Categorie archieven: Uncategorized

To her derided Home

Emily Dickinson

To her derided Home
A Weed of Summer came –
She did not know her station low
Nor Ignominy’s name –
Bestowed a summer long
Upon a frameless flower –
Then swept as lightly from disdain
As Lady from her Bower –

Of implements of Bliss are few –
As Jesus says of Him –
“Come unto me” the Moiety
That wafts the Seraphim –

F1617/J1586/1883

Naar haar verachte Huis
Kwam een Zomers Onkruid –
Ze kende haar lagere klasse niet
Noch de naam van haar slechte reputatie –
Huisde een hele zomer lang
Op een bloem zonder uitstraling –
Daarna zomaar uit minachting weggeveegd
Als een Dame uit haar Prieel –

Voor geluk heb je weinig middelen nodig –
Zoals Jezus van Zichzelf zegt –
“Kom tot mij” het Bijbelcitaat
Waar Engelen op af komen –

“Moiety”: belangrijk deel, (figuurlijk) bijbelcitaat. Het is een bekend citaat uit het Evangelie, bijvoorbeeld: “Laat de kinderen tot Mij komen” (Marcus 10,14).
Van de laatste vier regels is een andere versie:

The Dandelion’s Shield
Is valid as a Star
The Buttercup’s Escutcheon
Sustains him anywhere

Het Schild van de Paardenbloem
Is bruikbaar als een Ster
Het Wapen van de Boterbloem
Ondersteunt hem overal

Variant voor “Buttercup’s” (regel 11): “Leontondon’s” (van de Leeuwentand).

There came a Wind like a Bugle

Emily Dickinson

There came a Wind like a Bugle –
It quivered through the Grass
And a Green Chill upon the Heat
So ominous did pass
We barred the Windows and the Doors
As from an Emerald Ghost –
The Doom’s electric Moccasin
That very instant passed –
On a strange Mob of panting Trees
And Fences fled away
And Rivers where the Houses ran
Those looked that lived – that Day –
The Bell within the steeple wild
The flying tidings told –
How much can come
And much can go,
And yet abide the World!

F1618/J1593/1883

Er kwam een Wind als een Hoorngeschal –
Hij sidderde door het Gras
En een Groene Kilte volgde op de Hitte
Zo onheilspellend
We grendelden Ramen en Deuren
Of het een Griezelige Geest betrof –
Het Onheil van een Bliksemschicht
Sloeg precies dat moment in –
Op een vreemde Groep zwiepende Bomen
En Hekken vluchtten weg
Wie er waren – op die Dag – zagen
Rivieren stromen waar Huizen hoorden.
De Klok in de torenspits
Meldde het rondvliegende nieuws –
Hoeveel kan er komen
En hoe ver kan het gaan,
En toch blijft de Wereld bestaan!

“Emerald”: groen. In combinatie met geest figuurlijk: griezelig, angstaanjagend.
“Electric Moccasin”: bliksemschicht.

We wear our sober Dresses when we die

Emily Dickinson

We wear our sober Dresses when we die,
But Summer, frilled as for a Holiday
Adjourns her Sigh –

F1619/J1572/1883

We dragen onze ingetogen Jurken als we sterven,
Maar de Zomer, opgedirkt als voor een Feest
Schort zijn Zuchten op –

De Indian Summer met zijn bonte kleuren houdt zijn zuchten nog even in.

The Bobolink is gone – the Rowdy of the Meadow

Emily Dickinson

The Bobolink is gone –
———-the Rowdy of the Meadow –
And no one swaggers now but me –
The Presbyterian Birds can
———-now resume the Meeting
He gaily interrupted that overflowing Day
When opening the Sabbath
———-in their afflictive Way
He bowed to Heaven instead of Earth
And shouted Let us pray –

F1620/J1591/1883

De Troepiaal is weg –
———-het Tuig van de Wei –
En niemand behalve ik slentert nu –
De Presbyteriaanse Vogels kunnen
———-zo meteen de Samenkomst hervatten
Die hij die overvolle Dag vrolijk onderbrak
Toen hij de Sabbat opende
———-op de hun deprimerende Wijze
Boog hij naar de Hemel in plaats van de Aarde
En schreeuwde Laat ons bidden –

“Bobolink”: Troepiaal. De zang van de Noord-Amerikaanse vogel klinkt als ‘bob-o-link’. De trekvogel legt elk jaar bijna 20.000 kilometer van en naar de Zuidelijke streken van Zuid-Amerika af. Het is een van de geliefde vogels van Emily Dickinson. Ze vindt het een zanger van klaagliederen.
Het gedicht kent vele varianten met het nodige sarcasme. Het typeert de kritische kijk van Emily Dickinson op de geloofsgemeenschap van Amherst.
Varianten:
– voor “gaily” (regel 4): “boldly” (brutaal);
– voor regel 5: “When supplicating mercy in a portentous way” (Toen hij hoogdravend om genade smeekte);
– voor “to Heaven instead of Earth” (regel 6): “to every Heaven above” (aan elke Hemel daarboven), “to all the Saints he knew” (aan alle Heiligen die hij kende) en “to every God he knew” (aan elke God die hij kende).
– voor regel 6: “He recognized his maker –“ (Hij herkende zijn schepper –), “He overturned the Decalogue –“ (Hij gooide de Decaloog om –) en “He swung upon the Decalogue” (Hij zwaaide met de Decaloog).
– voor regel 6-7:
“Gay from an unanointed Twig” (Vrolijk vanaf een ongezalfd Takje)
“He gurgled – Let u spray –“ (Kirde hij – Laat ons bidden –)
en
“Sweet from a surreptitious Twig” (Schattig vanaf een heimelijk Takje)
“And bubbled – let us pray” (Mompelde hij – laat ons bidden).

Morning is due to all

Emily Dickinson

Morning is due to all –
To some – the Night –
To an imperial few –
The Auroral Light –

F1621/J1577/1883

De Ochtend is van iedereen –
Van sommigen – de Nacht –
Van een keizerlijke enkeling –
Het Noorderlicht –

The Summer that we did not prize

Emily Dickinson

The Summer that we did not prize
Her treasures were so easy
Instructs us by departy now
And recognition lazy –
Bestirs itself – puts on it’s Coat
And scans with fatal promptness
For Trains that moment out of sight
Unconscious of his smartness –

F1622/J1773/1883

De Zomer die we niet wisten te waarderen
Omdat haar schatten zo pover waren
Leert het ons door nu te vertrekken
Traag komt de onderkenning –
Op gang – trekt zijn Jas aan
En kijkt meteen, maar tevergeefs uit
Naar Treinen die net uit het zicht zijn
Zich niet bewust van zijn snelheid –

“Smartness”: slimheid, snelheid, levendigheid (Noah Webster, Lexicon, 1844).
Emily Dickinson schrijft dit gedicht meteen na een bezoek van de jaren oudere Otis Lord, op wie ze hevig verliefd raakt.

The Heart has many Doors

Emily Dickinson

The Heart has many Doors –
I can but knock –
For any sweet “Come in”
Impelled to hark –
Not saddened by repulse,
Repast to me
That somewhere, there exists,
Supremacy –

F1623/J1567/1883

Het hart heeft vele Deuren –
Ik kan alleen maar kloppen –
Naar elk lief “Kom binnen”
Ben ik gedwongen te luisteren –
Niet verdrietig om een afwijzing,
Voedt het mij
Dat er ergens, bestaat,
De hoogste Macht –

“Supremacy”: hoogste autoriteit, gezag, macht. Vaak is het voor Emily Dickinson synoniem voor God.
Verstuurd naar Susan Dickinson na de dood van haar zoon Gib (5 oktober 1883). Gib is de lieveling van Emily Dickinson. Door een spelletje in een modderpoel loopt de achtjarige tyfus op. Op de avond dat hij sterft is Emily Dickinson er zelf bij.