Uncategorized – Pagina 112

Her Sweet turn to leave the Homestead

Her Sweet turn to leave the Homestead
Came the Darker Way –
Carriages – Be Sure – and Guests – True –
But for Holiday

‘Twas more pitiful Endeavor
Than did Loaded Sea
O’er the Curls attempt to caper
It had cast away –

Never Bride had such Assembling –
Never kinsmen kneeled
To salute so fair a Forehead –
Garland be indeed –

Fitter Feet – of Her before us –
Than whatever Brow
Art of Snow – or Trick of Lily
Possibly bestow

Of Her Father – Whoso ask Her –
He shall seek as high
As the Palm – that serve the Desert –
To obtain the Sky –

Distance – be Her only Motion –
If ’tis Nay – or Yes –
Acquiescence – or Demurral –
Whosoever guess –

He – must pass the Crystal Angle
That obscure Her face –
He – must have achieved in person
Equal Paradise –

F759/J649/1863

Haar Lieve beurt om het Huis te verlaten
Sloeg een Donkerder Weg in –
Koetsen – Zeker Weten – en Gasten – Echt –
Maar voor een Feest

Was het een armzaliger Poging
Dan een Bruisende Zee doet
Om over de Krullen te springen
Die ze zelf heeft weggesmeten –

Nooit kreeg een Bruid zo’n Samenzijn –
Nooit knielden verwanten
Om zo’n prachtig Gezicht te begroeten –
Een Bloemenkrans zou zeker –

Beter bij haar voeten passen – vóór ons –
Dan welke Wimpers ook
Sneeuwkunst – of Fratsen met Lelies
Kunnen schenken

Wie ook Haar vraagt – aan Haar Vader –
Die moet zo hoog op zoek gaan
Als de Palmboom – dienaar van de Woestijn –
Om de hemel te bereiken –

Van veraf – komt Haar enige Reactie –
Of het nu Nee is – of Ja –
Instemming – of Afwijzing –
Voor wie het raadt –

Hij – moet de Kristallen Grens passeren
Die Haar gezicht verduistert –
Hij – moet persoonlijk bereiken
Hetzelfde Hemelse Paradijs –

“Homestead”: hoeve, huis. Zo heette ook het familielandgoed van de Dickinsons, waar zij geboren is en het grootste deel van haar leven gewoond heeft. Wie is in dit gedicht de hoofdpersoon die het huis verlaat niet om te trouwen maar voor een donkerder weg (naar de dood)?
“Fitter Feet”: (letterlijk) een passender maat.
“Chrystal Angle”: kristallen grens, waarmee de overgang tussen leven en dood wordt aangegeven.
Varianten:
– voor “True” (regel 3): “too’ (ook);
– voor “Fitter Feet” (regel 13): “Fitter for the Feet” wat de tekst duidelijker maakt;
– voor “Possibly bestow” (regel 16): “Ever could endow –“ (Ooit zou bieden –).
– voor “Motion” (regel 21): “Signal” (Teken);
– voor “He” (regel 25): “First” (Eerst);
– voor “Angle” (regel 25): “limit” (grens);
– voor “obscure” (regel 26): “divide” (breekt).

Pain – has an Element of Blank

Pain – has an Element of Blank –
It cannot recollect
When it begun – or if there were
A time when it was not –

It has no Future – but itself –
Its Infinite realms contain
Its Past – enlightened to perceive
New Periods – of Pain.

F760/J650/1863

Pijn – heeft een Blinde Vlek –
Zij weet zich niet te herinneren
Wanneer zij begon – of er ooit
Een tijd was zonder haar –

Zij heeft geen Toekomst – alleen zichzelf –
Haar Eindeloze werelden omvatten
Haar Verleden – dat al weet hoe
Nieuwe Vlagen voelen – van Pijn.

So much Summer

So much Summer
Me for showing
Illegitimate –
Would a Smile’s minute bestowing
Too exorbitant

To the Lady
With the Guinea
Look – if She should know
Crumb of Mine
A Robin’s Larder
Would suffice to stow –

F761/J651/1863

Zoveel Zomer
Aan mij laten zien
Ongepast –
Zou het cadeautje van een Glimlach
Te overdreven zijn

Voor de Dame
Met de Guinea
Kijk – als Zij eens wist
Dat een Kruimeltje van Mij
Al genoeg is om te hamsteren –
In de Provisiekast van een Roodborst –

“Illegitimate”: onwettig, illegaal, oneigenlijk, ongepast.
“Guinea”: Engelse munt van goud.
Varianten voor “Exorbitant” (regel 5): “extravagant” en “importunate” (opdringerig).

Promise This – When You be Dying

Promise This – When You be Dying –
Some shall summon Me –
Mine belong Your latest Sighing –
Mine – to Belt Your Eye –

Not with Coins – though they be Minted
From an Emperor’s Hand –
Be my lips – the only Buckle
Your low Eyes – demand –

Mine to stay – when all have wandered –
To devise once more
If the Life be too surrendered –
Life of Mine – restore –

Poured like this – My Whole Libation –
Just that You should see
Bliss of Death –
———-Life’s Bliss extol thro’
Imitating You –

Mine – to guard Your Narrow Precinct –
To seduce the Sun
Longest on Your South, to linger,
Largest Dews of Morn

To demand, in Your low favor –
Lest the Jealous Grass
Greener lean – Or fonder cluster
Round some other face –

Mine to supplicate Madonna –
If Madonna be
Could behold so far a Creature –
Christ – omitted – Me –

Just to follow Your dear feature –
Ne’er so far behind –
For My Heaven –
Had I not been
Most enough – denied?

F762/J648/1863

Beloof me – dat wanneer Je gaat Sterven –
Iemand Mij moet roepen –
Aan Mij behoort Jouw laatste Zucht –
Aan Mij – is het om Je Ogen te sluiten –

Niet met Munten – al zijn ze Geslagen
Op Keizerlijk Bevel –
Maar laat mijn lippen – de enige Sluiting zijn
Waar jouw doffe Ogen – naar verlangen –

Aan Mij om te blijven – als ieder vertrekt –
Om opnieuw te bedenken
Als het Leven helemaal opgegeven is –
Hoe het Leven van Mij – te herstellen –

Zo Uitgestort – Mijn Totale Toewijding –
Opdat Jij zou inzien dat
De Zegen van de Dood –
———-de Zegen van het Leven verheft
In navolging van Jou –

Aan Mij – om jouw Smalle Grens te bewaken –
De Zon te verleiden om
Boven Jouw Zuiden het langst
De Sterkste Ochtenddauw te laten hangen

Om te vragen, in Jouw bescheiden naam –
Dat het Gras niet Jaloers zal zijn
En er Groener bij ligt – Of liefdevoller aansluit
Rond ‘n ander gezicht –

Aan Mij om Maria aan te roepen –
Als Maria bestaat
Moge een Schepsel van zo ver zien dat –
Christus – Mij – in de steek heeft gelaten –

Alleen om Jouw dierbare gestalte te volgen –
Nooit achterop te raken –
Want Mijn Hemel –
Was ik niet
Al genoeg – afgewezen?

“Coins”: munten. Het was een oude gewoonte om munten op de ogen van een dode te leggen, om de kosten voor de overtocht naar het hiernamaals te betalen.
“Libation”: (pleng-)offer, (figuurlijk) toewijding,
“Largest Dawns”: vergelijk onze zegswijze “Sterke dauw, hemel blauw”.
Varianten:
– voor “Whole” (regel 13): “best”;
– voor “extol thro’ | Imitating You –“ (regel 15-16): “surpass in |more resembling You” (overstijgt door | meer op jou te gaan gelijken”;
– voor “seduce” (regel 18): “entice” (overhalen) en “persuade” (overtuigen);
– voor “Largest” (regel 20): “newest” en “freshest” (extreem frisse);
– voor “fonder cluster” (regel 23): “later linger” (daarna vertoeft);
– voor “so far” (regel 27): “so small” (zo klein) en “so dim” (zo zwak);
– voor de laatste twee regels: “Of all her Glories – | Worthiest – to have gained –” (Van al haar Heerlijkheden – De meest Waardevolle – te hebben opgenomen –).

I had no time to Hate –

I had no time to Hate –
Because
The Grave would hinder Me –
And Life was not so
Ample I
Could finish – Enmity –

Nor had I time to Love –
But since
Some Industry must be –
The little Toil of Love –
I thought
Be large enough for Me –

F763/J478/1863

Voor Haat had ik geen tijd –
Omdat
Het Graf Me in de weg zou staan –
En het Leven duurde niet zo
Lang dat Ik
Een einde kon maken aan – Vijandschap –

Ook voor Liefde had ik geen tijd –
Maar aangezien
Enige Vlijt erbij hoort –
Dacht ik
Dat een beetje Liefdewerk –
Mij meer dan voldoende zou zijn –

My Life had stood – a Loaded Gun

My Life had stood – a Loaded Gun –
In Corners – till a Day
The Owner passed – identified –
And carried Me away –

And now We roam in Sovereign Woods –
And now We hunt the Doe –
And every time I speak for Him –
The Mountains straight reply –

And do I smile, such cordial light
Upon the Valley glow –
It is as a Vesuvian face
Had let its pleasure through –

And when at Night – Our good Day done –
I guard My Master’s Head –
‘Tis better than the Eider–Duck’s
Deep Pillow – to have shared –

To foe of His – I’m deadly foe –
None stir the second time –
On whom I lay a Yellow Eye –
Or an emphatic Thumb –

Though I than He – may longer live
He longer must – than I –
For I have but the power to kill,
Without – the power to die –

F764/J754/1863

Mijn Leven had – als een Geladen Geweer –
In de Hoek gestaan – tot op een Dag
De Eigenaar kwam – Mij herkende –
En met zich meenam –

En nu zwerven Wij door Machtige Bossen –
Jagen Wij op de Hinde –
En telkens wanneer ik voor Hem spreek –
Geven de Bergen gelijk antwoord –

Als ik glimlach, gloeit het Dal
Van zo’n hartverwarmend licht –
Het is alsof een Vulkaan haar vreugde
Laat doorbreken op mijn gezicht –

En ’s Nachts – na een mooie Dag voor Ons –
Als ik over Mijn Meesters Hoofd waak –
Voelt het beter dan wat het met Dons
Gevulde Kussen – te bieden heeft.

Voor Zijn vijand – ben ik een dodelijke –
Niemand verroert zich een tweede keer –
Op wie ik mijn Vizier richt –
Of het delicate Duimgebaar maak –

Al leef ik misschien langer – dan Hij –
Hij moet nog langer – dan Ik –
Want ik heb de kracht om te doden,
Zonder – de kracht om dood te gaan –

“Speak”: spreken, klinken, blaffen (voor honden en geweren).
“Yellow Eye”: het gele vizier van een geweer.
“Emphathic Thumb” is de beweging van de duim waarmee een geweer gespannen wordt. Niet het schieten zelf, want dat gebeurt met de wijsvinger.
“Though I than He” – het geweer overleeft de eigenaar, want een geweer kan niet sterven, wel doden. Toch moet de eigenaar langer leven, want het geweer leeft niet echt, omdat het niet kan doodgaan.
Aan dit gedicht zijn vele studies gewijd, met totaal verschillende interpretaties. Het gedicht wordt vaak Freudiaans geduid met veel seksuele symboliek. Maar het geladen geweer verwijst naar iets anders. Want wie is de eigenaar van het geladen geweer? Voor mij is het Emily Dickinson zelf met haar creatieve lading.
Variant voor “power” (regel 23): “art” (kunst).

The Sunrise runs for Both

The Sunrise runs for Both –
The East – Her Purple Troth
Keeps with the Hill –
The Noon unwinds Her Blue
Till One Breadth cover Two –
Remotest – still –

Nor does the Night forget
A Lamp for Each – to set –
Wicks wide away –
The North – Her blazing Sign
Erects in Iodine –
Till Both – can see –

The Midnight’s Dusky Arms
Clasp Hemispheres, and Homes
And so
Upon Her Bosom – One –
And One upon Her Hem –
Both lie –

F765/J710/1863

De Zon komt voor Beiden –
In het Oosten op – Haar Paarse Trouw
Houdt met de Heuvels de wacht –
Het Middaguur wikkelt Haar Blauw af
Tot Een Strook het Tweetal bedekt –
Zo ver van elkaar verwijderd – nog steeds –

En ook de Nacht vergeet niet
Voor Elk een Lamp – te zetten –
Met Lichtbronnen op grote afstand –
In het Noorden – Haar opvlammende Tekenen
Verrijzen in Paarsrood –
Tot Beide het – kunnen zien –

De Schemerige Armen van Middernacht
Omsluiten Halfronden, en Woningen
En dus
Op haar Boezem – De Ene –
En de Andere op de Zoom van haar Kleed –
Liggen Beide –

“Both” – twee mensen (geliefden?) die zich op grote afstand van elkaar bevinden, in verschillende tijdzones.
“Iodine”: de kleur van ouderwetse jodium, diep paarsrood.

Emily Dickinson

Gedichten

Categorie archieven: Uncategorized