Emily Dickinson – Pagina 50

The lonesome for they know not What

The lonesome for they know not What –
The Eastern Exiles – be –
Who strayed beyond the Amber line
Some madder Holiday –

And ever since – the purple Moat
They strive to climb – in vain –
As Birds – that tumble from the clouds
Do fumble at the strain –

The Blessed Ether – taught them –
Some Transatlantic Morn –
When Heaven – was too common –
———to miss –
Too sure – to dote upon!

F326/J262/1862

Eenzaam want ze weten Nergens van –
Zijn – de Ballingen uit het Oosten –
Die rondzwierven voorbij de Amber grens
Op een of ander te gek Feest –

En sindsdien – de paarse Heuvel
Tevergeefs – trachten te beklimmen –
Als vogels – die uit de wolken tuimelen
En struikelen bij hun inspanning –

De Heilige Ether – leerde hen over –
‘n Transatlantische Ochtend –
Toen de Hemel – te vanzelfsprekend was –
———om te missen –
Te zeker – om erg van te houden!

[1.2] Eastern Exiles – Eva en Adam werden uit het paradijs verbannen. Staan zij voor elke mens die wil eten van de boom van kennis van goed en kwaad?
[1.3] Amber line: de grens van het gouden morgenlicht, in het verre Oosten. Amber is eigenlijk de oranje-gele kleur van het stoplicht.
[1.4] Madder Holiday: waanzinniger feest – mogelijk de hemelse gelukzaligheid van het begin, hoe die er ook mag uitzien.
[2.1] Purple Moat: heuvel van het purperen avondlicht – de bannelingen van het oorspronkelijk paradijs trachten tevergeefs te klimmen naar het onbereikbare, hemelse paradijs.
[2.1] Variant voor Moat: West (Westen).
[3.1] Blessed Ether – de oosterse opvatting dat alle deeltjes van het leven met elkaar verbonden zijn.
[3.2] Transatlantic Morn: de ochtend die alle continenten aandoet.

How the old Mountains drip with Sunset

How the old Mountains drip with Sunset
How the Hemlocks burn –
How the Dun Brake
———is draped in Cinder
By the Wizard Sun –

How the old Steeples hand the Scarlet
Till the Ball is full –
Have I the lip of the Flamingo
That I dare to tell?

Then, how the Fire ebbs like Billows –
Touching all the Grass
With a departing – Sapphire – feature –
As a Duchess passed –

How a small Dusk crawls on the Village
Till the Houses blot
And the odd Flambeau, no men carry
Glimmer on the Street –

How it is Night – in Nest and Kennel –
And where was the Wood –
Just a Dome of Abyss is Bowing
Into Solitude –

These are the Visions flitted Guido –
Titian – never told –
Domenichino dropped his pencil –
Paralyzed, with Gold –

F327/J291/1862

Hoe de oude Bergen druipen van het Avondrood
Hoe de Sparren in brand staan –
Hoe het Donker Kreupelhout
———met Vonkjes versierd is
Door de Tovenaarszon –

Hoe de oude Torens het Scharlakenrood uitdelen
Tot de Aardbol ermee gevuld is –
Heb ik de snavel van een Flamingo
Dat ik het durf te vertellen?

Dan, hoe het Vuur wegebt als Golven –
Al het gras streelt
Met een vluchtige – Saffieren – blik –
Alsof een Hertogin voorbijgaat –

Hoe een vage Schemer over het Dorp kruipt
Tot de huizen vervloeien
En de vreemde Fakkel, die niemand draagt
Glinstert op de Straat –

Hoe het Nacht wordt – in Nesten en Holen –
En waar het Bos was –
Strijkt alleen een Koepel van Leegte neer
In Eenzaamheid –

Dit zijn Beelden die aan Guido ontsnapten –
Titiaan – nooit uitdrukte –
Waarbij Domenico zijn penseel liet vallen –
Verlamd, van het Goud –

[1.3] Variant voor is draped in Cinder: is tipped in Tinsel (in Goud gedipt).
[1.4] Variant: By the Setting Sun – (Door de Ondergaande Zon –).
[2.3] Lip of the Flamingo – de snavel van de Flamingo heeft een rode kleur.
[3.3] Sapphire: saffier, diep blauw.
[5.3] Dome: koepel, gebouw, bolvormig dak, kathedraal (Noah Webster, Lexicon, 1844).
[5.3] Variant voor Bowing: nodding (zit te dutten).
[5.3] Variant: Acres of Masts are standing (Talloze Bomen staan er).
[5.4] Variant voor Into Solitude: Back of Solitude (Wederom in Eenzaamheid).
[6.1] Guido: Guido Reni (1575-1642), Italiaanse kunstschilder.
[6.1] Variant voor flitted: baffled (tergden).
[6.2] Titian: Titiaan Vecelli, Italiaanse kunstschilder (1488-1576).
[6.3] Domenichino: Domenico Zampieri (1581-1641), Italiaanse landschapsschilder.
[6.4] Variant: Powerless to unfold – (Niet bij machte het te ontvouwen –).

Of Tribulation, these are They

Of Tribulation, these are They,
Denoted by the White –
The Spangled Gowns, a lesser Rank
Of Victors – designate –

All these – did conquer –
But the ones who overcame most times –
Wear nothing commoner than Snow –
No Ornament, but Palms –

Surrender – is a sort unknown –
On this superior soil –
Defeat – an outgrown Anguish –
Remembered, as the Mile

Our panting Ancle barely passed –
When Night devoured the Road –
But we – stood whispering in the House –
And all we said – was “Saved”!

F328/J325/1862

Van de Verdrukking, zijn Zij,
Herkenbaar aan het Wit –
De Glitterjurken duiden
Een lagere Rang van Winnaars aan –

Zij allemaal – hebben overwonnen –
Maar die het vaakst zegevierden –
Dragen niets gewoner dan Sneeuw –
Geen Decoratie, behalve Palmtakken –

Overgave – is een onbekend concept –
Op deze hemelse grond –
Nederlaag – een ontgroeide Pijn –
Herinnerd, als de Mijl

Die onze hijgende Enkel nauwelijks haalde –
Toen de Nacht de Weg verslond –
Maar wij – stonden te fluisteren in het Huis –
En alles wat we zeiden – was “Gered”!

[1.1] Tribulation: verdrukking. In het boek Openbaring staat een passage over mensen die beproevingen hebben doorstaan. Zij staan voor Gods troon en God zal hun tranen wissen. “Een van de oudsten sprak mij aan: “Wie zijn dat daar in het wit, en waar komen ze vandaan?’ Ik antwoordde: ‘U weet het zelf, heer.’ Hij zei tegen me: ‘Dat zijn degenen die de grote verdrukking hebben doorstaan. Ze hebben hun kleren witgewassen met het bloed van het lam.” (Openbaring 7, 13-14 – NBV).
[1.3] Spangled Gowns: avondjurken met pailletten – Kregen vrouwen met glitterjurken een lagere rang als ze verdrukking overwonnen? Mogelijk een verwijzing naar de modieuze jurken die dames als Susan droegen.
[2.4] Palms: palmtakken, teken van de overwinning.

If your Nerve, deny you

If your Nerve, deny you –
Go above your Nerve –
He can lean against the Grave,
If he fear to swerve –

That’s a steady posture –
Never any bend
Held of those Brass arms –
Best Giant made –

If your Soul seesaw –
Lift the Flesh door –
The Poltroon wants Oxygen –
Nothing more –

F329/J292/1862

Als je Kracht, je in de steek laat –
Stijg dan boven je Kracht uit –
Ze kan tegen het Graf leunen,
Als ze bang is om onderuit te gaan –

Heel solide is die houding –
Nooit iets van een zwakke plek
In die Koperen armen –
Door de sterkste Reus gesmeed –

Als je Ziel wankelt –
Zet de deur van het Lichaam open –
De Lafaard verlangt Zuurstof –
Niets meer –

[2.3] Lean against the Grave – mogelijk bedoelde Emily Dickinson dat de dood onder ogen zien kracht geeft om door te gaan.
[2.3] Brass arms – verwijst naar de dood. Vaak hadden graven koperen ornamenten.
[3.1] Variant voor seasaw: stagger (struikelt).
[3.2] – Zorg voor genoeg zuurstof voor je ziel. Als we bewust zijn dat de dood ons allemaal wacht, geeft dat lucht om ten volle te leven.

He put the Belt around my life

He put the Belt around my life –
I heard the Buckle snap –
And turned away, imperial,
My Lifetime folding up –
Deliberate, as a Duke would do
A Kingdom’s Title Deed –
Henceforth – a Dedicated sort –
A Member of the Cloud –

Yet not too far to come at call –
And do the little Toils
That make the Circuit of the Rest –
And deal occasional smiles
To lives that stoop to notice mine –
And kindly ask it in –
Whose invitation, know you not
For Whom I must decline?

F330/J273/1862

Hij deed de Riem om mijn leven –
Ik hoorde de Gesp vastklikken –
En hij wendde zich af, vorstelijk,
Vouwde mijn hele Leven op –
Welbewust, zoals een Hertog zou doen
Met een Akte op Naam van de Kroon –
Voortaan – een Toegewijd type –
Een Lid van de Wolk –

Maar niet te ver om op afroep te komen –
En de kleine Klusjes te doen
Die de Rest Draaiende houden –
En Af en toe een glimlach te schenken
Aan levens die neerkijken op het mijne –
En ze beleefd binnenvragen –
Wiens uitnodiging, die je niet kent
Ik moet afwijzen vanwege Wie?

[1.1] He: hij – mogelijk gaat het gedicht over het huwelijk, waar Emily Dickinson weinig voor voelde. Voor haar was het een maatschappelijke misstand, waarin de echtgenoot zijn vrouw domineert.
[1.3] Variant: And left his process – satisfied – (En verliet zijn proces – voldaan –).
[1.8] Cloud: wolk, elite (Emily Dickinson Lexicon).
[2.1] Variant voor Yet not too far: Yet, not near enough – (Toch, niet dichtbij genoeg –).
[2.7] Variant voor know you not: For this world – (Voor deze wereld –).

The only Ghost I ever saw

The only Ghost I ever saw
Was dressed in Mechlin – so –
He had no sandal on his foot –
And stepped like flakes of snow –

His Mien, was soundless, like the Bird –
But rapid – like the Roe –
His fashions, quaint, Mosaic –
Or haply, Mistletoe –

His conversation – seldom –
His laughter, like the Breeze –
That dies away in Dimples
Among the pensive Trees –

Our interview – was transient –
Of me, himself was shy –
And God forbid I look behind –
Since that appalling Day!

F331/J274/1862

De enige Geest die ik ooit heb gezien
Ging in Vlaams Kant gekleed – zo –
Droeg Hij geen sandalen aan zijn voeten –
En zette zijn stappen als vlokken sneeuw –

Zijn Tred – geruisloos, als een Vogel –
Maar snel – als een Ree –
Zijn stijl, ouderwets, zoals van Mozes –
Of misschien die, van Maretak –

Zijn woorden – zeldzaam –
Zijn lachen, als een lichte Bries –
Die wegsterft in Rimpelingen
Tussen de dromerige Bomen –

Ons onderhoud – was van korte duur –
Tegen mij, was hij verlegen –
En God verhoede dat ik omkijk –
Sinds die griezelige dag!

[1.1] Mechlin: Mechelen, Vlaams kantwerk.
[2.4] Mistletoe: maretak – verwijst naar de cultuur van de Druïden.
[3.3] Variant voor pensive: smiling (lachende).

Doubt Me! My Dim Companion!

Doubt Me! My Dim Companion!
Why, God, would be content
With but a fraction of the Life –
Poured thee, without a stint –
The whole of me – forever –
What more the Woman can,
Say quick, that I may dower thee
With last Delight I own!

It cannot be my Spirit –
For that was thine, before –
I ceded all of Dust I knew –
What Opulence the more
Had I – a freckled Maiden,
Whose farthest of Degree,
Was – that she might –
Some distant Heaven,
Dwell timidly, with thee!

Sift her, from Brow to Barefoot!
Strain till your last Surmise –
Drop, like a Tapestry, away,
Before the Fire’s Eyes –
Winnow her finest fondness –
But hallow just the snow
Intact, in Everlasting flake –
Oh, Caviler, for you!

F332/J275/1862

Twijfel aan Mij! Mijn Onzekere Metgezel!
Hoezo, God, zou al tevreden zijn
Met slechts een fractie van het Leven –
Zonder enig voorbehoud, jou geschonken –
Met heel mijn wezen – voor altijd –
Wat kan een Vrouw nog meer,
Gauw zeg het, en ik zal het je geven
Met de laatste Vreugde die ik bezit!

Mijn Geest kan het niet wezen –
Want die was al van jou, vóór –
Ik al het Stof dat ik ken afsloeg –
Hoeveel Rijkdom meer
Bezat ik – een Meisje met sproeten,
Wiens hoogste Ambitie
Was – dat ze misschien –
In een of andere verre Hemel
Bescheiden kon wonen, met jou!

Ontleed haar, van Top tot Teen!
Pluis haar uit tot je laatste Twijfel –
Wegvalt, als een Wandtapijt
Voor de Ogen van het Vuur –
Zuiver haar puurste tederheid –
Maar heilig alleen de sneeuw
Ongerept, in een Eeuwige vlok –
Voor jou, Twijfelaar!

[1.1] Variant voor Dim Companion!): faint Companion – (zwakke Metgezel –).
[1.3] Variant voor Life: Love (Liefde).
[1.8] Variant voor last: least (minste).