Emily Dickinson

Of Bronze – and Blaze –
The North – tonight –
So adequate – it forms –
So preconcerted with itself –
So distant – to alarms –
An Unconcern so sovreign
To Universe, or me –
Infects my simple spirit
With Taints of Majesty –
Till I take vaster attitudes –
And strut upon my stem –
Disdaining Men, and Oxygen,
For Arrogance of them –

My Splendors, are Menagerie –
But their Competeless Show
Will entertain the Centuries
When I, am long ago,
An Island in dishonored Grass –
Whom none but Daisies – know.

F319/J290/1862

Uit Brons – en Gloed –
Krijgt het Noorden – vannacht –
Zo passend – vorm –
Zo ingenomen met zichzelf –
Zo verre van – elke paniek –
Zo’n soevereine Onverschilligheid
Voor het Universum, of voor mij –
Het steekt mijn simpele geest aan
Met Smetten van Majesteit –
Tot ik een grootser houding aanneem –
En met opgeheven borst paradeer –
De Mensen minacht, en de Zuurstof,
Die ze met hun Arrogantie verbruiken –

Mijn Pracht, is als een Circus –
Maar haar Ongeëvenaarde Show
Biedt vermaak voor Eeuwen
Als ik, al lang dood,
Een Eiland in roemloos Gras ben –
Dat enkel de Madeliefjes – kennen.

Read – Sweet – how others – strove –
Till we – are stouter –
What they – renounced –
Till we – are less afraid –
How many times they –
———bore the faithful witness –
Till we – are helped –
As if a Kingdom – cared!

Read then – of faith –
That shone above the fagot –
Clear strains of Hymn
The River could not drown –
Brave names of Men –
And Celestial Women –
Passed out – of Record
Into – Renown!

F323/J260/1862

Lees – Liefje – hoe anderen – streden –
Tot wij – moediger zijn –
Waar zij – afstand van deden –
Tot wij – minder bang zijn –
Hoe vaak zij –
———getuigden van trouw –
Tot wij – geholpen worden –
Alsof een Hemelrijk – dat wat uitmaakt!

Lees dan – over geloof –
Dat boven de brandstapel scheen –
Heldere muziek van Hymnen
Die Rivieren niet overstemmen –
Namen van dappere Mannen –
En Hemelse Vrouwen –
Flauwgevallen – uit de Boeken –
Tot – Beroemdheden!

There came a Day – at Summer’s full –
Entirely for me –
I thought that such – were for the Saints –
Where Resurrections – be –

The Sun – as common – went abroad –
The Flowers – accustomed – blew,
As if no Soul the Solstice passed –
That maketh all things new.

The time was scarce profaned – by speech –
The symbol of a word
Was needless – as at Sacrament,
The Wardrobe – of our Lord –

Each was to each – the sealed church –
Permitted to commune – this time –
Lest we too awkward – show –
At “Supper of the Lamb.”

The hours slid fast – as hours will,
Clutched tight – by greedy hands –
So – faces on two Decks – look back –
Bound to opposing lands –

And so – when all the time had failed –
Without external sound –
Each – bound the other’s Crucifix –
We gave no other bond –

Sufficient troth – that we shall rise –
Deposed – at length – the Grave –
To that new Marriage –
Justified – through Calvaries of Love –

F325/J322/1862

Het was volop Zomer – er brak een Dag aan –
Helemaal voor mij –
Zo’n dag leek me – voor de Heiligen –
Waarin de Opstandingen – plaatsvinden –

Zoals gewoonlijk – kwam de Zon – buiten –
De Bloemen – bloeiden – ook gewoon,
Alsof de Zonnewende geen ziel oversloeg –
Die alles nieuw maakt.

De tijd werd amper ontheiligd – door taal –
Symboliek van woorden
Was overbodig – zoals bij het Sacrament,
Het Gewaad – van onze Heer –

Ieder was voor ieder – de verzegelde kerk –
Toegestaan te communiceren – deze keer –
Laat ons – niet te lastig doen –
Aan het “Avondmaal van het Lam.”

De Uren vlogen voorbij – zoals Uren doen,
Stevig Vastgeklemd – in gretige handen –
Zo – kijkt men vanaf twee Dekken – terug –
Gehecht aan tegenoverliggend landen –

En zo – toen alle tijd verstreken was –
Zonder geluid van buitenaf –
Hield ieder – het Kruis van de ander vast –
We maakten geen andere Verbintenis –

Voldoende geloof – dat we zullen opstaan –
Onttroond is – eindelijk – het Graf –
Voor dat nieuwe Huwelijk –
Bevestigd – in Kruisen van Liefde –