Categorie archieven: Uncategorized

For this – accepted Breath

Emily Dickinson

For this – accepted Breath –
Through it – compete with Death –
The fellow cannot touch this Crown –
By it – my title take –
Ah, what a royal sake
To my necessity – stooped down!

No Wilderness – can be
Where this attendeth me –
No Desert Noon –
No fear of frost to come
Haunt the perennial bloom –
But Certain June!

Get Gabriel – to tell –
———the royal syllable –
Get Saints – with new – unsteady tongue –
To say what trance below
Most like their glory show –
Fittest the Crown!

F230/J195/1861

Voor dit – heb ik Adem geaccepteerd –
Hierdoor – meet ik me met Dood –
De kerel kan niet tippen aan deze Kroon –
Hieraan – ontleen ik mijn titel –
Ach, wat een koninklijke bestemming
Boog zich – over mijn armoedig bestaan!

Geen Woestijn – kan er bestaan
Waar dit mij voert –
Geen Dorre Middag –
Geen angst voor de vorst die
De meerjarige bloei komt schaden –
Integendeel, Juni verzekerd!

Haal Gabriël – om het koninklijke woord –
———uit te spreken –
Haal Heiligen – met nieuwe – onzekere stem –
Om te zeggen welke extase van beneden
Het meest op hun glorie lijken –
Het beste de Kroon past!

“For this” – voor dit (gedicht), voor de poëzie leeft Emily Dickinson.
“Sake”: belang, lot, heil (bijbelse term).
“Necessity”: noodzaak, maar ook behoeftigheid, armoede.
“Gabriel”: de aartsengel Gabriël.
“Syllable”: woord, dat verwijst naar het goddelijk Woord (Johannes 1, 1).
De tweede strofe is afzonderlijk in een brief verstuurd naar Samuel Bowles, waarbij “me” veranderd is in “thee” (u).

We don’t cry – Tim and I

Emily Dickinson

We don’t cry – Tim and I,
We are far too grand –
But we bolt the door tight
To prevent a friend –

Then we hide our brave face
Deep in our hand –
Not to cry – Tim and I –
We are far too grand –

Nor to dream – he and me –
Do we condescend –
We just shut our brown eye
To see to the end –

Tim – see Cottages –
But, Oh, so high!
Then – we shake – Tim and I –
And lest I – cry –

Tim – reads a little Hymn –
And we both pray –
Please, Sir, I and Tim –
Always lost the way!

We must die – by and by –
Clergymen say –
Tim – shall – if I – do –
I – too – if he –

How shall we arrange it –
Tim – was – so – shy?
Take us simultaneous – Lord –
I – “Tim” – and Me!

F231/J196/1861

We huilen niet – Tim en ik,
Daar zijn we veel te groot voor –
Maar we doen de deur stevig op slot
Om een vriend tegen te houden –

Dan verbergen ww ons stoere gezicht
Diep in onze handen –
Om niet te hoeven huilen – Tim en ik –
Daar zijn we veel te groot voor –

Ook niet om te dromen – hij en ik –
We denken er niet eens aan –
We doen gewoon onze bruine ogen dicht
Om het einde onder ogen te zien –

Tim – kijk naar de Woningen –
Maar, och, zo hoog!
Dan – huiveren we – Tim en ik –
En opdat ik niet – ga huilen –

Leest Tim – een korte Hymne voor –
En bidden we allebei –
Alstublieft, Heer, ik en Tim –
We raken altijd de weg kwijt!

We moeten sterven – vroeg of laat –
Zeggen Geestelijken –
Tim – moet het – als het mij – overkomt –
Ik – ook – als hij sterft –

Hoe gaan we het regelen –
Was – Tim – niet te – bang?
Neem ons tegelijk tot U – Heer –
Ik – “Tim” – en Ik!

“Tim” – we mogen raden wie deze kleine jongen is: een denkbeeldig speelkameraadje, een teddybeer of pop? Misschien een alter-ego? In ieder geval geeft de verlegen Tim troost.
“Cottages” – de woningen in de hemel, maar ze staan zo hoog, misschien wel te hoog.
“I – “Tim” and Me!” – deze zin suggereert mogelijk dat de ik-figuur uit twee bestaat: Tim en zijzelf.

He forgot – and I – remembered

Emily Dickinson

He forgot – and I – remembered –
‘Twas an everyday affair –
Long ago as Christ and Peter –
“Warmed them” at the “Temple fire.”

“Thou wert with him” – quoth “the Damsel”?
“No” – said Peter, ’twasn’t me –
Jesus merely “looked” at Peter –
Could I do aught else – to Thee?

F232/J203/1861

Hij was het vergeten – en ik – wist het nog –
Het ging over iets doodgewoons –
Zoals ooit Christus en Petrus –
“Zich warmden” aan het “Tempelvuur.”

“Jij was toch bij hem” – sprak “de Jongedame”?
“Nee” – zei Petrus, “dat was ik niet” –
Jezus “keek” alleen maar naar Petrus –
Kon ik anders doen – tegenover U?

Het gedicht verwijst naar het verraad van Petrus, die tegenover een jonge vrouw ontkent dat hij bij Jezus hoort. Emily Dickinson gebruikt elementen uit verschillende evangelies (Mattheüs 26, 69-75, Lukas 22,54-62 en Johannes 18, 16-27).

A slash of Blue

Emily Dickinson

A slash of Blue! A sweep of Gray!
Some scarlet patches – on the way,
Compose an Evening Sky –

A little purple – slipped between –
Some Ruby Trousers – hurried on –
A Wave of Gold – A Bank of Day –
This just makes out the Morning Sky –

F233/J204/1861

Een streep Blauw! Een veeg Grijs!
Wat scharlaken vlekken – er nog bij,
Vormen een Avondhemel –

Een beetje paars – schoof ertussen –
Een paar Robijnrode Broeken haasten zich –
Een Golf van Goud – Een Oever van de Dag –
Net genoeg om het Ochtendgloren te maken –

“Trowsers”: broeken maar ook wolken (volgens het Emily Dickinson Lexicon)
“Bank” heeft meerdere betekenissen die allemaal doorklinken: oever, kust, rand, stapelwolk, bloembed, grafkussen, heuvel, kanaal, grens, etc.
Mogelijk meer dan een sfeervolle beschrijving van avond- en ochtendluchten. In deze periode begint de Amerikaanse Burgeroorlog (1861-1865). De uniformen van de Noordelijke Staten (Union) zijn blauw, van de Zuidelijke Staten (Confederation) grijs. Een eerste versie, met dezelfde tekst maar andere indeling, is naar Sue gestuurd.

I should not dare to leave my friend

Emily Dickinson

I should not dare to leave my friend,
Because – because if he should die
While I was gone – and I – too late –
Should reach the Heart that wanted me –

If I should disappoint the eyes
That hunted – hunted so – to see –
And could not bear to shut until
They “noticed” me – they noticed me –

If I should stab the patient faith
So sure I’d come – so sure I’d come –
It listening – listening – went to sleep –
Telling my tardy name –

My Heart would wish it broke before –
Since breaking then – since breaking then –
Were useless as next morning’s sun –
Where midnight frosts – had lain!

F234/J205/1861

Ik zou niet durven mijn vriend ye verlaten,
Want – want – als hij op sterven lag
En ik was weg – en ik – te laat –
Het Hart bereikte dat mij verlangde –

Als ik de ogen moest teleurstellen
Die zochten – zo zochten – mij te zien –
En het niet konden opbrengen te sluiten tot
Ze mij “opmerkten” – mij opmerkten –

Als ik het geduldig vertrouwen kwetste
Zo zeker van dat ik kwam – zo zeker dat ik kwam –
En hij luisterend – luisterend – ging inslapen –
En nog aarzelend mijn naam uitsprak –

Mijn Hart zou wensen dat het eerder brak –
Want dan breken – dan breken –
Zou zinloos als zon van de volgende ochtend –
Waar de nachtvorst – had gelegen!

The Flower must not blame the Bee

Emily Dickinson

The Flower must not blame the Bee –
That seeketh his felicity
Too often at her door –

But teach the Footman from Vevay –
Mistress is “not at home” – to say –
To people – any more!

F235/J206/1861

De Bloem mag de Bij de schuld niet geven –
Die te vaak aan haar deur –
Zijn geluk komt zoeken –

Maar leer de Bediende van Vevay –
Te zeggen – Mevrouw is “niet thuis” –
Tegen de mensen – meer niet!

“Vevay”: een luxueus vakantieoord aan het meer van Genève in Zwitserland.
MeToo anno 1861?

Some keep the Sabbath going to Church

Emily Dickinson

Some keep the Sabbath going to Church –
I keep it, staying at Home –
With a Bobolink for a Chorister –
And an Orchard, for a Dome –

Some keep the Sabbath in Surplice –
I just wear my Wings –
And instead of tolling the Bell, for Church,
Our little Sexton – sings.

God preaches, a noted Clergyman –
And the sermon is never long,
So instead of getting to Heaven, at last –
I’m going, all along.

F236/J324/1861

Zij vieren Sabbat, door naar de Kerk te gaan –
Ik vier het, door Thuis te blijven –
Met een Troepiaal als Voorzanger –
En een Boomgaard als Kathedraal –

Zij vieren Sabbat in Koorhemd –
Ik sla gewoon mijn Vleugels uit –
In plaats van de klok te luiden voor de Kerk,
Zingt – onze kleine Koster.

God preekt er, een Predikant van naam –
En de preek duurt nooit lang
Dus in plaats van naar de Hemel te gaan, straks –
Ben ik al heel lang, aan het gaan!

“Bobolink”: Troepiaal, een Noord Amerikaanse zangvogel (Dolichonyx oryzvorus). Deze trekvogel legt elk jaar zo’n 20.000 kilometer af, van en naar de Zuidelijke streken van Zuid-Amerika. De zang moet klinken als ‘bob-o-link’. Het is een van de geliefde vogels van Emily Dickinson. Zij vindt het een zanger van klaagliederen.