Uncategorized – Pagina 213

Could mortal Lip divine

Could mortal Lip divine
The elemental Freight
Of a delivered Syllable –
‘Twould crumble with the weight –

The Prey of Unknown Zones –
The Pillage of the Sea
The Tabernacles of the Minds
That told the Truth to me –

F1456/J1409/1877

Zou een sterfelijke Mond kunnen beseffen
De wezenlijke Lading
Van een uitgesproken Woord –
Zij zou onder het gewicht bezwijken –

De Buit van Vreemde Streken –
Het Plunderen van de Zee
De Tabernakels van de Geesten
Dat heeft de Waarheid mij verteld –

“Lip”: figuurlijk voor stem, mond, persoon.
Varianten:
– voor “elemental” (regel 2): “undeveloped” (onontgonnen);
– voor regel 5 en 6:
“In spans in Unknown Zones –“ (In de ruimte van Onbekende Gebieden)
“Irrevrenced – in the Sea –“ (Zonder eerbied – voor de Zee);
– voor “the Truth” (regel 8): “the News –“ (het Nieuws –).

Summer has two Beginnings

Summer has two Beginnings –
Beginning once in June –
Beginning in October
Affectingly again –

Without, perhaps, the Riot
But graphicker for Grace –
As finer is a going
Than a remaining Face –
Departing then – forever –
Forever – until May –
Forever is deciduous
Except to those who die –

F1457/J1422/1877

De Zomer Begint twee keer –
Begint eerst in Juni –
Begint in Oktober –
Nog eens indrukwekkend –

Zonder Uitbundigheid, misschien
Maar met duidelijk meer Gratie –
Zoals een Gezicht dat gaat mooier is
Dan een dat achterblijft –
Hij vertrekt dan – voor altijd –
Voor altijd – tot aan Mei –
Voor altijd gaat voorbij –
Behalve voor wie sterft –

“Two Beginnings” – de streek van New England kent twee zomers: de hoogzomer en de Indian Summer, de kleurrijke zomerse herfst.
“Decidious”: bladverliezend, figuurlijk voorbijgaand.

The Gentian has a parched Corolla

The Gentian has a parched Corolla –
Like Azure dried
‘Tis Nature’s buoyant juices
Beatified –
Without a vaunt or sheen
As casual as Rain
And as benign –

When most is past – it comes –
Nor isolate it seems –
It’s Bond it’s Friend –
To fill it’s Fringed career
And aid an aged Year
Abundant end –

It’s lot – were it forgot –
This truth endear –
Fidelity is gain
Creation o’er –

F1458/J1424/1877

De Gentiaan heeft een dorre Bloemkroon –
Als gedroogd Azuur
Is met energieke Natuursappen
Gezegend –
Zonder pracht of praal
Zo gewoon als Regen
En net zo aangenaam –

Wanneer haast alles voorbij is – komt ze –
Zonder zich afgezonderd te voelen –
Haar Trouw is haar Vriend –
Haar carrière met kwastjes opsieren
En helpt een bijna afgelopen Jaar aan
Een Uitbundig einde –

Haar lot – voor als het vergeten wordt –
Laat deze waarheid ontroeren –
Trouw wint
In alle Schepping –

“Fringed”: omzoomd, versierd met kwastjes.
Varianten:
– voor “casual” (regel 6): odorless (geurloos) en “innocent” (onschuldig);
– voor “carrer” (regel 110: “sphere” (omgeving);
– voor “Abundant” (regel 13): “fervent” (gloevol), “loyal” (getrouw), “gracious” (verfijnd) en “ample” (rijk);
– voor “endear” (regel 15): “declare” (duidelijk maken).

1878

How brittle are the Piers

How brittle are the Piers
On which our Faith doth tread –
No Bridge below doth totter so –
Yet none hath such a Crowd –
It is as old as God –
Indeed – ’twas built by him –
He sent his Son to test the Plank,
And he pronounced it firm.

F1459/J1433/1878

Hoe broos zijn de Pijlers
Waarop ons Geloof moet gaan –
Geen Brug hier beneden wankelt zo –
Toch staat er nergens zo’n Drukte –
Zij is zo oud als God –
Sterker nog – ze werd door hem gebouwd
Hij stuurde zijn Zoon om het Hout te testen,
En hij bevond het stevig.

Emily Dickinson schrijft dit naar aanleiding van de dood van haar vriend Samuel Bowles (Harvard, 16 januari 1878).

Than Heaven more remote

Than Heaven more remote,
For Heaven is the Root,
But these the flitted Seed,
More flown indeed,
Than Ones that never were,
Or those that hide, and are –

What madness, by their side,
A Vision to provide
Of future Days
They cannot praise –

My Soul – to find them – come –
They cannot call – they’re dumb –
Nor prove – nor Woo –
But that they have Abode –
Is absolute as God –
And instant – too –

F1460/J1436/1878

Verder verwijderd dan de Hemel,
Want de Hemel is de Grond,
Maar zij zijn het verspreide Zaad,
Eerder vervlogen inderdaad,
Verder dan wie niet bestaan hebben,
Of zij die leven, en zichzelf verbergen –

Wat een waanzin om, van hun kant,
Zich een Voorstelling te maken
Van de Toekomst
Die zij niet kunnen vieren –

Kom – mijn Ziel – om ze te vinden –
Zij kunnen niet roepen – ze zijn verstomd –
Of ons overtuigen – of liefde vragen –
Maar dat ze een Plek om te wonen krijgen –
Is even absoluut waar als God –
En ook – meteen –

“Root”: wortel, figuurlijk ook oorsprong, basis, grond.
Emily Dickinson stuurt het gedicht aan Maria Whitney na de dood van Samuel Bowles (Harvard, 16 januari 1878). Beide vrouwen zijn daar diep door getroffen.

Not that he goes – we love him more

Not that he goes –
———we love him more
Who led us while he stayed.
Beyond Earth’s trafficking frontier,
for what he moved, he made.

F1461/J1435/1878

Niet dat hij heengaat –
———dat we meer van hem houden
Die ons leidde, zolang hij er was.
Voorbij het grensverkeer van de Aarde,
Maakte hij af, wat hij in beweging zette.

Geschreven voor Mary Bowles, toen haar man Samuel gestorven was (Harvard, 16 januari 1878).

Emily Dickinson

Gedichten

Categorie archieven: Uncategorized