A Shade upon the mind there passes
As when on Noon
A Cloud the mighty Sun encloses
Remembering
That some there be too numb to notice
Oh God
Why give if Thou must take away
The Loved?
F1114/J882/1865
Daar strijkt een Schaduw over de geest
Zoals rond het Middaguur
Een Wolk de machtige Zon omhult
En me doet denken aan
Dat je soms te verdoofd bent om het te zien
O God
Hoezo geven als U de Geliefde
Moet ontnemen?
It is an honorable Thought
And makes One lift One’s Hat
As One met sudden Gentlefolk
Upon a daily Street
That We’ve immortal Place
Though Pyramids decay
And Kingdoms, like the Orchard
Flit Russetly away
F1115/J946/1865
Wat een nobele Gedachte
Die Je de Hoed laat oplichten
Alsof Je plots Deftig volk tegenkwam
In een alledaagse Straat
Dat We een blijvende Plek hebben
Terwijl Piramides vergaan
En Koninkrijken, net als Boomgaarden
Die in het Herfstrood wegfladderen
The Sunset stopped on Cottages
Where Sunset hence must be
For treason not of His, but Life’s,
Gone Westerly, Today –
The Sunset stopped on Cottages
Where Morning just begun –
What difference, after all, Thou mak’st
Thou Supercilious Sun?
F1116/J950/1865
De Schemering bleef hangen bij de Huisjes
Waar de Schemer voortaan moet blijven
Niet omdat Ze ontrouw is, maar het Leven,
Verdwenen, Vandaag, richting het Westen –
De Schemering bleef hangen bij de Huisjes
Waar de Ochtend amper aangebroken was –
Wat maakt het tenslotte uit, voor Jou
Jij Hooghartige Zon?
Let down the Bars, Oh Death –
The tired Flocks come in
Whose bleating ceases to repeat
Whose wandering is done –
Thine is the stillest night
Thine the securest Fold
Too near Thou art for seeking Thee
Too tender, to be told.
F1117/J1065/1865
Haal de Hekken neer, O Dood –
De vermoeide Kudden komen binnen
Hun blaten weerklinkt niet langer
Hun dolen is gedaan –
Van Jou is de stilste nacht
Van Jou de veiligste Schaapskooi
Te dichtbij ben Je om Jou te hoeven zoeken
Te gevoelig, om van te spreken.
Reportless Subjects, to the Quick
Continual addressed –
But foreign as the Dialect
Of Danes, unto the rest.
Reportless Measures, to the Ear
Susceptive – stimulus –
But like an Oriental Tale
To others, fabulous –
F1118/J1048/1865
Onbeduidende Onderwerpen, voor Levenden
Constant aangekaart –
Maar vreemd als de Taal
Van de Denen, voor de rest.
Onbeduidende Maatsoorten, voor het Oor
Dat gevoelig is – prikkelend –
Maar als een Oosterse Vertelling
Voor anderen, sprookjesachtig –
Pain has but one Acquaintance
And that is Death –
Each one unto the other
Society enough –
Pain is the Junior Party
By just a Second’s right –
Death tenderly assists Him
And then absconds from Sight.
F1119/J1049/1865
Pijn heeft maar één Vriend
En dat is de Dood –
De een biedt de ander
Genoeg Gezelschap –
Pijn is de Jongste van de Twee
Rechtens slechts één Seconde –
Dood staat Hem teder bij
En verdwijnt dan uit het Zicht.
Gratitude – is not the mention
Of a Tenderness,
But its still appreciation
Out of Plumb of Speech.
When the Sea return no Answer
By the Line and Lead
Proves it there’s no Sea, or rather
A remoter Bed?
F1120/J989/1865
Dankbaarheid – is niet het verwoorden
Van enige Tederheid.
Maar is stille waardering
Buiten Bereik van wat te Zeggen is.
Als de Zee geen Antwoord kan geven
Via de Lijn en Peillood
Bewijst dat dan dat er geen Zee is, of eerder
Een Bodem die dieper ligt?