↓
 

Emily Dickinson

Gedichten

Bericht navigatie

<< 1 2 … 87 88 89 90 91 92 93 … 265 266 >>

I am alive – I guess

Emily Dickinson

I am alive – I guess –
The Branches on my Hand
Are full of Morning Glory –
And at my finger’s end –

The Carmine – tingles warm –
And if I hold a Glass
Across my Mouth – it blurs it –
Physician’s – proof of Breath –

I am alive – because
I am not in a Room –
The Parlor – Commonly – it is –
So Visitors may come –

And lean – and view it sidewise –
And add “How cold – it grew” –
And “Was it conscious – when it stepped
In Immortality?”

I am alive – because
I do not own a House –
Entitled to myself – precise –
And fitting no one else –

And marked my Girlhood’s name –
So Visitors may know
Which Door is mine – and not mistake –
And try another Key –

How good – to be alive!
How infinite – to be
Alive – two–fold – The Birth I had –
And this – besides, in – Thee!

F605/J470/1863

Ik leef – vermoed ik –
De Takken op mijn Hand
Zitten vol Paarse Winde –
En aan mijn vingertoppen –

Geeft het Karmijn – een warme tinteling –
En als ik een Glaasje houd
Voor mijn mond – beslaat het –
Voor Artsen – een Ademtest –

Ik leef – omdat
Ik niet in een Kamer ben –
Gewoonlijk – is het – de Voorkamer –
Zodat Bezoekers kunnen komen –

Vooroverbuigen – en haar van opzij bekijken –
Erbij zeggen “Ze werd – zo koud” –
En “Was ze bij kennis – toen ze
De Onsterfelijkheid binnenstapte?”

Ik leef – omdat
Ik geen eigen Huis bezit –
Duidelijk – op mijn naam gezet –
En niemand anders past –

Aangegeven met mijn Meisjesnaam –
Zodat Bezoekers kunnen weten
Welke Deur van mij is – en bij vergissing –
Niet een andere sleutel proberen –

Hoe goed – is het te leven!
Hoe oneindig – te leven
Twee keer te leven – De Geboorte die ik had –
En deze – nog erbij, in – U!

[1.3] Morning Glory: paarse winde, bosliefje. De bloem gaat ’s morgens open en sterft tegen de avond. Een symbool voor sterfelijkheid en genegenheid.
[2.1] The Carmine – het kramijnrood van het bloed.
[3.3] Parlor: voorkamer, mooie kamer. Vaak gebruikt om een dode op te baren en afscheid te nemen.
[5.2] – Waarschijnlijk bedoelde Emily Dickinson het graf, met haar meisjesnaam erop.
[7.4] Thee – mogelijk wordt een geliefde (Susan?) bedoeld.

Except the smaller size

Emily Dickinson

Except the smaller size –
No Lives – are Round –
These hurry to a Sphere –
And Show and End –

The Larger – slower grow –
And later – hang –
The Summers of Hesperides
Are long –

Hugest of Core
Present the awkward Rind –
Yield Groups of Ones –
No Cluster – ye shall find –

But far after Frost –
And Indian Summer Noon –
Ships – offer These –
As West–Indian –

F606/J1067/1863

Behalve de kleinste maten
Is geen Leven – Rond van vorm.
Ze willen snel een Bol zijn –
En hun Voltooiing laten zien –

De Grootste – groeien langzamer –
En blijven later – hangen –
De Zomers bij de Hesperiden
Duren lang –

Die met het grootste Klokhuis
Zorgen voor een grove Schil –
Maken Groepjes van Enkelingen –
Geen Tros – zult gij vinden –

Maar lang na de Vorst –
En de Indian Summermiddag –
Bieden Schepen – Deze aan –
Als West–Indisch –

De eerste twee strofen zijn gestuurd naar Susan Dickinson en Thomas Higginson.
[2.3] Hesperides: Hesperiden (Griekse mythologie). Nimfen die de boom met gouden appels bewaakten. Wie de Appels at, zou onsterfelijk worden.
[3.1] Variant voor Hugest: The Huge (De Groten).
[4.2] Variant voor Noon: Sun (Zon).

I think the longest Hour of all

Emily Dickinson

I think the longest Hour of all
Is when the Cars have come –
And we are waiting for the Coach –
It seems as though the Time

Indignant – that the Joy was come –
Did block the Gilded Hands –
And would not let the Seconds by –
But slowest instant – ends –

The Pendulum begins to count –
Like little Scholars – loud –
The steps grow thicker – in the Hall –
The Heart begins to crowd –

Then I – my timid service done –
Tho’ service ’twas, of Love –
Take up my little Violin –
And further North – remove.

F607/J635/1863

Het allerlangste Uur vind ik
Als de Trein is aangekomen –
En wij op de Koets aan het wachten zijn –
Het lijkt wel alsof de Tijd

Gepikeerd – dat de Vreugde was gekomen –
De Vergulde Wijzers stilzette
En de Seconden niet doorliet –
Maar de traagste tel – stopt –

De Slinger begint te tellen –
Zoals kleine Schoolkinderen – hardop –
De voetstappen worden zwaarder – in de Hal –
Het Hart begint sneller te kloppen –

Dan – mijn bescheiden dienst volbracht –
Hoewel het een dienst was, van Liefde –
Pak ik mijn kleine Viool –
En trek me terug – verder naar het Noorden.

[1.2] Cars: treinwagons, rijtuigen.
[2.1] Variant voor Indignant: Affronted (Ontstemd).
[4.4] North: Noorden – mogelijk bedoelde Emily Dickinson naar boven, naar haar kamer. Ze beschreef waarschijnlijk hoe ze thuis stond te wachten op haar vader, die vanwege zijn politieke functie vaak buitenshuis verbleef en met de trein zou aankomen. Het Noorden suggereert ook afstand tussen haar en haar vader.

So glad we are – a Stranger’d deem

Emily Dickinson

So glad we are – a Stranger’d deem
‘Twas sorry – that we were –
For where the Holiday – should be
There publishes – a Tear –
Nor how Ourselves be justified –
Since Grief and Joy are done
So similar – An Optizan
Could not decide between –

F608/J329/1863

Zo blij dat we zijn – een Vreemde zou denken
Dat we – verdrietig waren –
Want waar het Feest – zou moeten zijn
Verschijnt – een Traan –
Waarom kunnen we niet verklaren –
Want Verdriet en Vreugde
Lijken zo op elkaar – Een Opticien
Zou ze niet uit elkaar houden –

Verstuurd naar Samuel Bowles.
[2] – Huilen van geluk?
[7] Optizan: oude schrijfwijze voor opticien, deskundige van het oog.

A Night – there lay the Days between

Emily Dickinson

A Night – there lay the Days between –
The Day that was Before –
And Day that was Behind – were One –
And now – ’twas Night – was here –

Slow – Night – that must be watched away –
As Grains upon a shore –
Too imperceptible to note –
Till it be night – no more –

F609/J471/1863

Een Nacht – daartussen lagen de Dagen –
De Dag die Ervoor kwam –
En de Dag die Erna kwam – waren Eén –
En nu – was het Nacht – die was hier –

Traag – de Nacht – die je moet wegkijken –
Als Zandkorrels op het strand –
Te onopvallend om op te merken –
Tot het geen Nacht – meer is –

Een eindeloze, dagenlange nacht.

From Cocoon forth a Butterfly

Emily Dickinson

From Cocoon forth a Butterfly
As Lady from her Door
Emerged – a Summer Afternoon –
Repairing Everywhere –

Without Design – that I could trace
Except to stray abroad
On miscellaneous Enterprise
The Clovers – understood –

Her pretty Parasol be seen
Contracting in a Field
Where Men made Hay –
Then struggling hard
With an opposing Cloud –

Where Parties – Phantom as Herself –
To Nowhere – seemed to go
In purposeless Circumference –
As ’twere a Tropic Show –

And notwithstanding Bee – that worked –
And Flower – that zealous blew –
This Audience of Idleness
Disdained them, from the Sky –

Till Sundown crept –
———a steady Tide –
And Men that made the Hay –
And Afternoon – and Butterfly –
Extinguished – in the Sea –

F610/J354/1863

Uit de Cocon kwam een Vlinder tevoorschijn
Als een Dame uit haar Deur
Dook ze op – op een Zomermiddag –
Overal zocht ze haar toevlucht –

Zonder Plan – dat ik kon volgen
Behalve buiten dwalen
Over diverse Bezigheden
De Klaver – begreep het –

Haar schattige Parasol was te zien
Fladderend boven een Veld
Waar Mannen Hooiden –
Daarna ging ze stevig worstelen
Met een tegemoetkomende Wolk –

Waar hele Groepen – Spoken zoals Zij –
Nergens heen – leken te gaan
In een doelloze Cirkelbeweging –
Alsof het een Tropische Show was –

En ondanks de Bij – die aan het werk was –
En de Bloem – die ijverig bloeide –
Keurde dit Publiek van Ledigheid
Ze geen blik waardig, vanuit de Lucht –

Tot de Zonsondergang aansloop –
———een gestage Vloed –
En de Mannen die Hooiden –
De Middag – en de Vlinder –
Verdwenen – in de Zee –

Her sweet Weight on my Heart a Night

Emily Dickinson

Her sweet Weight on my Heart a Night
Had scarcely deigned to lie –
When, stirring, for Belief’s delight,
My Bride had slipped away –

If ’twas a Dream – made solid – just
The Heaven to confirm –
Or if Myself were dreamed of Her –
The power to presume –

With Him remain – who unto Me –
Gave – even as to All –
A Fiction superseding Faith –
By so much – as ’twas real –

F611/J518/1863

Haar lieve Gewicht had zich, een Nacht,
Nog maar amper op mijn Hart neergelegd
Of ze stond op, tot vreugde van het Geloof,
En mijn Bruid was weggeglipt –

Of het een Droom was – die echt werd – juist
Als bevestiging dat de Hemel bestaat –
Of dat Ikzelf in een Droom van Haar zat –
De macht om dat uit te leggen –

Laat die bij Hem blijven – die aan Mij –
Gaf – net als aan Iedereen –
Een Verbeelding die het Geloof overtreft –
Met zoveel – als het echt was –

[3.3] Fiction: fictie, verbeelding, verzinsel, leugen.
[2.4] Variant voor power: wisdom (wijsheid).

Bericht navigatie

<< 1 2 … 87 88 89 90 91 92 93 … 265 266 >>

Verzamelde
Gedichten
met Nederlandse
vertaling

  • Home
  • Index Engelse Beginregels

  • Bloemlezing
  • Biografie
  • Fauna
  • Flora
  • Kunst
  • Leeswijzer
  • Links
  • Over deze site
  • Uitgaven
  • Zoeken ?

© Vertaling Adrie Lint – De vertaling mag met schriftelijke toestemming worden gebruikt voor niet-commerciële doeleinden.

↑