Categorie archieven: Uncategorized

That after Horror – that ’twas us

Emily Dickinson

That after Horror – that ’twas us –
That passed the mouldering Pier –
Just as the Granite Crumb let go –
Our Savior, by a Hair –

A second more, had dropped too deep
For Fisherman to plumb –
The very profile of the Thought
Puts Recollection numb –

The possibility – to pass
Without a Moment’s Bell –
Into Conjecture’s presence –
Is like a Face of Steel –
That suddenly looks into ours
With a metallic grin –
The Cordiality of Death –
Who drills his Welcome in –

F243/J286/1861

De Ontzetting achteraf – dat wij het waren –
Die de vervallen Pier overliepen –
Net toen het Granieten Brok losliet –
Onze Verlosser, op een haar na –

Een tel meer, en we waren te diep gevallen
Voor het peillood van een Visser –
Alleen al de Gedachte aan het beeld
Doet de Herinnering verstijven –

De mogelijkheid – om heen te gaan
Zonder Enig Klokgelui –
Naar de aanwezigheid waarop we Hopen –
Is als een Gezicht van Staal –
Dat plots in het onze kijkt
Met een metalen grijns –
De Hartelijkheid van de Dood –
Die zijn Welkom in ons boort –

[1.2] Pier: fundering voor boog of brug, golfbreker, aanlegsteiger, (figuurlijk) scheiding tussen leven en dood (Emily Dickinson Lexicon).
[2.2] To Plumb: met een peillood diepte meten.
[3.8] Variant voor drills: nails (nagelt).

We – Bee and I – live by the quaffing

Emily Dickinson

We – Bee and I – live by the quaffing –
‘Tisn’t all Hock – with us –
Life has its Ale –
But it’s many a lay of the Dim Burgundy –
We chant – for cheer –
———when the Wines – fail –

Do we “get drunk”?
Ask the jolly Clovers!
Do we “beat” our “Wife”?
I – never wed –
Bee – pledges his – in minute flagons –
Dainty – as the tress – on her deft Head –

While runs the Rhine –
He and I – revel –
First – at the vat – and latest at the Vine –
Noon – our last Cup –
“Found dead” – “of Nectar” –
By a humming Coroner –
In a By-Thyme!

F244/J230/1861

Wij – Bij en ik – leven voor het zuipen –
En het is niet allemaal Rijnwijn – bij ons –
Het Leven heeft zijn Bier –
Maar veelal een lied over Oude Bourgogne –
Dat we zingen – ter opbeuring –
———als Wijn – ontbreekt –

Worden we “dronken”?
Vraag het de vrolijke Klavertjes!
“Slaan” we onze “Vrouw”?
Ik – ben nooit getrouwd –
Bij – toost op de zijne – met kleine kruikjes –
Sierlijk – als de krul – op haar elegante Kop –

Zolang de Rijn stroomt –
Genieten – Hij en ik –
Eerst – bij het vat – en later aan de Wijnstok –
Al op de Middag – onze laatste Beker –
“Dood gevonden” – “van Nectar” –
Door een zoemende Lijkschouwer –
In een Kruidentuin!

[1.3] Ale: zwak bier met weinig smaak. Gedronken, bij gebrek aan schoon water.
[1.4] Variant: But it’s dim chat of Things Burgundy we know – (Maar het is domme praat over wat we van Bourgogne weten –).
[2.2] Hock: Rijnwijn uit Hochheim (Duitsland) – De Hollyhock is een stokroos met een bedwelmende werking.
[3.7] By-Thyme: kruidentuin (Emily Dickinson Lexicon). Het is een woordspeling, want thijm is een sterk aromatisch kruid, dat de bij benevelt en “by-time” is een uitdrukking voor de tand des tijds.

God permits industrious Angels

Emily Dickinson

God permits industrious Angels –
Afternoons – to play –
I met one – forgot my Schoolmates –
All – for Him – straightway –

God calls home – the Angels – promptly –
At the Setting Sun –
I missed mine – how dreary – Marbles –
After playing Crown!

F245/J231/1861

Van God mogen vlijtige Engelen –
‘s Middags – spelen –
Ik trof er één – vergat mijn Klasgenoten –
Allemaal – meteen – voor Hem –

God roept – Engelen – stipt naar huis –
Als de Zon Ondergaat –
Ik miste de mijne – hoe saai zijn – Knikkers –
Na het spelen van Crown!

[2.4] Crown: geliefd gokspel uit die tijd, met dobbelstenen en kaarten (Crown and Anchor).

The Sun – just touched the Morning

Emily Dickinson

The Sun – just touched the Morning –
The Morning – Happy thing –
Supposed that He had come to dwell –
And Life would all be Spring!

She felt herself supremer –
A Raised – Ethereal Thing!
Henceforth – for Her – What Holiday!
Meanwhile – Her wheeling King –
Trailed – slow – along the Orchards –
His haughty – spangled Hems –
Leaving a new necessity!
The want of Diadems!

The Morning – fluttered – staggered –
Felt feebly – for Her Crown –
Her unanointed forehead –
Henceforth – Her only One!

F246/J232/1861

De Zon – raakte net de Ochtend aan –
De Ochtend – Gelukkig ding!
Dacht dat Hij was gekomen om te blijven –
En het Leven een en al Lente zou zijn!

Ze voelde zich superieur –
Een Verheven – Hemels Ding!
Voortaan – voor Haar – Wat een Feest!
Haar wervelende Koning – ondertussen –
Sleepte – traag – langs de Boomgaarden –
Zijn arrogante – glitter Boorden –
Lieten een nieuwe noodzaak na!
De behoefte aan Diademen!

De Ochtend – in de war – wankelde –
Tastte zwakjes – naar Haar Kroon –
Haar ontheiligde voorhoofd –
Voortaan – Haar Enige!

[2.1] She – de ochtend, gepersonifieerd als een dame.
[2.7] Necessity: noodzaak, urgentie – als de zon haar dame verleid (beroerd) heeft is het voor haar noodzakelijk om te trouwen en de diademen (trouwring of kroon) te verkrijgen. Maar de zon laat haar onthutst achter.

The Lamp burns sure – within

Emily Dickinson

The Lamp burns sure – within –
Tho’ Serfs – supply the Oil –
It matters not the busy Wick –
At her phosphoric toil!

The Slave – forgets – to fill –
The Lamp – burns golden – on –
Unconscious that the oil is out –
As that the Slave – is gone.

F247/J233/1861

De Lamp brandt gestaag – van binnen –
Hoewel Knechten – voor de Olie zorgen –
Maakt het de drukke Pit niet uit –
Bij haar lichtgevende arbeid!

Vergeet – de Slaaf – bij te vullen –
De Lamp – brandt heldergeel – door –
Niet wetend dat de olie op is –
En de Slaaf – verdwenen.

Geschreven aan het begin van de Amerikaanse Burgeroorlog (1861-1865). De lamp van de natie blijft branden, ook als er geen slaven zijn om haar brandend te houden. De symboliek wordt ook wel anders gelezen: het vuur van de dichter blijft altijd branden.
[2.2] Golden: gouden, heldergeel.

One Life of so much Consequence!

Emily Dickinson

One Life of so much Consequence!
Yet I – for it – would pay –
My soul’s entire income –
In ceaseless – salary –

One Pearl – to me – so signal –
That I would instant dive –
Although – I knew – to take it –
Would cost me – just a life!

The Sea is full – I know it!
That – does not blur my Gem!
It burns – distinct from all the row –
Intact – in Diadem!

The life is thick – I know it!
Yet – not so dense a crowd –
But Monarchs – are perceptible –
Far down the dustiest Road!

F248/J270/1861

Een Leven met zoveel Betekenis!
Toch zou ik – ervoor – betalen –
Het volledige inkomen van mijn ziel –
Als blijvend – salaris –

Eén Parel – zo schitterend – voor mij –
Dat ik er meteen naar zou duiken –
Al – wist ik – dat haar te bemachtigen –
Me slechts een leven – zou kosten!

De zee is er vol van – ik weet het!
Dat – doet mijn Juweel niet vervagen!
Het schittert – onderscheiden van de hele rij –
Ongeschonden – in een Diadeem!

Het leven is druk – ik weet het!
Toch – een mensenmenigte is nooit zo dicht –
Of Vorsten – zijn van ver te herkennen –
Op de stoffigste Weg!

[2.1] One Pearl – waarschijnlijk bedoelde Emily Dickinson haar geliefde vriendin Sue. In diverse gedichten en brieven zag ze in Sue haar Parel.
[2] Variant: One Pearl – Of such proportion (Een Parel – van zo’n formaat).

You’re right – “the way is narrow”

Emily Dickinson

You’re right – “the way is narrow” –
And “difficult the Gate” –
And “few there be” – Correct again –
That “enter in – thereat” –

‘Tis Costly – So are purples!
‘Tis just the price of Breath –
With but the “Discount” of the Grave –
Termed by the Brokers – “Death”!

And after that – there’s Heaven –
The Good Man’s – “Dividend” –
And Bad Men – “go to Jail” –
I guess –

F249/J234/1861

Je hebt gelijk – “de weg is smal” –
En “moeilijk de Poort” –
En “weinigen zijn er” – alweer Correct –
Die “daar – binnengaan” –

Het Kost wat – net als purper!
Het is gewoon de prijs van Adem –
Met slechts de “Korting” van het Graf –
Door de Makelaars – “Dood” genoemd!

En daarna – komt de Hemel –
Het “Dividend” – voor Goede Mensen –
En Slechte Mensen – “naar de Gevangenis” –
Vermoed ik –

[1.1] Narrow – het gedicht plaatst een kanttekening bij een uitspraak van Jezus: “Nauw is de poort naar het leven, en smal de weg ernaartoe, en slechts weinigen weten die te vinden.” (Matteüs 7,14 – NBV).