↓
 

Emily Dickinson

Gedichten

Categorie archieven: Uncategorized

Bericht navigatie

<< 1 2 … 4 5 6 7 8 9 10 … 265 266 >>

Sleep is supposed to be

Emily Dickinson

Sleep is supposed to be,
By souls of sanity,
The shutting of the eye.

Sleep is the station grand
Down wh’, on either hand
The hosts of witness stand!

Morn is supposed to be,
By people of degree,
The breaking of the Day.

Morning has not occurred!

That shall Aurora be –
East of eternity –
One with the banner gay,
One in the red array –
That is the break of day!

F35/J13/1858

Slaap wordt verondersteld te zijn,
Door mensen met gezond verstand,
Het sluiten van de ogen.

Slaap is het grootse station
Waar, aan weerszijden
Een schare van getuigen staat!

De Ochtend wordt verondersteld te zijn,
Door mensen van aanzien,
Het aanbreken van de Dag.

De ochtend is niet komen opdagen!

Dat zal Aurora zijn –
Ten oosten van de eeuwigheid –
Iemand met een vrolijk vaandel –
Iemand in rode kledij –
Dat is het aanbreken van de dag.

Emily Dickinson schreef het gedicht voor haar vriendin Susan. Ze had een hekel aan de gewoonte van haar vader om haar vroeg te wekken en haar dromen te verstoren. Nog voor de zonsopgang!
[2.3] Hosts of witness – wie zijn al die de getuigen van de slaap? De dromen?
[4.1] Aurora: Romeinse godin van de dageraad. Het ochtendlicht kan rood kleuren. Dageraad is ook een eretitel van Jezus Christus.
[4.3] The banner gay – mogelijk verwijst dit naar een tekst van de profeet Jesaja. Die zegt dat op de bergen een vaandel wordt opgestoken, een teken van bevrijding (Jesaja 18,3).

If I should die

Emily Dickinson

If I should die,
And you should live –
And time sh’d gurgle on –
And morn sh’d beam –
And noon should burn –
As it has usual done –
If Birds should build as early
And Bees as bustling go –
One might depart at option
From enterprise below!
‘Tis sweet to know that stocks will stand
When we with Daisies lie –
That Commerce will continue –
And Trades as briskly fly –
It makes the parting tranquil
And keeps the soul serene –
That gentlemen so sprightly
Conduct the pleasing scene!

F36/J54/1858

Zou ik sterven,
En jij blijft leven –
En de tijd kabbelt voort –
En de ochtend blijft stralen –
En de middag branden –
Zoals het gewoonlijk deed –
Als Vogels even vroeg nestelen
En Bijen even druk in de weer zijn –
Zou men naar believen weg kunnen gaan
Uit de onderneming hier beneden!
Fijn te weten dat aandelen overeind blijven
Wanneer we bij de Madeliefjes liggen –
Dat Commercie zal doorgaan –
En Handelsverkeer even snel gaat –
Het maakt het afscheid rustig
En houdt de ziel sereen –
Laat heren dus vrolijk
Het gezellige toneel opvoeren!

[9-10] Enkele letterkundigen lezen in dit gedicht dat Emily zinspeelde op zelfdoding. Ook andere gedichten zouden dit insinueren (F340, F360 en F577). Historisch zijn hiervoor echter geen aanwijzingen gevonden.
[12] “Daisies”: Madeliefjes, de bloemetjes op een kerkhof.

By Chivalries as tiny

Emily Dickinson

By Chivalries as tiny,
A Blossom, or a Book,
The seeds of smiles are planted –
Which blossom in the dark.

F37/J55/1858

Door Attenties zo klein,
Als een Bloem, of een Boek,
Worden zaadjes van een glimlach geplant –
Die bloeien in het donker.

I never told the buried gold

Emily Dickinson

I never told the buried gold
Opon the hill – that lies –
I saw the sun – his plunder done
Crouch low to guard his prize.

He stood as near
As stood you here –
A pace had been between –
Did but a snake bisect the brake
My life had forfeit been.

That was a wondrous booty –
I hope ’twas honest gained.
Those were the fairest ingots
That ever kissed the spade!

Whether to keep the secret –
Whether to reveal –
Whether as I ponder
“Kidd” will sudden sail –

Could a shrewd advise me
We might e’en divide –
Should a shrewd betray me –
Atropos decide!

F38/J11/1858

Ik vertelde nooit van het begraven goud
Dat op de heuvel – ligt –
Ik zag de zon – zijn plundering volbracht
Neerhurken om zijn buit te bewaken.

Hij stond zo dichtbij
Als jij nu stond.
Ee was maar een stap tussen ons –
Had een slang het struikgewas doorkruist
Mijn leven was verbeurd geweest.

Dat was een wonderbaarlijke buit –
Hopelijk was het eerlijk verdiend.
Het waren de mooiste goudstaven
Die ooit de spade kusten!

Of ik het geheim zal houden –
Of zal verklappen –
Of, terwijl ik eraan denk,
“Kidd” plots zal uitzeilen –

Kon een slimmerik mij maar raad geven
We zouden evengoed kunnen delen –
Mocht die slimmerik me verraden –
Laat Atropos beslissen!

[1.1] Buried gold – wat wordt met deze schat bedoeld? Poëtisch talent? Verboden liefde?
[4.4] Kidd: William Kidd (1645 – 1701), Schotse piraat die in Londen opgehangen werd nadat hij Engelse schepen geplunderd had.
[5.4] Atropos: schikgodin uit de klassieke mythologie. Zij beschikt over het lot van de mensen.

I never lost as much but twice

Emily Dickinson

I never lost as much but twice –
And that was in the sod.
Twice have I stood a beggar
Before the door of God!

Angels – twice descending,
Reimbursed my store –
Burglar! Banker – Father!
I am poor once more!

F39/J49/1858

Nooit verloor ik zoveel, pas twee keer –
En dat was onder de zoden.
Tweemaal heb ik als bedelaarster gestaan
Voor Gods deur!

Engelen – daalden tweemaal neer
En vulden mijn voorraad aan –
Inbreker! Bankier – Vader!
Nu ben ik nog een keer arm!

[2.3] Burglar! Bankier – Father! – God de Vader is een dief (die neemt) en een bankier (die geeft).

I hav’nt told my garden yet

Emily Dickinson

I hav’nt told my garden yet –
Lest that should conquer me.
I hav’nt quite the strength now
To break it to the Bee –

I will not name it in the street
For shops w’d stare at me –
That one so shy – so ignorant
Should have the face to die.

The hillsides must not know it –
Where I have rambled so –
Nor tell the loving forests
The day that I shall go –

Nor lisp it at the table –
Nor heedless by the way
Hint that within the Riddle
One will walk today –

F40/J50/1858

Ik heb het mijn tuin nog niet verteld –
Bang dat het mij te machtig werd.
Ik heb nu niet genoeg kracht
Om het aan de Bij te vertellen –

Op straat zal ik het niet zeggen
Want winkels zouden me aanstaren –
Dat iemand zo verlegen – zo onwetend
Het lef heeft om te sterven.

De heuvels mogen het niet weten –
Waar ik zo rondgezworven heb –
En vertel het niet aan de liefdevolle bossen
De dag dat ik zal gaan –

Fluister het ook niet aan tafel –
Noch achteloos onderweg
Een Hint geven dat vandaag
Iemand het Raadsel binnen wandelt –

I often passed the village

Emily Dickinson

I often passed the Village
When going home from school –
And wondered what they did there –
And why it was so still –

I did not know the year then –
In which my call would come –
Earlier, by the Dial,
Than the rest have gone.

It’s stiller than the sundown.
It’s cooler than the dawn –
The Daisies dare to come here –
And birds can flutter down –

So when you are tired –
Or – perplexed – or cold –
Trust the loving promise
Underneath the mould,
Cry “it’s I,” “take Dollie,”
And I will enfold!

F41/J51/1858

Op weg van school naar huis –
Vroeg me af wat ze daar deden –
En waarom het er zo stil was –

Toen wist ik het jaar nog niet –
Waarin mijn oproep zou komen –
Volgens de Klok, eerder
Dan de anderen zijn heengegaan.

Het is er stiller dan zonsondergang.
Frisser dan de dageraad –
Madeliefjes durven hier te komen –
En vogels kunnen er neerstrijken –

Dus als je moe bent –
Of – verward – of verkild –
Vertrouw op de liefdevolle belofte
Van onder de grond,
Roep “ik ben ‘t”, “haal Dollie”
En ik zal je omarmen!

[2.1] Village – wanneer Emily Dickinson als kind naar school loopt, komt ze langs het kerkhof.
[2.3] Dial: zonnewijzer, uurwerk, klok.
[4.5] Dollie: de koosnaam voor haar harstvriendin Susan Dickinson.

Bericht navigatie

<< 1 2 … 4 5 6 7 8 9 10 … 265 266 >>

Verzamelde
Gedichten
met Nederlandse
vertaling

  • Home
  • Index Engelse Beginregels

  • Bloemlezing
  • Biografie
  • Fauna
  • Flora
  • Kunst
  • Leeswijzer
  • Links
  • Over deze site
  • Uitgaven
  • Zoeken ?

© Vertaling Adrie Lint – De vertaling mag met schriftelijke toestemming worden gebruikt voor niet-commerciële doeleinden.

↑