↓
 

Emily Dickinson

Gedichten

Categorie archieven: Uncategorized

Bericht navigatie

<< 1 2 … 10 11 12 13 14 15 16 … 265 266 >>

My nosegays are for Captives

Emily Dickinson

My nosegays are for Captives –
Dim – long expectant eyes –
Fingers denied the plucking,
Patient till Paradise –

To such, if they sh’d whisper
Of morning and the moor –
They bear no other errand,
And I, no other prayer.

F74/J95/1859

Mijn bloemruikers zijn voor Gevangenen –
Voor doffe – verwachtingsvolle ogen –
Vingers die niet mogen plukken,
Geduldig tot het Hemels Paradijs –

Voor hen, als ze zouden fluisteren
Van de morgen en de heide –
Brengen ze geen andere boodschap,
En ik, geen enkel ander gebed.

Sexton! My Master’s sleeping here

Emily Dickinson

Sexton! My Master’s sleeping here.
Pray lead me to his bed!
I came to build the Bird’s nest,
And sow the Early seed –

That when the snow creeps slowly
From off his chamber door –
Daisies point the way there –
And the Troubadour.

F75/J96/1859

Koster! Mijn Meester slaapt hier.
Breng mij alstublieft naar zijn bed!
Ik kwam het Vogelnest bouwen,
En om het zaad Bijtijds te zaaien –

Zodat als de sneeuw traag wegkruipt
Van zijn kamerdeur –
Madeliefjes de weg daarheen wijzen –
En de Troubadour.

[1.1] Sexton: koster, grafmaker. Vroeger zorgde de koster voor het graf bij een overlijden.
[2.4] The Troubadour – een zangvogel; meestal bedoelde Emily Dickinson de Roodborst.

The rainbow never tells me

Emily Dickinson

The rainbow never tells me
That gust and storm are by –
Yet is she more convincing
Than Philosophy.

My flowers turn from Forums –
Yet eloquent declare
What Cato couldn’t prove me
Except the birds were here!

F76/J97/1859

De regenboog zegt me nooit
Dat windstormen voorbij zijn –
Toch klinkt ze meer overtuigend
Dan Filosofie.

Mijn bloemen mijden het Forumdebat –
Toch verklaren ze welsprekend
Wat Cato mij niet kon aantonen
Als hier geen vogels waren!

[2.3] Cato: Cato de Jongere, Romeinse senator en beroemd redenaar (95-46 v. Chr.).

One dignity delays for all

Emily Dickinson

One dignity delays for all –
One mitred afternoon –
None can avoid this purple –
None evade this crown!

Coach it insures, and footmen –
Chamber and state and throng –
Bells, also, in the village,
As we ride grand along!

What dignified attendants!
What service when we pause!
How loyally at parting
Their hundred hats they raise!

How pomp surpassing ermine
When simple You, and I
Present our meek escutcheon
And claim the rank to die!

F77/J98/1859

Eén waardigheid wacht ons allemaal –
Op een gemijterde middag –
Geen kan om dit purple heen –
Geen ontkomt aan deze kroon!

Een koets verzekert het, en lakeien –
Een aula, staatsie en drukte –
Klokgelui, ook, in het dorp,
Terwijl we plechtig paraderen!

Wat een waardige begeleiders!
Wat een ceremonie wanneer we stilstaan!
Hoe oprecht heft men bij het afscheid
Honderden hoeden op!

Wat een pracht het hermelijn overtreft
Wanneer Jij en ik, gewoon
Ons bescheiden blazoen tonen
En de rang opeisen van hen die sterven!

[1.2] Mitred: gemijterd, tot bisschop verheven.

As by the dead we love to sit

Emily Dickinson

As by the dead we love to sit –
Become so wondrous dear –
As for the lost we grapple
Tho’ all the rest are here –

In broken mathematics
We estimate our prize
Vast – in its fading ration
To our penurious eyes!

F78/J88/1859

Omdat we graag bij de doden zitten –
Worden ze zo ongelooflijk dierbaar –
Omdat we worstelen met het verlies
Terwijl alle anderen nog hier zijn –

Met gebrekkig rekenwerk
Schatten we onze beloning
Omvangrijk – naarmate het verlies
In onze armoedige ogen!

[1.3] The lost: het verlies, maar kan ook gelezen worden als ‘wie we verloren hebben’.
[2.2] Prize: beloning, prijs (niet de kostprijs!) – de beloning van een volmaakte hemel na een armzalig leven.

New feet within my garden go

Emily Dickinson

New feet within my garden go –
New fingers stir the sod –
A Troubadour upon the Elm
Betrays the solitude.

New Children play opon the green –
New Weary sleep below –
And still the pensive Spring returns –
And still the punctual snow!

F79/J99/1859

Nieuwe voeten gaan door mijn tuin –
Nieuwe vingers woelen in de grond –
Een Troubadour op de Iep
Verraadt de eenzaamheid.

Nieuwe Kinderen spelen op het groen –
Nieuwe Doden slapen hieronder –
En altijd komt de dromerige Lente terug –
En altijd is de sneeuw stipt!

[2.2] Weary: afgemat, uitgeteld, gevloerd, (figuurlijk) dood.

I hide myself within my flower

Emily Dickinson

I hide myself within my flower
That wearing on your breast –
You – unsuspecting, wear me too –
And angels know the rest!

F80/J903/1859

Ik verstop me in mijn bloem,
Draag je die op je borst –
Draag je – onvermoed, mij ook mee –
En de engelen weten meer!

Voor een kaartje bij een bloem. Emily Dickinson schreef in 1863 nog een andere versie:

I hide myself – within my flower
That fading from your Vase –
You – unsuspecting, feel for me –
Almost a loneliness.

Ik verstop me – in mijn bloem
Verwelkt die in jouw Vaas –
Zul jij – onvermoed, bijna voor mij –
Eenzaamheid voelen.

Bericht navigatie

<< 1 2 … 10 11 12 13 14 15 16 … 265 266 >>

Verzamelde
Gedichten
met Nederlandse
vertaling

  • Home
  • Index Engelse Beginregels

  • Bloemlezing
  • Biografie
  • Fauna
  • Flora
  • Kunst
  • Leeswijzer
  • Links
  • Over deze site
  • Uitgaven
  • Zoeken ?

© Vertaling Adrie Lint – De vertaling mag met schriftelijke toestemming worden gebruikt voor niet-commerciële doeleinden.

↑