I think the longest Hour of all
Is when the Cars have come –
And we are waiting for the Coach –
It seems as though the Time

Indignant – that the Joy was come –
Did block the Gilded Hands –
And would not let the Seconds by –
But slowest instant – ends –

The Pendulum begins to count –
Like little Scholars – loud –
The steps grow thicker – in the Hall –
The Heart begins to crowd –

Then I – my timid service done –
Tho’ service ’twas, of Love –
Take up my little Violin –
And further North – remove.

F607/J635/1863

Het allerlangste Uur vind ik
Als de Trein is aangekomen –
En wij op de Koets aan het wachten zijn –
Het lijkt wel alsof de Tijd

Gepikeerd – dat de Vreugde was gekomen –
De Vergulde Wijzers stilzette
En de Seconden niet doorliet –
Maar de traagste tel – stopt –

De Slinger begint te tellen –
Zoals kleine Schoolkinderen – hardop –
De voetstappen worden zwaarder – in de Hal –
Het Hart begint sneller te kloppen –

Dan – mijn bescheiden dienst volbracht –
Hoewel het een dienst was, van Liefde –
Pak ik mijn kleine Viool –
En trek me terug – verder naar het Noorden.

A Night – there lay the Days between –
The Day that was Before –
And Day that was Behind – were One –
And now – ’twas Night – was here –

Slow – Night – that must be watched away –
As Grains upon a shore –
Too imperceptible to note –
Till it be night – no more –

F609/J471/1863

Een Nacht – daartussen lagen de Dagen –
De Dag die Ervoor kwam –
En de Dag die Erna kwam – waren Eén –
En nu – was het Nacht – die was hier –

Traag – de Nacht – die je moet wegkijken –
Als Zandkorrels op het strand –
Te onopvallend om op te merken –
Tot het geen Nacht – meer is –

Her sweet Weight on my Heart a Night
Had scarcely deigned to lie –
When, stirring, for Belief’s delight,
My Bride had slipped away –

If ’twas a Dream – made solid – just
The Heaven to confirm –
Or if Myself were dreamed of Her –
The power to presume –

With Him remain – who unto Me –
Gave – even as to All –
A Fiction superseding Faith –
By so much – as ’twas real –

F611/J518/1863

Haar lieve Gewicht had zich, een Nacht,
Nog maar amper op mijn Hart neergelegd
Of ze stond op, tot vreugde van het Geloof,
En mijn Bruid was weggeglipt –

Of het een Droom was – die echt werd – juist
Als bevestiging dat de Hemel bestaat –
Of dat Ikzelf in een Droom van Haar zat –
De macht om dat uit te leggen –

Laat die bij Hem blijven – die aan Mij –
Gaf – net als aan Iedereen –
Een Verbeelding die het Geloof overtreft –
Met zoveel – als het echt was –

The Day that I was crowned
Was like the other Days –
Until the Coronation came –
And then – ’twas Otherwise –

As Carbon in the Coal
And Carbon in the Gem
Are One – and yet the former
Were dull for Diadem –

I rose, and all was plain –
But when the Day declined
Myself and It, in Majesty
Were equally – adorned –

The Grace that I – was chose –
To Me – surpassed the Crown
That was the Witness for the Grace –
‘Twas even that ’twas Mine –

F613/J356/1863

De Dag waarop ik werd gekroond
Was net als andere Dagen –
Tot de Kroning aanbrak –
En toen – werd het Anders –

Zoals Koolstof in Steenkool
En Koolstof in Edelsteen
Eender zijn – toch zou het Eerste
Flets staan in een Diadeem –

Ik stond op, en alles was nog gewoon –
Maar toen de Dag eindigde
Waren Ik en Zij, identiek –
Als Majesteiten – getooid –

De Genade dat ik – was gekozen –
Overtrof de Kroon – voor Mij
Die was de Getuige van de Genade –
Terecht dat die van Mij was –