Ourselves – we do inter – with sweet derision
The channel of the Dust – who once achieves –
Invalidates the Balm of that Religion
That doubts – as fervently as it believes –
F1449/J1144/1877
Onszelf – begraven we – onder zoete spot
Wie eenmaal aankomt – in het Aardse Graf –
Ontkracht de Balsem van die Religie
Die net zo sterk twijfelt – als gelooft –
One Joy of so much anguish
Sweet Nature has for me –
I shun it as I do Despair
Or dear iniquity –
Why Birds, a Summer morning
Before the Quick of Day
Should stab my ravished Spirit
With Dirks of Melody
Is part of an inquiry
That will receive reply
When Flesh and Spirit sunder
In Death’s immediately –
F1450/J1420/1877
Eén Vreugde, zo schrikbarend
Heeft de lieve Natuur mij te bieden –
Die mijd ik als Wanhoop
Of een zware zonde –
Waarom de Vogels, op een Zomerochtend
Vóór het Aanbreken van de Dag
Mijn verrukkelijke Geest moeten pikken
Met Dolkstoten van Muziek
Maakt deel uit van een onderzoek
Dat pas antwoord zal krijgen
Wanneer Lichaam en Geest zich scheiden
In de onmiddellijkheid van de Dood –
No Passenger was known to flee –
That lodged a night in memory –
That wily – subterranean Inn
Contrives that none go out again –
F1451/J1406/1877
Geen Reiziger wist te ontsnappen –
Die een nacht te gast was in Herinnering
Die gehaaide – onderaardse herberg
Zorgt dat niemand nog naar buiten kan –
Incredible the Lodging
But limited the Guest
F1452/J1877
Ongelooflijke Accommodatie
Maar de gast is beperkt
She laid her docile Crescent down
And this confiding Stone
Still states to Dates that have forgot
The News that she is gone.
So constant to it’s Stolid trust
The Shaft that never knew –
It shames the Constancy that fled
Before it’s Emblem flew –
F1453/J1396/1877
Ze legde haar volgzame Beperktheid af
En deze trouwe Steen
Staat er nog in Tijden die Het Nieuws
Dat ze heengegaan is, vergeten zijn.
Zo sterk in zijn Onbewogen vertrouwen
De Grafsteen die van niets wist –
Beschaamt hij de Trouw die verdween
Voordat haar Symbool wegvaagde –
It sounded as if the streets were running
And then – the streets stood still –
Eclipse – was all
——–we could see at the Window
And Awe – was all we could feel.
By and by – the boldest stole out of his Covert
To see if Time was there –
Nature was in an Opal Apron,
Mixing fresher Air.
F1454/J1397/1877
Het klonk alsof de straten aan het rennen waren
En plots – stonden de straten stil –
Totale Duister – was alles
——–wat we door het Raam zagen
En Ontzag – was alles wat we voelden.
Stilaan – glipte de brutaalste uit zijn Schuilplaats
Om te zien of de Tijd nog bestond –
De Natuur in een Opalen Schort,
Was frissere Lucht aan het mixen.
Perhaps they do not go so far
As we who stay, suppose –
Perhaps come closer, for the flight
Of their corporeal clothes –
It may be, know so certainly
How short we have to fear
That Comprehension fluctuates
And There – commences – Here
F1455/J1399/1877
Misschien gaan ze niet zo ver
Als wij, die blijven, veronderstellen –
Misschien komen ze dichterbij, voor
Hun fysieke kleding vervluchtigt.
Misschien, weten ze het zeker
Hoe kort nog we te vrezen hebben
Dat Begrijpen veranderen gaat
En Daar – Hier – begint