↓
 

Emily Dickinson

Gedichten

Categorie archieven: Uncategorized

Bericht navigatie

<< 1 2 … 103 104 105 106 107 108 109 … 265 266 >>

The Heaven vests for Each

Emily Dickinson

The Heaven vests for Each
In that small Deity
It craved the grace to worship
Some bashful Summer’s Day –

Half shrinking from the Glory
It importuned to see
Till these faint Tabernacles drop
In full Eternity –

How imminent the Venture –
As One should sue a Star –
For His mean sake
———to leave the Row
And entertain Despair –

A Clemency so common –
We almost cease to fear –
Enabling the minutest –
And furthest – to adore –

F717/J694/1863

De Hemel kleedt zich voor Ieder
In dat kleine Godje
Waarvan we zo graag de gratie aanbidden
‘n Bescheiden Zomerdag –

Deels deinzen we terug voor de Heerlijkheid
Die zich aan onze ogen opdringt
Tot deze schamele Tabernakels wegzinken
In alle Eeuwigheid –

De Kans daarop is even onwaarschijnlijk –
Als een Ster vragen –
Om voor Jouw armzalige redenen
———het Gelid te verlaten
En Wanhoop te amuseren –

Het biedt zo’n alledaagse Barmhartigheid –
Dat we bijna niet meer angstig zijn –
Het stelt ons in staat het allerkleinste –
En het uiterste – te aanbidden –

“Faint Tabernacles”: schamele, slappe tabernakels. Met tabernakel wordt het lichaam bedoeld, het heilige omhulsel van de ziel.
“Imminent”: dreigend, in de buurt.

The Spirit is the Conscious Ear

Emily Dickinson

The Spirit is the Conscious Ear –
We actually Hear
When We inspect – that’s audible –
That is admitted – Here –

For other Services – as Sound –
There hangs a smaller Ear
Outside the Castle – that Contain –
The other – only – Hear –

F718/J733/1863

De Geest is het Denkend Oor –
We Horen pas echt
Wanneer We aandachtig bezien – wat te horen is –
Wat binnengelaten wordt – Hier –

Voor andere Functies – zoals Geluid –
Hangt er een kleiner Oor
Buiten het Kasteel – dat Omvat –
Het overige – dat je alleen – Hoort –

Varianten:
– voor “Smaller” (regel 6): “minor” (ondergeschikt);
– voor “Castle” (regel 7): “Centre” (Centrum) en “City” (Stad);
– voor “Contain” (regel 7): “present” (aanbiedt).

If He were living – dare I ask

Emily Dickinson

If He were living – dare I ask –
And how if He be dead –
And so around the Words I went –
Of meeting them – afraid –

I hinted Changes –
———Lapse of Time –
The Surfaces of Years –
I touched with Caution –
———lest they crack –
And show me to my fears –

Reverted to adjoining Lives –
Adroitly turning out
Wherever I suspected Graves –
‘Twas prudenter – I thought –

And He – I pushed – with sudden force –
In face of the Suspense –
“Was buried” – “Buried”! “He!”
My Life just holds the Trench –

F719/J734/1863

Of Hij nog in leven was – durf ik het te vragen –
En wat als Hij dood was –
Dus draaide ik om de Woorden heen –
Bang – om ze uit te spreken –

Ik zinspeelde op Veranderingen –
———Verloop van Tijd –
De Oppervlakkigheden van Jaren –
Stipte ik Voorzichtig aan –
———bang dat ze zouden barsten –
En mij mijn angsten zouden tonen –

Ik viel terug op het Leven in de buurt –
Vermeed handig alle plekken
Waar ik ook maar Graven vermoedde –
Dat was tactvoller – dacht ik –

En Hij – ik explodeerde – plotsklaps –
Geconfronteerd met de Spanning –
“Was begraven” – “Begraven”! “Hij!”
Mijn Leven blijft gewoon een Loopgraaf –

“Lest they crack” – dat de woorden zouden barsten.
“Turn out”: uitsluiten, vermijden (Emily Dickinson Lexicon).
Variant voor “crack” (regel 7): “slit” (splijten).

As if the Sea should part

Emily Dickinson

As if the Sea should part
And show a further Sea –
And that – a further – and the Three
But a presumption be –

Of Periods of Seas –
Unvisited of Shores –
Themselves the Verge of Seas to be –
Eternity – is Those –

F720/J695/1863

Alsof de Zee uiteen zou wijken
En een verdere Zee laat zien –
En die – nog één verder weg – en dat die Drie
Maar een vermoeden zijn –

Van Zeeën van Tijd –
Nooit bezocht door Kusten –
En Zij weer de Zoom van nieuwe Zeeën –
Eeuwigheid – is zo –

“Nature” is what We see

Emily Dickinson

“Nature” is what We see –
The Hill – the Afternoon –
Squirrel – Eclipse – the Bumble bee –
Nay – Nature is Heaven –

“Nature” is what We hear –
The Bobolink – the Sea –
Thunder – the Cricket –
Nay – Nature is Harmony –

“Nature” is what We know –
But have no Art to say –
So impotent our Wisdom is
To Her Sincerity –

F721/J668/1863

“Natuur” is wat Wij zien –
De Heuvel – de Middag –
Een Eekhoorn – Zonsverduistering – de Hommel –
Nee – de Natuur is de Hemel –

“Natuur” is wat Wij horen –
De Troepiaal – de Zee –
Donder – de Krekel –
Nee – de Natuur is Harmonie –

“Natuur” is wat Wij kennen –
Maar we zijn niet in Staat het uit te leggen –
Zo onmachtig is onze Wijsheid
Tegenover haar Oprechtheid –

“Bobolink”: Troepiaal, een Noord-Amerikaanse zangvogel. Deze trekvogel legt elk jaar zo’n 20.000 kilometer af, van en naar de Zuidelijke streken van Zuid-Amerika. De zang moet klinken als ‘bob-o-link’. Het is een van de geliefde vogels van Emily Dickinson. Zij vindt het een zanger van klaagliederen.
Varianten:
– voor “Harmony” (regel 8): “Melody” (Muziek);
– voor “Sincerity” (regel 12): “Simplicity” (Eenvoud).

Opon Concluded Lives

Emily Dickinson

Opon Concluded Lives
There’s nothing cooler falls –
Than Life’s sweet Calculations –
The mixing Bells and Palls –

Make Lacerating Tune –
To Ears the Dying Side –
‘Tis Coronal – and Funeral –
Saluting – in the Road –

F722/J735/1863

Over Voltooide Levens
Is er niets wat kouder valt –
Dan de zoete Afrekening van het leven –
De mix van Klokken en Lijkwaden –

Geeft een Schurende Melodie –
Voor Oren aan de Oever van het Sterven –
Een Bekroning – en een Begrafenis is het –
Groeten – langs de Weg –

Varianten:
– voor “sweet” (regel 3): “new” (nieuwe);
– voor ‘Saluting” (regel 8): “Confronting” (De Confrontatie) en “Contrasting” (Contrast).

Have any like Myself

Emily Dickinson

Have any like Myself
Investigating March,
New Houses on the Hill descried –
And possibly a Church –

That were not, We are sure –
As lately as the Snow –
And are Today – if We exist –
Though how may this be so?

Have any like Myself
Conjectured Who may be
The Occupants of the Adobes –
So easy to the Sky –

‘Twould seem that God should be
The nearest Neighbor to –
And Heaven – a convenient Grace
For Show, or Company –

Have any like Myself
Preserved the Charm secure
By shunning carefully the Place
All Seasons of the Year,

Excepting March – ‘Tis then
My Villages be seen –
And possibly a Steeple –
Not afterward – by Men –

F723/J736/1863

Heeft iemand zoals ik
Onderzoek gedaan naar Maart,
Nieuwe Huizen op de Heuvel ontdekt –
En misschien een Kerk –

Die waren er niet, zeker Weten –
Zo recent als de Sneeuw –
Zijn ze daar Vandaag – zowaar We bestaan –
Maar hoe kan dat nou?

Heeft iemand zoals Ik
Een Vermoeden Wie ze kunnen zijn
De Bewoners van deze Bouwsels –
Tot in de Hemel –

Het lijkt erop dat God
De naaste Buurman moet zijn –
En de Hemel – een handige Decoratie
Voor de Show, of de Gezelligheid –

Heeft iemand zoals ik
De Charme veilig bewaard
Door de Plaats zorgvuldig te mijden
Alle Seizoenen van het jaar,

Met uitzondering van Maart – Dan
Mogen mijn Dorpen gezien worden –
En mogelijk een Torenspits –
Door Mensen – en niet daarna –

“March”: Maart. Het is voor Emily Dickinson de maand van de verwachting, van het nieuwe leven dat in de natuur opkomt. En daarmee ook een teken van het eeuwige leven.
“Grace”: zowel genade, als gratie, schoonheid.

Bericht navigatie

<< 1 2 … 103 104 105 106 107 108 109 … 265 266 >>

Verzamelde
Gedichten
met Nederlandse
vertaling

  • Home
  • Index Engelse Beginregels

  • Bloemlezing
  • Biografie
  • Fauna
  • Flora
  • Kunst
  • Leeswijzer
  • Links
  • Over deze site
  • Uitgaven
  • Zoeken ?

© Vertaling Adrie Lint – De vertaling mag met schriftelijke toestemming worden gebruikt voor niet-commerciële doeleinden.

↑