If roses had not faded,
and frosts had never come,
and one had not fallen here and there
whom I could not waken,
there were no need of other Heaven
than the one below –
L199/1858
Als rozen niet waren verwelkt,
en vorst nooit was gekomen,
en er hier en daar niet één was gevallen
die ik niet kon wekken,
dan was er geen andere Hemel nodig
dan die van beneden –
De tekst is in proza bewaard gebleven, maar vermoedelijk gaat het om een gedicht.
Whose cheek is this?
What rosy face
Has lost a blush today?
I found her – “pleiad” – in the woods
And bore her safe away –
Robins, in the tradition
Did cover such with leaves,
But which the cheek –
And which the pall
My scrutiny deceives.
F48/J82/1859
Van wie is deze Wang?
Welk rozig gezicht
Heeft vandaag een blos verloren?
Ik vond haar – “een plejade” – in het bos
En droeg haar veilig weg –
Roodborsten, volgens de traditie
Bedekten het met bladeren,
Maar van wie de wang is –
En van wie het doodskleed
Ontgaat Mijn kritische blik.
When Katie walks, this simple pair
———accompany her side,
When Katie runs unwearied
———they follow on the road,
When Katie kneels, their loving hands
———still clasp her pious knee –
Ah! Katie! Smile at Fortune, with
———two so knit to thee!
F49/J222/1859
Als Katie loopt, laat dit eenvoudige paar
———haar aan weerszijden vergezellen,
Als Katie onvermoeibaar rent,
———volgen zij haar over de weg,
Als Katie knielt, omklemmen hun lieve handen
———nog steeds haar vrome knie –
Ah! Katie! Lach het Geluk toe, met deze
———twee die zo met jou verweven zijn!
It did not surprise me –
So I said – or thought –
She will stir her pinions
And the nest forgot,
Traverse broader forests –
Build in gayer boughs,
Breathe in Ear more modern
God’s old fashioned vows –
This was but a Birdling –
What and if it be
One within my bosom
Had departed me?
This was but a story –
What and if indeed
There were just such coffin
In the heart – instead?
F50/J39/1859
Het verbaasde me niet –
Dus zei ik – of dacht ik –
Ze zal met haar vleugels wapperen
En het nest vergeten,
Weidsere bossen doorkruisen –
Nestelen in vrolijker takken,
In moderner Oren
Gods ouderwetse geloften fluisteren –
Dit was maar een Jong Vogeltje –
Maar stel dat het
Iemand in mijn hart was
Die mij had verlaten?
Dit was maar een verhaaltje –
Maar stel dat er werkelijk
Precies zo’n doodkist bestond
In het hart – als vervanging?
When I count the seeds
That are sown beneath –
To bloom so, bye and bye –
When I con the people
Lain so low –
To be received as high –
When I believe the garden
Mortal shall not see –
Pick by faith its blossom
And avoid its Bee,
I can spare this summer – unreluctantly.
F51/J40/1859
Als ik de zaden tel
Die in de aarde zijn uitgezaaid –
Om zo geleidelijk, tot bloei te komen –
Als ik nadenk over de mensen
Die er zo laag liggen –
Om zo hoog te worden verwelkomd –
Als ik geloof dat geen sterveling
De tuin ooit mag zien –
Op vertrouwen haar bloesem moet plukken –
En haar Bijen ontwijken,
Kan ik deze zomer missen – met gemak.
Bless God, he went as soldiers,
His musket on his breast –
Grant God, he charge the bravest
Of all the martial blest!
Please God, might I behold him
In epauletted white –
I should not fear the foe then –
I should not fear the fight!
F52/J147/1859
Goddank, hij ging als een soldaat,
Zijn musket aan zijn borst –
God geef, dat hij de dappersten aanvoert
Van heel het gezegende korps!
God alstublieft, dat ik hem mag zien
In wit met epauletten –
Dan zou ik de vijand niet vrezen –
Dan zou ik de strijd niet vrezen!