Removed from Accident of Loss

Emily Dickinson

Removed from Accident of Loss
By Accident of Gain
Befalling not my simple Days –
Myself had just to earn –

Of Riches – as unconscious
As is the Brown Malay
Of Pearls in Eastern Waters,
Marked His – What Holiday

Would stir his slow conception –
Had he the power to dream
That put the Dower’s fraction –
Awaited even – Him –

F417/J424/1862

Onvoorzien Verlies omgezet
In Onvoorziene Winst
Overkomt mij niet in mijn eenvoudige Leven –
Ik moest het echt zelf verdienen –

Van Rijkdom – weet ik even weinig
Als de Bruine Maleisiër
Van de Parels in Oosterse Wateren,
Door Hem gevonden – Wat een Feest

Zou zijn trage begrip opschudden –
Had hij de kracht om te dromen
Dat een fractie van de Schat –
Zelfs Hem – te wachten stond –

“Marked”: (in de volksmond) gezocht, gevonden.

Your Riches – taught me – Poverty

Emily Dickinson

Your Riches – taught me – Poverty.
Myself – a Millionaire
In little Wealths, as Girls could boast
Till broad as Buenos Ayre –

You drifted your Dominions –
A Different Peru –
And I esteemed All Poverty
For Life’s Estate with you –

Of Mines, I little know – myself –
But just the names, of Gems –
The Colors of the Commonest –
And scarce of Diadems –

So much, that did I meet the Queen –
Her Glory I should know –
But this, must be a different Wealth –
To miss it – beggars so –

I’m sure ’tis India – all Day –
To those who look on You –
Without a stint – without a blame,
Might I – but be the Jew –

I’m sure it is Golconda –
Beyond my power to deem –
To have a smile for Mine – each Day,
How better, than a Gem!

At least, it solaces to know
That there exists – a Gold –
Altho’ I prove it, just in time
Its distance – to behold –

It’s far – far Treasure to surmise –
And estimate the Pearl –
That slipped my simple fingers through –
While just a Girl at School.

F418/J299/1862

Jouw Rijkdom – leerde mij – wat Armoede is.
Ikzelf – een Miljonair
Van Kleingoed, waar Meisjes over opschepten
Zo breed als tot aan Buenos Aires –

Jij hebt jouw Domeinen vergaard –
Een ander soort Peru –
En ik koesterde Alle Armoede
Voor een Levensstaat met jou –

Van Mijnen, weet ikzelf – weinig –
Alleen maar de namen, van Edelstenen –
De Kleuren van de Meest Voorkomende –
En nauwelijks iets van Diademen –

Wel zoveel, ontmoette ik de Koningin –
Ik haar Glorie zou herkennen –
Maar dit, moet een andere Rijkdom zijn –
Die kwijtraken – zou mij ruïneren –

De hele Tijd – weet ik dat het India is –
Voor wie naar Jou kijken –
Zonder schroom – zonder schaamte,
Kon ik – maar de Jood zijn –

Ik weet zeker dat het Golconda is –
Het gaat mijn verstand te boven –
Elke Dag – voor mij – een glimlach te hebben,
Stukken beter – dan een Juweel!

Tenminste, stelt het gerust te weten
Dat er zoiets – als Goud – bestaat
Ook al, kon ik net op tijd beseffen
Haar van afstand gade te slaan.

Een verre – verre Schat om van te dromen –
En de Parel op waarde te schatten –
Die door mijn eenvoudige vingers glipte –
Toen ik nog een Schoolmeisje was.

[1.1] Your – bedoelde Emily Dickinson Susan aan wie het gedicht gestuurd is? Mogelijk kan het ook haar jeugdvriend Benjamin Newton zijn waarover ze schreef: Toen ik een meisje was, had ik een vriend die me onsterfelijkheid leerde – maar omdat hij zelf te dichtbij kwam, is hij nooit meer teruggekeerd.” (L338). Zijn beiden haar jeugliefdes?
[1.3] Variant voor could boast: can boast (opscheppen).
[2.2] Peru – werd gezien als een exotisch en rijk land (Inca-Rijk).
[5.1] India – beschouwde men ook als een rijk land, vanwege de specerijen.
[5.3] Jew: Jood – het stereotype van de rijke en hebzuchtige Jood blijft hardnekkig.
[6.1] Golconda: sultanaat in Zuid-India, eveneens bekend om zijn rijkdom (diamanten).
[6.2] Variant voor deem: dream (dromen).
[7.4] Its distance – van haar of hem! Kan dus op beide jeugdliefdes slaan.

A Toad, can die of Light

Emily Dickinson

A Toad, can die of Light –
Death is the Common Right
Of Toads and Men –
Of Earl and Midge
The privilege –
Why swagger, then?
The Gnat’s supremacy
———is large as Thine –

Life – is a different Thing –
So measure Wine –
Naked of Flask – Naked of Cask –
Bare Rhine –
Which Ruby’s mine?

F419/J583/1862

Een Pad, kan sterven aan Licht –
De Dood kent Gelijke Rechten
Voor Padden en Mensen –
Voor Graaf of Mug
Eenzelfde voorrecht –
Waarom schep je dan zo op?
De Suprematie van de Mug
———is even groot als die van Jou –

Leven – is Iets Anders –
Dus beoordeel Wijn –
Ontbloot van de Fles – Ontbloot van het Vat –
Rijnwijn zonder iets –
Welke Rode is de mijne?

“Ruby”: zowel robijn als robijnrood.
Varianten:
– voor “Common” (regel 2): “mutual” (gezamenlijk) en “equal” (gelijk);
– voor “a different” (regel 8): “Another”.

There are two Ripenings

Emily Dickinson

There are two Ripenings –
One – of Sight – whose Forces
———spheric round
Until the Velvet Product
Drop, spicy to the Ground –

A Homelier – maturing –
A Process in the Bur –
Which Teeth of Frosts, alone disclose –
In still October Air –

F420/J332/1862

Er zijn twee Groeiprocessen –
Het ene – zichtbaar – waarbij Energie
———een bol voortbrengt
Tot het Fluweelzachte product
Geurig, naar de Grond valt –

Een meer bescheiden wijze – van groeien –
Is het proces in een Dop –
Die alleen de Tanden van de Vorst onthullen –
In de stilte van Oktoberlucht –

“Bur”: peul, bolster, dop.
Varianten:
– voor “round” (regel 2): “wind” (oprolt);
– voor “In still” (regel 8): “on far” (in de late).

It ceased to hurt me, though so slow

Emily Dickinson

It ceased to hurt me, though so slow
I could not see the trouble go –
But only knew by looking back –
That something – had obscured the Track –

Nor when it altered, I could say,
For I had worn it, every day,
As constant as the Childish frock –
I hung upon the Peg, at night.

But not the Grief –
———that nestled close
As needles – ladies softly press
To Cushions Cheeks –
To keep their place –

Nor what consoled it, I could trace –
Except, whereas ’twas Wilderness –
It’s better – almost Peace –

F421/J584/1862

De pijn werd minder, maar zo langzaam
Dat ik de ellende niet voelde overgaan –
Ik wist het pas door achterom te kijken –
Dat iets – het Spoor had vervaagd –

Evenmin kon ik zeggen, waar het anders werd
Want ik had het elke dag verdragen
Ononderbroken zoals het Kinderjurkje –
Dat ik ’s avonds aan het Haakje hing.

Maar het Verdriet niet –
———dat dicht tegen me aankroop
Als Spelden – die Dames zachtjes prikken
In de Wangen van het Kussentje –
Om ze op orde te houden –

Ik kon ook niet achterhalen, wat troost bood –
Behalve, dat waar eerst Wildernis was –
Het nu beter is – bijna Vrede –

Varianten:
– voor “could not see” (regel 2): “could noit feel” (niet voelde);
– voor “trouble” (regel 2)” “Anhuish” (Angst);
– voor “obscured” (regel 4): “benumbed” (verdoofd).

Give little Anguish

Emily Dickinson

Give little Anguish,
Lives will fret –
Give Avalanches,
And they’ll slant –

Straighten – look cautious for their breath –
But make no syllable, like Death –
Who only shows his Granite face –
Sublimer thing – than Speech –

F422/J310/1862

Geef een beetje Angst,
En het Leven gaat tobben –
Geef een Lawine,
En het loopt scheef –

Sta recht – zoek behoedzaam naar adem –
Maar zeg geen woord, net als de Dood –
Die alleen zijn Granieten gezicht laat zien –
Iets subliemer – dan Spreken –

Varianten:
– voor “Granite face” (regel 7): “Marble Disc” (Marmeren Plaat);
– voor “thing” (regel 8): “way” (manier van doen).

The first Day’s Night had come

Emily Dickinson

The first Day’s Night had come –
And grateful that a thing
So terrible – had been endured –
I told my Soul to sing –

She said her Strings were snapt –
Her Bow – to Atoms blown –
And so to mend her – gave me work
Until another Morn –

And then – a Day as huge
As Yesterdays in pairs,
Unrolled its horror in my face –
Until it blocked my eyes –

My Brain – begun to laugh –
I mumbled – like a fool –
And tho’ ’tis Years ago – that Day –
My Brain keeps giggling – still.

And Something’s odd – within –
That person that I was –
And this One – do not feel the same –
Could it be Madness – this?

F423/J410/1862

De Nacht kwam die eerste Dag –
En uit dankbaarheid dat ik zoiets
Vreselijks – had doorstaan –
Vroeg ik mijn Ziel te zingen –

Haar Snaren waren geknapt, zei ze –
Haar Strijkstok – in Gruzelementen –
Zo kreeg ik werk – om haar te repareren
Tot de volgende Ochtend –

En weer – rolde een even ontzettende Dag
Identiek aan die van Gister,
Zijn ellende uit over mijn gezicht –
Tot het mijn ogen afsloot.

Mijn Hersenen – schoten in de lach –
Ik mompelde – als een dwaas –
En al is die Dag – al jaren voorbij –
Nog steeds – blijven mijn Hersenen giechelen.

Er gebeurt Iets vreemds – van binnen –
De persoon die ik was –
En Deze nu – voelen niet hetzelfde –
Zou dit – Waanzin kunnen zijn?