Categorie archieven: Uncategorized

If she had been the Mistletoe

Emily Dickinson

If she had been the Mistletoe
And I had been the Rose –
How gay upon your table
My velvet life to close –
Since I am of the Druid,
And she is of the dew –
I’ll deck Tradition’s buttonhole –
And send the Rose to you.

F60/J44/1859

Was zij de Maretak geweest
En ik de Roos –
Hoe vrolijk om op jouw tafel
Mijn fluwelen leven af te sluiten –
Aangezien ik van de Druïden ben,
En zij van de dauw –
Zal ik het knoopsgat van de Traditie sieren –
En de Roos naar jou sturen.

Met een roos gestuurd naar Mary en Samuel Bowles voor hun elfde trouwdag. Emily Dickinson was erg op Samuel gesteld. Mocht zij maar de roos voor hem zijn en niet de maretak.
[1] De maretak hoort bij het Keltische geloof van de Druïden. Net als Druïden kleedde Emily Dickinson zich in het wit en speelde de natuur een grote rol in haar leven.
[6] De dauw past meer bij het christelijk geloof: water dat leven geeft. De roos kan symbolisch zijn voor Maria (Rosa mystica).

My wheel is in the dark!

Emily Dickinson

My wheel is in the dark!
I cannot see a spoke
Yet know its dripping feet
Go round and round.

My foot is on the Tide!
An unfrequented road –
Yet have all roads
A clearing at the end –

Some have resigned the Loom –
Some in the busy tomb
Find quaint employ –

Some with new – stately feet –
Pass royal through the gate –
Flinging the problem back
At you and I!

F61/J10/1859

Mijn rad draait in het donker!
Ik kan geen spaak zien
Maar weet dat zijn druipende voeten
Alsmaar rond draaien.

Mijn voeten staat in Stromend Water!
Een weinig betreden pad –
Toch hebben alle wegen
Een open einde –

Sommigen hebben Weefgetouw opgegeven –
Of die in het drukke Graf
Een Vreemde bezigheid vinden –

Anderen trekken op nieuwe – statige voet –
Koninklijk door de poort –
En werpen het raadsel terug
Op jou en mij!

[1] Wheel – weefgetouw, levenswiel, vitaliteit en de peddels zijn haar voeten.

There’s something quieter than sleep

Emily Dickinson

There’s something quieter than sleep
Within this inner room!
It wears a sprig upon its breast –
And will not tell its name.

Some touch it, and some kiss it –
Some chafe its idle hand –
It has a simple gravity
I do not understand!

I would not weep if I were they –
How rude in one to sob!
Might scare the quiet fairy
Back to her native wood!

While simple–hearted neighbors
Chat of the “Early dead” –
We – prone to periphrasis,
Remark that Birds have fled!

F62/J45/1859

Er ligt iets stiller nog dan slaap
In deze binnenkamer!
Ze draagt een takje op haar borst.
En wil haar naam niet zeggen.

Er zijn er die haar aanraken, of kussen –
Of strelen haar roerloze hand –
Ze heeft een eenvoudige waardigheid
Die ik niet begrijp!

Als ik hen was, huilde ik niet –
Gesnotter is zo onbeleefd!
Het zou de stille fee wegjagen
Terug naar haar geboortebos!

Terwijl buren met een simpel hart
Praten over de “Te Vroeg gestorvene” –
Verwoorden wij – gevoelig voor beeldtaal,
Dat de Vogels zijn gevlogen!

[1.3] It: kan ‘zij’, ‘hij’ of ‘het’ zijn voor Emily Dickinson, die vaker genderneutraal schreef. In het vervolg wordt “it” een fee genoemd, vandaar consequent vrouwelijk vertaald.
[2.2] Sprig – gewoonlijk legde men een takje (rozemarijn) bij een overledene.

I keep my pledge

Emily Dickinson

I keep my pledge.
I was not called –
Death did not notice me.
I bring my Rose –
I plight again,
By every sainted Bee –
By Daisy called from hillside –
By Bobolink from lane –
Blossom and I –
Her oath, and mine –
Will surely come again.

F63/J46/1859

Ik houd me aan mijn gelofte.
Ik werd niet geroepen –
De Dood zag mij niet staan.
Ik draag mijn Roos –
Hernieuw mijn belofte,
Aan elke heilig verklaarde Bij –
Aan het Madeliefje dat riep vanaf de Heuvel –
Aan de Troepiaal vanaf de dreef –
De Bloesem en ik –
Haar eed, en de mijne –
Zullen zeker weer terugkomen –

[1] Pledge – Emily Dickinson is grootgebracht binnen de puriteinse traditie dat een gelovige persoonlijk door God (Christus) wordt aangesproken en gered (geroepen). De gelovige antwoordt met een gelofte om Christus te dienen en verbindt zich daarmee ook aan de kerkgemeenschap. Haar gehele familie deed het maar Emily Dickinson niet en noemde zichzelf ‘een rebel. Zij hield zich aan haar eigen gelofte aan de natuur.
[8] Bobolink: troepiaal – de zang van de Noord-Amerikaanse vogel klinkt als ‘bob-o-link’.

Heart! We will forget him!

Emily Dickinson

Heart! We will forget him!
You and I – tonight!
You may forget the warmth he gave –
I will forget the light!

When you have done, pray tell me
That I may straight begin!
Haste! lest while you’re lagging
I remember him!

F64/J47/1859

Hart! We zullen hem vergeten!
Jij en ik – vannacht!
Jij mag de warmte vergeten die hij gaf –
Ik zal zijn licht vergeten!

Zodra je klaar bent, zeg het me alsjeblieft
Dan ga ik direct aan de slag!
Schiet op! Want zolang je treuzelt
Denk ik nog aan ik hem!

Once more, my now bewildered Dove

Emily Dickinson

Once more, my now bewildered Dove
Bestirs her puzzled wings.
Once more her mistress, on the deep
Her troubled question flings –

Thrice to the floating casement
The Patriarch’s bird returned,
Courage! My brave Columba!
There may yet be Land!

F65/J48/1859

Nogmaals, slaat mijn nu beduusde Duif
Verward met haar vleugels.
Nogmaals gooit haar meesteres,
Haar gevoelige vraag in het diepe –

Drie keer kwam de vogel van de Aartsvader
Terug naar de drijvende ark –
Hou Moed! Mijn dappere Columba!
Er kan nog Land zijn!

[2.2] Patriarch – Aartsvader Noach bouwde een ark om alle leven te redden voor de zondvloed zou komen. Na de vloed liet hij tot drie keer een duif los om naar droog land te zoeken (Genesis 8, 8-12).
[2.3] Columba: duif (Latijn).

Baffled for just a day or two

Emily Dickinson

Baffled for just a day or two –
Embarrassed – not afraid –
Encounter in my garden
An unexpected Maid.

She beckons, and the woods start –
She nods, and all begin –
Surely, such a country
I was never in!

F66/J17/1859

Slechts een dag of twee verbluft –
Van mijn stuk gebracht – niet bang –
De ontmoeting in mijn tuin
Met een onverwachte Griet.

Ze wenkt, en het bos gaat los –
Ze knikt, en alles begint –
Echt, in zo’n land
Had ik nog nooit vertoefd!

[1.4] Maid – waarschijnlijk een roos, want het gedicht werd naar haar vriendin Elizabeth Holland gestuurd met een rozenknop.