I measure every Grief I meet
With narrow, probing, Eyes –
I wonder if It weighs like Mine –
Or has an Easier size.

I wonder if They bore it long –
Or did it just begin –
I could not tell the Date of Mine –
It feels so old a pain –

I wonder if it hurts to live –
And if They have to try –
And whether – could They choose between –
It would not be – to die –

I note that Some – gone patient long –
At length, renew their smile –
An imitation of a Light
That has so little Oil –

I wonder if when Years have piled –
Some Thousands – on the Harm –
That hurt them early – such a lapse
Could give them any Balm –

Or would they go on aching still
Through Centuries of Nerve –
Enlightened to a larger Pain –
In Contrast with the Love –

The Grieved – are many – I am told –
There is the various Cause –
Death – is but one – and comes but once –
And only nails the eyes –

There’s Grief of Want – and Grief of Cold –
A sort they call “Despair” –
There’s Banishment from native Eyes –
In sight of Native Air –

And though I may not guess the kind –
Correctly – yet to me
A piercing Comfort it affords
In passing Calvary –

To note the fashions – of the Cross –
And how they’re mostly worn –
Still fascinated to presume
That Some – are like My Own –

F550/J561/1863

Ik neem de maat van elk Leed dat ik tegenkom
Met scherpe, indringende Ogen –
Ik vraag me af of het even zwaar is als het Mijne –
Of van een Lichter kaliber.

Ik vraag me af of Ze het lang moesten dragen –
Of is het nog maar net begonnen –
Van de Mijne ken ik de Datum niet –
Het voelt zo oud, die pijn –

Ik vraag me af of leven pijn doet –
Of het Hun moeite kost –
En – Als Ze mochten kiezen –
Ze niet liever zouden – sterven –

Ik merk dat Sommigen – met chronische pijn –
Op den duur, weer een glimlach tonen –
Het lijkt op een Lamp
Die bijna geen Olie heeft –

Ik vraag me af of in oplopende Jaren –
Een paar Duizend – zo’n periode –
Op het Kwaad – dat hen jong trof –
Wat Balsem zou kunnen schenken –

Of zouden ze nog steeds lijden
Aan voortdurende Zenuwpijn –
Gehard voor een grotere Pijn –
Zo’n schril Contrast met de Liefde –

Treurenden – zijn er velen – is me verteld –
Om allerhande Redenen –
Dood – is er één – en komt maar eens –
En spijkert alleen de ogen dicht –

Gebrek Lijden is er – en Kou Lijden –
Van het soort dat ze “Wanhoop” noemen –
Het Buitensluiten van Bekende Gezichten –
In de eigen Omgeving –

En al heb ik geen idee welke soort
Het precies is – toch biedt het mij
Een indringende Troost
Om langs de Kruisweg te gaan –

De diversiteit – van het Kruis te zien –
En hoe die veelal gedragen wordt –
Nog altijd nieuwsgierig te weten
Of er Een – gelijk aan die van Mij zal zijn –