Adrift! A little boat adrift!
And night is coming down!
Will no one guide a little boat
Unto the nearest town?

So Sailors say – on yesterday –
Just as the dusk was brown
One little boat gave up its strife
And gurgled down and down.

So angels say – on yesterday –
Just as the dawn was red
One little boat – o’erspent with gales –
Retrimmed it’s masts –
———redecked it’s sails –
And shot – exultant on!

F6/J30/1858

Op drift! Een bootje op drift!
En de nacht gaat vallen!
Loodst niemand een bootje
Naar de dichtstbijzijnde stad?

Zo zeggen Zeelieden – gister nog –
Net toen het schemerdonker werd
Een kleine boot zijn strijd opgaf
En dieper en dieper sputterde.

Zo zeggen engelen – gister nog –
Net toen de dageraad rood kleurde
Een bootje – afgemat door de storm –
Zijn masten weer had opgetakeld –
———zijn zeilen opgetuigd –
En juichend – vooruit schoot!

When Roses cease to bloom, Sir,
And Violets are done –
When Bumblebees in solemn flight
Have passed beyond the Sun –
The hand that paused to gather
Upon this Summer’s day
Will idle lie – in Auburn –
Then take my flowers – pray!

F8/J32/188

Als Rozen niet meer bloeien, Meneer,
Viooltjes zijn verwelkt –
Als Hommels in statige vlucht
Achter de Zon zijn verdwenen –
Zal de hand die stopte met plukken
Op deze Zomerdag
Roerloos liggen – in Auburn –
Neem dan mijn bloemen aan – alsjeblieft!

Garlands for Queens, may be –
Laurels – for rare degree
Of soul or sword –
Ah – but remembering me –
Ah – but remembering thee –
Nature in chivalry –
Nature in charity –
Nature in equity –
This Rose ordained!

F10/J34/1858

Kransen voor Koninginnen, misschien –
Laurier – voor uitzonderlijke rang
Van ziel of zwaard –
Ach – maar om mij te herdenken –
Ach – maar om u te herdenken –
Hoffelijk van aard –
Menslievend van aard –
Rechtvaardig van aard –
Is deze Roos bestemd!

I had a guinea golden –
I lost it in the sand –
And tho’ the sum was simple
And pounds were in the land –
Still, had it such a value
Unto my frugal eye –
That when I could not find it –
I sat me down to sigh.

I had a crimson Robin –
Who sang full many a day
But when the woods were painted,
He, too, did fly away –
Time brought me other Robins –
Their ballads were the same –
Still, for my missing Troubadour
I kept the “house at hame.”

I had a star in heaven –
One “Pleiad” was its name –
And when I was not heeding,
It wandered from the same.
And tho’ the skies are crowded –
And all the night ashine –
I do not care about it –
Since none of them are mine.

My story has a moral –
I have a missing friend –
“Pleiad” its name – and Robin –
And guinea in the sand –
And when this mournful ditty
Accompanied with tear –
Shall meet the eye of traitor
In country far from here –
Grant that repentance solemn
May seize opon his mind –
And he no consolation
Beneath the sun may find.

F12/J23/1858

Ik had een gouden munt –
Verloor hem in het zand –
Al was hij maar weinig waard
En waren Ponden courant –
Toch had hij zoveel waarde
Voor mijn spaarzaam oog –
Dat toen ik hem niet vinden kon –
Ik ging zitten en zuchtte..

Ik had een karmijnrode Roodborst –
Die dagenlang voluit zong
Maar toen de bossen kleur kregen,
Vloog, ook hij, weg –
De tijd bracht me andere Roodborsten –
Hun Liederen klonken hetzelfde –
Toch, voor de Troubadour die ik miste
Hield ik het “huis op orde.”

Ik had een ster aan de hemel –
Een “Pleiade”* was haar naam –
En toen ik niet oplette,
Zwalkte zij van haar plaats.
Al is de lucht er vol van –
En schijnen ze de ganse nacht door –
Ik geef er niet meer om –
Want geen ervan is de mijne.

Mijn verhaal heeft een moraal –
Ik heb een vriendin die ik mis –
“Plejade” is haar naam – en Roodborst –
En de gouden munt in het zand –
Als dit treurig versje,
Gepaard met tranen –
De verrader onder ogen komt
Ergens ver hiervandaan –
Moge dan dat oprecht berouw
Zijn geest aangrijpen –
En hij geen troost meer
Onder de zon mag vinden.