Emily Dickinson

I took one Draught of Life –
I’ll tell you what I paid –
Precisely an existence –
The market price, they said.

They weighed me, Dust by Dust –
They balanced Film with Film,
Then handed me my Being’s worth –
A single Dram of Heaven!

F396/J1725/1862

Ik nam één Slok Leven –
En zal je zeggen wat ik ervoor betaalde –
Precies één bestaan –
De marktwaarde, zeiden ze.

Ze wogen me, Stofje voor Stofje –
En namen het gewicht van elke Vezel,
Toen gaven ze wat mijn Wezen waard was –
Één enkel Glaasje Hemel!

The Morning after Woe –
‘Tis frequently the Way –
Surpasses all that rose before –
For utter Jubilee –

As Nature did not care –
And piled her Blossoms on –
And further to parade a Joy
Her Victim stared upon –

The Birds declaim their Tunes –
Pronouncing every word
Like Hammers – Did they know they fell
Like Litanies of Lead –

On here and there – a creature –
They’d modify the Glee
To fit some Crucifixal Clef –
Some Key of Calvary –

F398/J364/1862

De Ochtend na Pijn –
Gaat vaak Zo –
Hij overtreft alle morgens van daarvoor –
Absoluut in Uitbundigheid –

Alsof de Natuur het niet kon schelen –
Stapelde ze haar Bloemen op –
Om met nog meer Vreugde te pronken
Wat haar Slachtoffer stond aan te gapen –

De Vogels droegen hun Liederen voor –
Elk woord spraken ze uit
Als Hamerslagen – Wisten ze wel dat ze
Als Litanieën van Lood neerkwamen –

Her en der – op een schepsel –
Ze hadden de Vreugdezang gewijzigd
In Muziek die past bij een Kruisiging –
’n Toonsoort voor de Calvarieberg.

I think the Hemlock likes to stand
Upon a Marge of Snow –
It suits his own Austerity –
And satisfies an awe

That men, must slake in Wilderness –
And in the Desert – cloy –
An instinct for the Hoar, the Bald –
Lapland’s – nescessity –

The Hemlock’s nature thrives – on cold –
The Gnash of Northern winds
Is sweetest nutriment – to him –
His best Norwegian Wines –

To satin Races – he is nought –
But Children on the Don,
Beneath his Tabernacles, play,
And Dnieper Wrestlers, run.

F400/J525/1862

Ik denk dat de Hemlockspar graag
Op een Zoom van Sneeuw staat –
Het past bij zijn Soberheid –
En geeft hem voldoende ontzag

Dat mensen, in de Wildernis moet opbeuren –
En in de Barre Gebieden – overladen –
Met een instinct voor IJskou, Kaalheid –
Voor Lapland – onontbeerlijk –

De aard van de Spar gedijt – in de kou –
Het Gieren van de Noordenwind
Is de heerlijkste spijs – voor hem –
Zijn beste Noorse Wijn –

Voor softe Types – is hij helemaal niets –
Maar kinderen bij de Don,
Spelen, onder zijn Tenten,
En Worstelaars van de Dnjepr, trainen er.

To hear an Oriole sing
May be a common thing –
Or only a divine.

It is not of the Bird
Who sings the same, unheard,
As unto Crowd –

The Fashion of the Ear
Attireth that it hear
In Dun, or fair –

So whether it be Rune,
Or whether it be none
Is of within.

The “Tune is in the Tree –”
The Skeptic – showeth me –
“No Sir! In Thee!”

F402/J526/1862

Hoor een Wielewaal zingen
Het is misschien iets heel gewoons –
Of totaal hemels.

Het ligt niet aan de Vogel
Die zingt hetzelfde, ongehoord,
Of met veel Publiek –

Het gaat om het Type Gehoor
Hoe dat Uitgerust is om te horen
Dof, of zuiver –

Dus of het nu Magisch is,
Of helemaal niet
Dat komt van binnenuit.

Het “Lied klinkt in de Boom” –
De Filosoof – toont mij aan –
“Nee Meneer! In U!”