It sifts from Leaden Sieves –
It powders all the Field –
It fills with Alabaster Wool
The Wrinkles of the Road –

It makes an even face
Of Mountain – and of Plain –
Unbroken Forehead from the East
Unto the East – again –

It reaches to the Fence –
It wraps it, Rail by Rail
Till it is lost in Fleeces –
It flings a Crystal Vail

On Stump – and Stack – and Stem –
The Summer’s empty Room –
Acres of Joints – where Harvests were,
Recordless, but for them –

It Ruffles Wrists of Posts
As Ankles of a Queen –
Then stills it’s Artisans – like Ghosts –
Denying they have been –

F291/J311/1862

Ze zeeft met Grauwe Zeven –
Ze poedert heel het Veld –
En vult met Albasten Wol
De Rimpels van de Weg –

Ze geeft een uniform aanschijn –
Aan Bergen – en het vlakke land –
Een ononderbroken Front van het Oosten
Weer – tot aan het Oosten –

Ze reikt tot aan het Hek –
Omwikkelt, Stang voor Stang
Tot ze zich in een Vacht verliest –
Ze werpt een Sluier van Kristal

Op Stronken – Hopen – en Stammen –
De lege Kamer van de Zomer –
Stoppelvelden – waar Oogsten op stonden,
Maar van hen, niets te zien –

Ze stikt Ruches aan de Polsen van de Palen
Zoals bij de Enkels van een Koningin.
Dan fixeert ze haar Werkers – gelijk Geesten –
En doet net alsof ze er niet geweest zijn –

It sifts from Leaden Sieves –
It powders all the Wood –
It fills with Alabaster Wool
The Wrinkles of the Road –

It scatters like the Birds –
Condenses like a Flock –
Like Juggler’s Figures situates
Upon a baseless Arc –

It traverses yet halts –
Disperses as it stays –
Then curls itself in Capricorn –
Denying that it was –

Ze zeeft met Grauwe Zeven –
Ze poedert het hele Bos –
En vult met Albasten Wol
De Rimpels van de Weg –

Ze verspreidt zich als Vogels –
Verdicht zich als een Zwerm –
Zoals Jongleurs Toeren uithalen
In Eindeloze Bogen –

Ze zwerft rond en stopt toch –
Verspreidt zich waar ze blijft –
Dan krult ze haarzelf in een Steenbok
En doet net alsof ze er niet was –

A single Screw of Flesh
Is all that pins the Soul
That stands for Deity, to mine,
Opon my side the Vail –

Once witnessed of the Gauze –
Its name is put away
As far from mine, as if no plight
Had printed yesterday,

In tender – solemn Alphabet,
My eyes just turned to see,
When it was smuggled by my sight
Into Eternity –

More Hands – to hold –
———These are but Two –
One more new-mailed Nerve
Just granted, for the Peril’s sake –
Some striding – Giant – Love –

So greater than the Gods can show,
They slink before the Clay,
That not for all their Heaven can boast
Will let it’s Keepsake – go

F293/J263/1862

Een enkele Schroef van Vlees
Is alles wat de Ziel vasthoudt
Die God vertegenwoordigt, voor mij,
Aan mijn kant van de Sluier –

Eenmaal gewaar van het Gaas –
Wordt zijn naam opgeborgen
Zo ver van de mijne, alsof geen dood
Gisteren zijn stempel had gedrukt,

In tedere – plechtige Letters,
Nauwelijks draaiden mijn ogen om te kijken,
Of ik zag hoe het De Eeuwigheid –
Werd binnengesmokkeld –

Meer handen – om vast te houden –
———Dit zijn er maar Twee –
En een nieuwere, gepantserde Kracht
Werd mij geschonken, vanwege het Gevaar –
Een stampende – Gigantische – Liefde –

Zoveel groter dan Goden kunnen tonen,
Zij sluipen weg voor de Aarde,
Waar niets in heel hun Hemel aan kan tippen
Zij zal haar Kostbare Bezit – vrijlaten.

This – is the land – the Sunset washes –
These – are the Banks of the Yellow Sea –
Where it rose – or whither it rushes –
These – are the Western Mystery!

Night after Night
Her purple traffic
Strews the landing with Opal Bales –
Merchantmen – poise upon Horizons –
Dip – and vanish like Orioles!

F297/J266/1862

Dit – is het land – dat baadt in het Avondrood –
Hier – staan de Oevers van de Gele Zee –
Waar ze opkwam – of zich heen spoedt –
Hier – huist het Mysterie van het Westen!

Avond na Avond
Bestrooit haar paarse verkeer
De losplaats met Opalen Balen –
Koopvaarders – balanceren aan de Horizon –
Duiken – en verdwijnen als Wielewalen!