this town is Heaven –
Please, Pater, pretty soon!
“Oh could we climb where Moses stood,
And view the Landscape o’er”
Not Father’s bells – nor Factories,
Could scare us any more
F114/J112/1859
Waar klokgelui niet meer de ochtend opschrikt –
Waar nooit krassend geluid wordt –
Waar zeer lichtvoetige Heren
In hun kamers moeten blijven –
Waar vermoeide Kinderen rustig slapen
Eeuwenlang in de middag
Deze plek is Zalig – deze stad is de Hemel –
Alsjeblieft, Vader, schiet op!
“Och, dat we konden klimmen waar Mozes stond,
En het landschap overzien.”
Niet de klokken van Vader – noch de Fabrieken,
Zouden ons meer bang kunnen maken
Ambition cannot find him –
Affection doesn’t know
How many leagues of nowhere
Lie between them now!
Yesterday, undistinguished!
Eminent Today
For our mutual honor,
Immortality!
F115/J68/1859
Ambitie kan hem niet vinden –
Liefde beseft niet
Hoeveel mijlen van nergens
Er nu tussen hen liggen!
Gister nog, onopvallend!
Vandaag beroemd
Tot onze wederzijdse eer:
Onsterfelijkheid!