Uncategorized – Pagina 136

The Lady feeds Her little Bird

The Lady feeds Her little Bird
At rarer intervals –
The little Bird would not dissent
But meekly recognize

The Gulf between the Hand and Her
And crumbless and afar
And fainting, on Her yellow Knee
Fall softly, and adore –

F925/J941/1865

De Dame voert Haar Vogeltje
Met de vreemdste tussenpozen –
Het Vogeltje is het daar niet mee eens
Maar erkent gedwee

De Afstand tussen Haar en de Hand
En zonder een kruimel, veraf
Bezwijmt zij, op Haar gele Knieën
Valt ze zacht, en aanbidt haar –

“Gulf”: kloof, afstand, gat in de tijd, maar ook golf. Een gedicht over vrouwenliefde?
Variant voor “dissent” (regel 3): “demur” (aarzelen).

I stepped from Plank to Plank

I stepped from Plank to Plank
A slow and cautious way
The Stars about my Head I felt
About my Feet the Sea.

I knew not but the next
Would be my final inch –
This gave me that precarious Gait
Some call Experience.

F926/J875/1865

Ik stapte van Plank naar Plank
Langzaam en voorzichtig
De Sterren voelde ik om mijn Hoofd
Rond mijn Voeten de Zee.

Ik wist slechts dat de volgende
Mijn laatste stukje zou zijn –
Dit gaf me die onzekere Tred
Die men wel Ervaring noemt.

“Plank”: een houtdeel dat gebruikt wordt voor een vloer, vlonder of schip. Het biedt houvast en vandaar ook de symbolische betekenis van grondslag, basis.

Each Second is the last

Each Second is the last
Perhaps, recalls the Man
Just measuring unconsciousness
The Sea and Spar between –

To fail within a chance –
How terribler a thing
Than perish from the chance’s list
Before the Perishing!

F927/J879/1865

Elke Seconde is de laatste
Misschien, houdt de Man zich voor
Terwijl hij onbewust de afstand inschat
Tussen de Zee en de Scheepsmast –

Met een kans te falen –
Het vreselijkste
Is het vergaan op de lijst van mogelijkheden
Voor het echte Vergaan!

The Bird must sing to earn the Crumb

The Bird must sing to earn the Crumb
What merit have the Tune
No Breakfast if it guaranty

The Rose content may bloom
To gain renown of Lady’s Drawer
But if the Lady come
But once a Century, the Rose
Superfluous become –

F928/J880/1865

Een Vogel hoort te zingen voor een Kruimel
Wat levert het Liedje op
Als het geen Ontbijt garandeert?

Een Roos bloeit misschien vrolijk
Om eer te geven aan de Dames Lade
Maar komt de Dame
Maar eens in de Eeuw, wordt de Roos
Overbodig –

I’ve none to tell me to but Thee

I’ve none to tell me to but Thee
So when Thou failest, nobody –
It was a little tie –
It just held Two, nor those it held
Since Somewhere thy sweet Face has spilled
Beyond my Boundary –

If things were opposite – and Me
And Me it were – that ebbed from Thee
On some unanswering Shore –
Would’st Thou seek so – just say
That I the Answer may pursue
Unto the lips it eddied through –
So – overtaking Thee –

F929/J881/1865

Niemand heb ik om mee te praten alleen Jou
Dus als Jij wegvalt, niemand –
Het was een dunne band –
Hield er amper twee bijeen, en zelfs die niet
Sinds je lieve Gezicht ergens heen stroomde
Over mijn Grenzen –

Als het andersom was – en Ik
En Ik het was – die van Jou wegebde
Aan een onbereikbare Kust –
Zou Jij zo gaan zoeken – zeg het eens
Zodat ik achter het Antwoord aan kan gaan
Naar de lippen waar het doorheen kolkte –
Om zo – Jou te achterhalen –

De eerste regel kan verschillende betekenissen (en vertalingen) hebben:
“Ik heb niemand anders dan Jou aan wie ik het mezelf kan vertellen”,
“Ik heb niemand anders dan Jou aan wie ik het kan vertellen”,
“Alleen Jij kan het me vertellen”, of
“Alleen met Jou kan ik praten”.
En misschien bedoelt Emily Dickinson dit wel allemaal en mogelijk nog meer.

The Poets light but Lamps

The Poets light but Lamps –
Themselves – go out –
The Wicks they stimulate –
If vital Light

Inhere as do the Suns –
Each Age a Lens
Disseminating their
Circumference –

F930/J883/1865

Dichters steken slechts Lampen aan –
Zijzelf – gaan uit –
De Pitten die ze aanwakkeren –
Als ze vitaal Licht

Bevatten zoals de Zon doet –
Wordt elke Tijd een Lens
Die hun Ruimte
Uitstrooit –

“Lamps” – de lampen die men in de negentiende eeuw gebruikt zijn drijflichten. Met een lont die in olie of petroleum drijft. Als de pit aangestoken werd, blijft die branden bij voldoende brandstof.
“Inhere”: kleven, vasthouden, ook wel “in here”.
“Circumference”: ruimte. Letterlijk betekent het de omtrek van een cirkel, cirkelgang. Het is een centraal thema van Emily Dickinson en typeert haar opvattingen. Op velerlei wijze wordt het geïnterpreteerd en het is zeker niet eenduidig. Het verwijst naar de cyclische dynamiek van de natuur (de seizoenen, de tijden van de dag, de levensfasen). Maar het is geen gesloten systeem, want het nodigt uit en is verbonden met wat erbuiten ligt (oneindigheid, hemel, god). Een cyclus, of omtrek die alsmaar groter wordt en uitdijt. Zo is het licht van de zon verbonden met het eeuwig licht, de aarde met de hemel, leven met dood, wat bekend is met het onbekende. “Circumference” veronderstelt openheid en doorbreekt elk binaire denken. Omdat Emily Dickinson een wiskundig begrip gebruikt, vind ik “ruimte” een plausibele vertaling.

An Everywhere of Silver

An Everywhere of Silver
With Ropes of Sand
To keep it from effacing
The Track called Land –

F931/J884/1865

Allemaal Zilver Overal
Met Kabels van Zand
Dat het niet wordt uitgewist
Het Spoor genaamd Land –

In de eerste editie van 1891 krijgt het gedicht de titel mee van “The Sea”.

Emily Dickinson

Gedichten

Categorie archieven: Uncategorized