Categorie archieven: Uncategorized

Sweet – You forgot – but I remembered

Emily Dickinson

Sweet – You forgot – but I remembered
Every time – for Two –
So that the Sum be never hindered
Through Decay of You –

Say if I erred?
———Accuse my Farthings –
Blame the little Hand
Happy it be for You – a Beggar’s –
Seeking more – to spend –

Just to be Rich – to waste my Guineas
On so Best a Heart –
Just to be Poor – for Barefoot Vision
You – Sweet – Shut me out –

F635/J523/1863

Schat – Jij vergat het – maar ik heb het onthouden
Elke keer – voor Twee –
Zodat het Totaal nooit verstoord wordt
Door Jouw Aftakeling –

Zeg, heb ik het mis?
———Geef de Schuld maar aan mijn Centen –
Geef het kleine Handje de schuld
Gelukkig voor Jou – een Bedelhand –
Op zoek naar meer – om uit te geven –

Gewoon Rijk zijn – mijn Goud verspillen
Aan zo’n Goed Hart –
Gewoon Arm zijn – voor een Blote Voeten Droom

Jij – Schat – Sluit me buiten –

[1.3] The Sum – het totaal van Twee blijft hetzelfde, ook als er een mocht wegvallen.
[1.3] Variant voor Sum: Love (Liefde).
[1.4] Varianten voor Decay: Fatigue (Uitputting) en “the Lapse” (de Dood).
[2.1] Farthing: kwart penny (ongeveer 1/4 dollarcent), munt met weinig waarde.
[2.2] Variant voor little: empty (lege) en childish (kinderhand).
[2.4] Variant voor Seeking: Saving (Spaarzaam).
[3.1] Guinea: gienje, gouden munt. Genoemd naar de Afrikaanse goudkust van Guinea.
[3.2] Variant voor Best: Broad (Groot).
[3.4] Variant voor Vision: Pleasure (Vreugde).
Emily Dickinson stuurde de laatste strofe ook als afzonderlijk gedicht naar haar vriend Samuel Bowles, waarbij ze Sweet in de laatste regel veranderde in Sir.

It struck me – every Day

Emily Dickinson

It struck me – every Day –
The Lightning was as new
As if the Cloud that instant slit
And let the Fire through –

It burned Me – in the Night –
It Blistered to My Dream –
It sickened fresh upon my sight –
With every Morn that came –

I though that Storm – was brief –
The Maddest – quickest by –
But Nature lost the Date of This –
And left it in the Sky –

F636/J362/1863

Het trof me – elke Dag –
De Bliksem was als nieuw
Alsof de Wolk op dat moment openscheurde
En het Vuur doorliet –

Het brandde Mij – in de Nacht –
Gaf Blaren aan Mijn Droom –
Het maakte opnieuw mijn zicht ziek –
Met elke Ochtend die aanbrak –

Ik dacht dat die Storm – van korte duur was –
Het Krankzinnigste – ‘t snelste voorbij –
Maar de Natuur vergat de Tijd Hiervan –
En liet hem hangen in de Lucht –

Mogelijke aanleiding voor dit gedicht zijn de pijn en de angst die Emily Dickinson had voor haar oogziekte. Tweemaal was ze daar langdurig voor behandeld (“acht maanden Siberië”).

I went to thank Her

Emily Dickinson

I went to thank Her –
But She slept –
Her Bed – a funnelled Stone –
With Nosegays at the Head and Foot –
That Travellers – had thrown –

Who went to thank Her –
But She slept –
‘T was Short – to cross the Sea –
To look upon Her like – alive –
But turning back – ’t was slow –

F637/J363/1863

Ik ging Haar bedanken –
Maar Zij sliep –
Haar Bed – een uitgeholde Steen –
Met Bloemruikers aan Hoofd– en Voeteneind
Neergelegd – door Reizigers –

Die Haar gingen bedanken –
Maar Zij sliep –
Het was kort – om de Zee over te steken –
Om Haar te zien – alsof ze leeft –
Maar de terugreis – verliep traag –

Ter nagedachtenis aan dichter Elizabeth Barrett–Browning, gestorven in 1861. Haar graf ligt in Florence. Emily Dickinson noemde haar een van haar favoriete dichters. Het is niet waarschijnlijk dat ze in werkelijkheid het graf in Italië bezocht heeft.

The Future – never spoke

Emily Dickinson

The Future – never spoke –
Nor will He – like the Dumb –
Reveal by sign – a syllable
Of His Profound To Come –

But when the News be ripe –
Presents it – in the Act –
Forestalling Preparation –
Escape – or Substitute –

Indifference to Him –
The Dower – as the Doom –
His Office – but to execute
Fate’s – Telegram – to Him –

F638/J672/1863

De Toekomst – heeft nooit gesproken–
Noch zal Zij – als een Stomme –
Met een teken – een woord onthullen
Van Haar Onbegrijpelijke Komst

Maar wanneer het Nieuws rijp is –
Presenteert ze het – Metterdaad –
En maakt elke Voorbereiding –
Ontsnapping – of Vervanging onmogelijk –

Het maakt Haar niet uit –
Of het een Geschenk is – of een Vonnis –
Haar Taak – enkel het Telegram
Uitvoeren – van het Lot – naar Haar –

Verzonden naar “Sue” en ondertekend met “Emily”.
[1.3] Variant: Report by Sign a Circumstance (Met Gebaren de Situatie aangeven).
[1.4] Variant voor Profound: Opaque (Onduidelijke).

I gained it so

Emily Dickinson

I gained it so –
By Climbing slow –
By Catching
———at the Twigs that grow
Between the Bliss – and me –
It hung so high
As well the Sky
Attempt by Strategy –

I said I gained it –
This – was all –
Look, how I clutch it
Lest it fall –
And I a Pauper go –
Unfitted by an instant’s Grace
For the Contented – Beggar’s face
I wore – an hour ago –

F639/J359/1863

Zo heb ik het verkregen –
Door langzaam op te Klimmen –
Door me vast te klampen
———aan de Takjes die Groeien
tussen de Gelukzaligheid – en mij –
Het hing zo hoog
Net als de Hemel
Met strategie te veroveren –

Ik zei dat ik het verkregen heb –
Dit – was alles –
Kijk, hoe ik het vastgrijp
Opdat het niet valt –
En ik als een Armoedzaaier verderga –
Ongeschikt door een moment Genade
Voor het Voldane – Bedelaarsgezicht
Dat Ik – een uur geleden – had –

Death sets a Thing significant

Emily Dickinson

Death sets a Thing significant
The Eye had hurried by
Except a perished Creature
Entreat us tenderly

To ponder little Workmanships
In Crayon, or in Wool,
With “This was last Her fingers did” –
Industrious until –

The Thimble weighed too heavy –
The stitches stopped – by themselves –
And then ’twas put among the Dust
Upon the Closet shelves –

A Book I have – a friend gave –
Whose Pencil – here and there –
Had notched the place that pleased Him –
At Rest – His fingers are –

Now – when I read – I read not –
For interrupting Tears –
Obliterate the Etchings
Too Costly for Repairs.

F640/J360/1863

De Dood geeft betekenis aan Dingen
Waar het Oog snel aan was voorbijgegaan
Als niet een overleden Persoon
Ons liefdevol had gevraagd

De Handwerkjes aandachtig te bekijken
Van Kleurpotlood, of van Wol,
Met “Dit was het laatste wat Haar vingers deden” –
Daar altijd mee bezig tot –

De Vingerhoed te zwaar werd –
De steken stopten – vanzelf –.
En toen werd het opgeborgen tussen het Stof
Op de planken van de Kast –

Ik heb een Boek – een vriend gaf het –
Wiens Potlood – hier en daar –
Streepjes had gezet bij wat hij mooi vond –
Te Ruste – liggen Zijn vingers –

Nu – bij het lezen – ik kan het niet –
Want de Tranen onderbreken me –
En wissen de Markeringen uit
Te kostbaar om te Herstellen.

What I can do – I will

Emily Dickinson

What I can do – I will –
Though it be little as a Daffodil –
That I cannot – must be
Unknown to possibility –

F641/J361/1863

Wat ik kan doen – zal ik doen –
Al is het zo weinig als een Narcis –
Dat Ik iets niet kan – heeft geen weet
Van wat mogelijk is –